هر زمان شاخى از آنها سر برآورد و آشكارا شود قطع مىگردد ، تا اين كه آخرشان دزدها و راهزنان خواهند شد ! .
كلام - 61 : « امام فرمود : » بعد از من با خوارج نبرد مكنيد ( 161 . ) ( و تنها توجه شما به از ميان بردن حكومت بنى اميه باشد ) زيرا كسى كه در جستجوى حق بوده و خطا كرده مانند كسى نيست كه طالب باطل بوده و آن را يافته است ! ( 162 . ) شريف رضى مىگويد :
منظور امام از جملهء « من طلب الباطل فادركه » معاويه و ياران او مىباشد .
كلام - 62 : « در آن هنگام كه امام ( ع ) را تهديد به قتل و ترور كردند فرمود : » پروردگار براى من سپر محكمى قرار داده كه مرا از حوادث حفظ مىكند و هنگامى كه روز من فرا رسد از من دور مىشود و مرا تسليم حوادث مىنمايد ، در آن روز نه تير خطا مىكند و نه زخم بهبودى مىيابد ( اما امروز وحشتى ندارم ) خطبه - 63 : « يكى از خطبههائى است كه امام ( ع ) ايراد فرموده است » « و از فتنه و فريب دنيا بر حذر مىدارد » : جهان منزلگاهى است كه جز در خودش ( و به وسيله بهرهبردارى صحيح از آن ) سالم نتوان ماند ، و با كارهائى كه مخصوص دنيا است از آن نجات نتوان يافت ، مردم بوسيله دنيا آزمايش مىشوند ، بنا بر اين هر چيز از دنيا را به خاطر دنيا بدست آورند از كفشان مىرود ، و حساب آن را بايد پس بدهند و اما آنچه را كه از دنيا براى غير اين جهان تهيه كردهاند به آن خواهند رسيد و با آن خواهند بود ، دنيا در نظر خردمندان همچون سايهاى است كه هنوز گسترده نشده ، كوتاه مىگردد ، و هنوز فزونى نيافته نقصان مىپذيرد .
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 157
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٥٧