براى غضب از جهت رسول خدا صلى الله عليه و آله در هنگامى كه كفّار مكّه بچه دان شتر را بر پشت مبارك آن حضرت انداختند « 1 » . چنانچه مروى است كه : جناب پيغمبر صلى الله عليه و آله در مسجدالحرام بود و جامههاى تازه در بر داشت ، مشركان مشيمهء ناقه بر او انداختند و جامهء آن حضرت را به آن آلوده ساختند و گفتند كه : تو از كجا رسولاللَّه شدى و كدام وقت جبرئيل بر تو آيه نازل مىكند كه هيچ كس نمىبيند ؟ آن حضرت از آن اهانت و خوارى آزرده خاطر گشته نزد ابوطالب عليه السلام آمد و گفت : يا عمّ كيفَ ترى حَسَبي فيكُم ؟ يعنى چگونه مىبينى قدر و منزلت مرا ميان شما ؟ ابوطالب گفت : وَ ما ذاكَ يابنَ أخي ؟
يعنى اين گفتگو با اين آلودگى چيست اى پسر برادر من ؟ حضرت رسولاللَّه صلى الله عليه و آله ابوطالب را از آن واقعه خبر داد ، ابوطالب شمشير خود را برداشت و حمزه را طلبيده گفت : مَشيمَه « 2 » را بردار . پس متوجّه آن قوم مشركين ، كه آن اهانت رسانيده بودند گرديد ، و رسول خدا صلى الله عليه و آله را هم با خود آورد در حالتى كه ايشان در مسجدالحرام به دور كعبه نشسته بودند ، چون قريش ابوطالب را ديدند از روى او آثار غضب مشاهده نمودند ، پس حمزه را گفت كه اين مشيمه را به روهاى ايشان بمال ! حمزه آن مشيمه را به روهاى ايشان ماليد ، بعد از آن ابوطالب ملتفت آن حضرت شده گفت : يَابنَ أخي هذا حسبُكَ فينا . يعنى : اى پسر برادر من ، اين است منزلت تو در ميان ما « 3 » . پس غضب حمزه در اين واقعه باعث اسلام او شد .
به روايت ديگر : جناب حمزه در سال ششم از نبوّت مسلمان شد ، و سبب آن بود كه روزى ابوجهل لعين با جمعى از سفهاى ملاعين در موضعى از مكّه ، بر سر رسول خدا صلى الله عليه و آله ريختند و آن حضرت را غايت اذيت و آزار رسانيدند ، تا آنكه رخسارهء مباركش را به خاك انداختند و از پيشانى مباركش خون جارى مىشد ، و اكثر مردم مكّه از آن امر شنيع مطّلع شدند ، و در آن وقت حمزه به شكار رفته بود ، و ابوطالب به شعب
هامش
( 1 ) - كافى 2 / 308 ح 5 ؛ وسايل 15 / 371 ب 57 ح 20775 ؛ بحار 22 / 283 ب 5 ح 45 و 70 / 285 ب 133 ح 4 .
( 2 ) - مَشيمَه : . . . آن پوستى است كه بچه در وى باشد در رَحِم . لغت نامه .
( 3 ) - كافى 1 / 449 ح 30 ؛ بحار 18 / 209 ب 1 ح 38 و 18 / 239 ب 1 ح 85 و 35 / 136 ب 3 ح 82 ؛ اعلامالورى / 46 ف 5 .