اسم مبارك ايشان جعفر و كنيهء مشهور آن حضرت ابىعبدالله و لقب مشهور ايشان صادق است . عمر مبارك آن بزرگوار شصت و پنج سال بود . « 1 » در سال هشتاد و سوم هجرت « 2 » و بنابر مشهور در هفدهم ربيع‌الاول كه روز ولادت با سعادت حضرت رسول ( ص ) است به دنيا آمد و در سال صد و چهل و هشت 25 شوال المكرم به امر منصور دوانيقى مسموم و شهيد شد . مدت امامت آن بزرگوار سى و چهار سال بود . « 3 » حضرت صادق ( ع ) در اين سى و چهار سال ، شيعه را زنده كرد . خدمات آن حضرت به شيعه به حدى است كه شيعه را جعفرى مىگويند . اين امتيازى مهم براى امام صادق ( ع ) است . غالب روايات شيعه از امام صادق ( ع ) نقل شده است . مرحوم محقق ( ره ) در معتبر مىگويد : در فنون مختلفهء اسلامى ، به قدرى از امام صادق ( ع ) روايت شده است كه عقل در تحير است . بزرگان شيعه و سنى اقرار دارندكه چهار هزار نفر از امام صادق روايت