13 - كتاب « مأئة كلمه لعلى بن ابى طالب » كه عمرو بن بحر جاحظ آنها را از ميان سخنان امام برگزيده و قسمتى از آنها را شريف رضى در نهج البلاغه آورده است .
14 - كتاب « رسائل امير المؤمنين و اخباره و حروبه » نوشته « ابراهيم بن هلال بن عاصم بن سعد بن مسعود ثقفى » « 1 » اين بود تعدادى از كتابهائى كه همهء آنها پيش از زمان تولد شريف رضى نوشته شده و ما از 22 كتابى كه نويسنده مصادر نهج البلاغه نقل كرده آنها را در اينجا نام برديم . بنا بر اين به خوبى مىيابيم كه خطبههاى امام از زمان خود آن حضرت و پس از او تا زمان شريف رضى كرارا و به دست افراد مختلف نوشته و جمعآورى شده است . و اين بود فشردهاى از پاسخ سؤال اول .
در مورد سؤال دوم كه مصادر شريف رضى در نهج البلاغة چه بوده و چگونه است كه به ما نرسيده ؟
پاسخ از آنچه در پاسخ سؤال اول نوشتيم پاسخ اين سؤال نيز تا حدى روشن مىشود ، ولى براى توضيح بيشتر مىگوئيم :
بيشتر مصادرى كه شريف رضى از آنها نقل كرده بر اثر حوادث ايام از بين
هامش
( 1 ) - ممكن است منظور از اين شخص همان ابراهيم بن محمد بن سعيد بن هلال بن عاصم بن سعد بن مسعود ثقفى نويسنده كتاب « الغارات » باشد .
كتاب « الغارت » وسيله « انجمن آثار ملى » به چاپ رسيده و شاهد يكى بودن اين دو اين است كه در بارهء آنها نوشتهاند او كتاب « المعرفة » را نوشته و به اصفهان براى رواج تشيع در آن مهاجرت نموده است .