و نظر خالص خود را در اختيار شما گذاردم ، « اگر كسى گوش به سخنان قير مىداد » اما شما همانند مخالفان جفا كار ، و نافرمانان پيمان شكن امتناع ورزيديد ، تا به آنجا كه نصيحت كننده در پند خويش گويا به ترديد افتاد ، و از پند و اندرز خوددارى نمود .
مثال من و شما همچون گفتار برادر « هوازن » است كه گفت : « من در سرزمين منعرج اللوى دستور خود را دادم » « ولى اين نصيحت تنها فردا ظهر آشكار شد » ( 122 . ) خطبه - 36 : « خطبهايست كه امام براى اعلام خطر به خوارج نهروان در مورد اشتباهاتشان ايراد فرموده است » ( 123 . ) ( 124 . ) ( 125 . ) نكند بى دليل كشته شويد ! شما را از اين بيم مىدهم : نكند بدون دليلى از پروردگارتان ، و با دستى تهى از مدرك روشن ، جسد شما در كنار اين نهر و در اين گودال بيفتد . ( 126 . ) دنيا شما را در گمراهى پرتاب كرده و مقدراتى ( كه به دست شما فراهم شده ) شما را آمادهء مرگ ساخته است .
من شما را از اين حكميت نهى كردم ، ولى با سرسختى مخالفت نموديد ، و فرمان مرا پشت سر انداختيد تا به دلخواه شما تن در دادم ! اين گروه كم عقل ! و اى كم فكرها ! من كار خلافى انجام نداده بودم و نمىخواستم به شما زيان برسانم .
كلام - 37 : « سخنى است از امام كه در حكم خطبه است » ( 127 . ) « زورمند ، در برابرم ذليل است تا حق را از او بگيرم » آن دم كه همه از ترس در خانه نشسته بودند من قيام كردم ، و آن گاه كه همگى خود را پنهان كرده بودند من آشكارا به ميدان آمدم . . .
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 129
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٢٩