زندگانى چهارده معصوم ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 103

كرد ، پروردگار عالم جان او را صد سال گرفت سپس زنده كرد . آن راهب پس از شنيدن جوابهاى حكيمانه ، به اطرافيانش مسلمان شد . « 1 » شأن ائمهء طاهرين در تاريخ ناشناخته مانده است ، گرچه ابن حجر متعصب در حق او گفته است : هُوَ بَاقِرُ الْعِلْمِ وَجَامِعُهُ وَشَاهِدُ عِلْمِهِ وَرَافِعُهُ صَفِيَ قَلْبُهُ وَزَكاعِلْمُهُ وَعَمَلُهُ وَ طَهَرَتْ نَفْسُهُ وَشَرُفَ خُلْقُهُ وَعُمِرّتْ اوْقَاتُهُ بِطاعَةِ اللّهِ وَلَه‌ُمِنَ الرُّسُوخِ فِي مَقَامَاتِ الْعَارِفيِنَ مَايَكِلُّ عَنْهُ الْسِنَةُ الْواصِفِينَ وَلَهُ كَلِمَاتٌ كَثِيرةٌ فِي السُّلوُكِ وَالْمَعَارِفِ لاتُجَمِّلهُامِنْ الْعَجَالَة . « 2 » « او جامع علوم و شكافندهء علم و توسعه دهندهء علم بود . او نمايانگر علم بود و علم را رفعت داد . قلب او مهذب و علم و عمل او پاك بود . او طاهر و مطهر بود ، خلق او عالى بود و عمر او در اطاعت خداوند صرف شد . تبحرى در عرفان داشت كه زبان ، گوياى آن نيست . سخنان او در عرفان و سير و سلوك به حدى است كه نمىتواند در اين گفتار ضبط شود . » صاحب جنات الخلود كه شيعه است مىگويد : « اكثر اوقات او صرف اطاعت خدا مىشد . از خوف خدا مىگريست . بسيار متواضع بود . تمام روزها برسر مزارع مىرفت و كار مىكرد و آنچه به دست مىآورد ، در راه خدا صرف مىنمود . سخىترين مردم بود و تمام علما نزدش مىآمدند . علمشان قطره‌اى بود در مقابل دريا ، و نظير اميرالمؤمنين ( ع ) چشمه‌هاى حكمت از اطرافش مىجوشيد و در مقابل جلالتش هر جليلى كوچك بود . » در خاتمه ، معجزه‌اى از معجزات آن حضرت را يادآور مىشويم : كلينى رَحِمة اللّهُ در كافى از ابى بصير نقل مىكند كه نزد امام باقر ( ع ) رفتم و گفتم : شما وارث رسول اكرم هستيد ؟ فرمودند : آرى . گفتم : رسول‌الله وارث انبياست و آنچه آنان مىدانند او مىداند ؟ فرمود : آرى ، چنين است . گفتم : بنابراين شما قدرت داريد كه مرده را زنده كنيد و كور مادرزاد و مرض