« 1 » يعنى : « پروردگار عالم مثل زد به قريهاى كه عقيده و امنيت و نعمت مثل باران براى آنها مىباريد . آنان به نعمت خدا كفر ورزيدند ؛ پس پروردگار عالم لباس قحطى و ناامنى را برآنان پوشانيد ، در قبال آنچه كه انجام مىدادند . » راه حق و حقيقت هستيم و معدن نبوت . آنچه پيامبر داشته ما داريم ، و رسالت در خانهء ما فرود آمده است : اللَّهُ اعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ « 2 » ما پايههاى اسلام هستيم كه از نور ما ، بهره ببرند . ماييم عُرْوَة اْلُوْثقاى اسلام . اشاره به آيهء شريفه است : وَيُؤمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمَسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثُقَي لَاانْفِصَامَ لَهَا « 3 » يعنى : « هركه ايمان به خدا آورد ، به دستاويز محكمى دست زده كه ناگستنى است . » ما هستيم پاى هركه بخواهد به حق رسد و از ضلالت نجات يابد و به بهشت رود ، بايد ما را طى كند و از ما راهنمايى گيرد . هر كه از ما عبور كرد ، سبقت برد ، و هركه تخلف كند ، نابود شد . بزرگترين حافظ اسلام هستيم . ماييم كه به دليل وجود ما عذاب دنيوى و اخروى از بندگان بر طرف مىشود . هر كه ما را شناخت و حق ما را شناخت ، و دستورات ما را اجرا كرد ، از ما است - رستگار خواهد شد . - بايد گفت اين جمله داراى اشارات و كنايات و لطايف فراوان است و بايد كتابى دربارهء اين خطبه نگاشت . امام باقر ( ع ) اضافه بر فضايلى كه همهء اهل بيت دارند و حضرت در اين خطبه به بعضى از آنها اشاره نموده است ، دو امتياز عالى دارد كه فىالجمله دربارهء آن سخن گفتيم . مورخين دربارهء سؤال و جواب آن راهب نصرانى با امام باقر مطالبى
زندگانى چهارده معصوم ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 101
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٠١
اشاره است به آيهء شريفه : وَضَرَبَ اللُّه مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأتِيَها رِزْقُهَا رَعَداً
مِنْ كُلِ مَكَانٍ فَكَفَرتْ بِانْعُمِ اللّهِ فَاذَاقَهَا اللّهُ لِبَاسَ الْجُوعِ وَالْخَوْفِ بِمَاكَانُوا يَضْنَعُونَ
هامش
( 1 ) - نحل ، آيه 112 .
( 2 ) - انعام ، قسمتى از آيهء 124 .
( 3 ) - بقره ، قسمتى از آيهء 256 .