كند ، هر وقت كه به ياد او مىآيد بجا مىآورد « 1 » . پس ابن بابويه بعد از نقل اين حديث گفته است كه : بعضى از علماى اسلام مىگويند كه : جناب سليمان عليه السلام روزى مشغول به عَرضِ « 2 » اسبان گرديد تا آفتاب پنهان شد در حجاب ، پس امر كرد اسبان را برگردانيدند و آنهارا گردن زد و پس كرد ، و فرمود كه : اين اسبان مرا از ياد پروردگار خود مشغول ساختند . ابن بابويه گويد كه : چنان نيست كه ايشان مىگويند ، زيرا كه اسبان را گناهى نبود كه آنها را گردن بزند و پى كند ، زيرا كه آنها خود نيامده بودند كه آن حضرت را مشغول گردانند ، بلكه ايشان را به جبر آوردند ، و حال آنكه حيوانى چند بودند غير مكلّف ؛ آنچه در اين باب صحيح است آن است كه از امام جعفر صادق عليه السلام منقول است كه : سليمان عليه السلام مشغول ديدن اسبان گرديد در طرف عصر تا آفتاب در حجاب پنهان شد ، پس خطاب نمود به ملائكه كه : برگردانيد آفتاب را بر من تا نماز را در وقت به جا آورم ، پس برگردانيدند ملائكه آفتاب را ، و سليمان عليه السلام ساقها و گردن خود را مسح كرد ، امر كرد اصحابش را كه نماز از آنها فوت شده بود كه ساقها و گردن خود را مسح نمايند ، و وضوى ايشان براى نماز چنين بود ، پس برخاست و نماز كرد ، چون از نماز فارغ شد آفتاب غروب كرد و ستارهها ظاهر گرديد ، پس اين است مراد خدا كه در سورهء ص مىفرمايد ى إذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِىِّ الصَّافِناتُ الْجِيادُى « 3 » ، يعنى : « وقتى كه عرض كرده شدند بر او در آخر روز ، اسبانِ ايستاده بر سه قائمه « 4 » و بر كنار سمّ از قائمهء چهارم ، و
هامش
( 1 ) - كافى 3 / 294 ح 10 ؛ الفقيه 1 / 202 ح 606 ؛ وسايل 4 / 137 ب 7 ح 4734 و ح 4735 ؛ مستدرك 3 / 108 ب 6 ح 3143 - 3 و ح 3146 - 6 ؛ بحار 14 / 101 ب 8 و 79 / 353 ب 5 ح 25 ؛ تفسيرعيّاشى 1 / 273 ح 259 ؛ ( و با اندكى تغيير ، در جاهاى ديگرى از همين منابع نقل شده است . م . ) .
( 2 ) - عَرْض : نشان دادن ، سان ، مانور ، رژه . لغت نامه .
( 3 ) - ص / 31 .
( 4 ) - قائِمَة : يك پاى اسب ، يكى از دست و پاى اسب . لغت نامه .