خطبه - 64 : بدانيد بيهوده آفريده نشدهايد ! اى بندگان خدا از ( نافرمانى ) خدا بپرهيزيد و با اعمال نيك خويش بر مرگتان پيشى گيريد ( پيش از آنكه مرگ شما فرا رسد تا مىتوانيد اعمال نيك بجا آوريد ) به وسيله چيزى كه از دست شما مىرود آنچه براى شما جاودان مىماند خريدارى كنيد .
خود كوچ كنيد كه به سختى براى كوچ دادنتان كوشش مىشود ، مهياى مرگ باشيد كه بر شما سايه افكنده است ، از كسانى باشيد كه آنها را بانك زدند و بيدار شدند و دانستند كه دنيا سراى جاودان نيست ، پس آن را با سراى آخرت مبادله كردند .
خداوند شما را بيهوده نيافريده ، و مهمل رها نكرده ، فاصله شما با بهشت يا دوزخ بيش از فرا رسيدن مرگ نيست . زندگى محدودى كه گذشتن لحظات ، از آن مىكاهد ، و مرگ آن را نابود مىسازد حتما كوتاه خواهد بود .
زندگى ، كه گذشت شب و روز آن را به پيش مىراند به زودى به پايان خواهد رسيد .
مسافرى كه تنها سعادت و خوشبختى و يا شقاوت و بدبختى همراه دارد بايد بهترين زاد را با خود بردارد ، در اين جهان ، از همين جهان براى خود زاد و توشهاى گيريد كه فرداى رستاخيز حافظ و نگهدارتان باشد .
بنده بايد از پروردگارش بترسد ، خويشتن را اندرز دهد ، توبه را مقدم دارد ، و بر شهوات خويش پيروز گردد .
زيرا مرگش از نظرش پنهان است و آرزويش وى را فريب مىدهد ، شيطان هميشه ، همراه او است گناه و معصيت را پيش چشمش زينت مىدهد ، وى را در آرزوى توبه نگه مىدارد كه آن را به تأخير اندازد تا زمانى كه مرگ در حال غفلت كامل ، در برابرش آشكار گردد .
اى واى بر غافلى كه عمرش دليلى بر ضد او است ، و روزگارش او را به بدبختى و شقاوت بكشاند .
از خدا مىخواهيم كه ما و شما را از كسانى قرار دهد كه هيچ نعمتى آنها را مست و مغرور نمىكند ، و هيچ هدفى او را از اطاعت پروردگار باز نمىدارد و بعد از فرا رسيدن مرگ پشيمانى و اندوه در او راه نمىيابد .
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 159
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٥٩