به دست خود آن رخنه را اصلاح كرد و فرمود كه : هر گاه احدى از شما عملى كند بايد كه محكم بكند . پس [ خطاب به ابراهيم ] فرمود كه : ملحق شو به سلف شايستهء خود عثمان بن مظعون « 1 » .
أيضاً به سند معتبر مروى است كه : نزد قبر ابراهيم فرزند رسول خدا صلى الله عليه و آله به قدرتِ الهى درخت خرمايى روييده بود كه سايه بر آن قبر مطهّر مىافكندند ، و به هر طرف كه آفتاب مىگشت به اعجاز حضرت رسول صلى الله عليه و آله آن درخت به آن طرف مىگرديد كه آفتاب بر قبر ابراهيم نتابد تا آنكه آن درخت خرما خشكيد « 2 » .
و وفات ابراهيم در هجدهم ماه رجب اتّفاق افتاده .
الفصلُ السّابِع وَ الأربعون در عبداللَّه بن عبدالمطّلب و عبداللَّه بن جعفر طيّار
بدان كه عبداللَّه بن عبدالمطّلب ، پدر رسول خدا صلى الله عليه و آله ، و حامل نور مقدّس نبوى صلى الله عليه و آله بود ، و آن نور مبارك از جبين مباركش ساطع و لمعان داشت ؛ به اين سبب ، ممتاز آن زمان بود و مورد تشريف « 3 » و تجبيلِ « 4 » صغير و كبير و عالم و جاهل و اناث و ذكور بوده ، چنانچه مروى است كه : زنى بود او را فاطمه بنت مرّه مىگفتند ، و كتب انبيا و علماى گذشته را بسيار خوانده بود ، روزى جناب عبداللَّه بر او بگذشت ، آن زن پرسيد :
تويى كه پدرت صد شتر فداى تو كرد ؟ فرمود : بلى . فاطمه گفت : چه شود اگر مرا عقد كنى و يك مرتبه با من نزديكى كنى و من صد شتر به تو بدهم ؟ عبداللَّه ملتفت نشد و
هامش
( 1 ) - كافى 3 / 262 ضمنح 45 ؛ بحار 22 / 157 ب 1 ضمنح 16 و 22 / 264 ب 5 ضمنح 5 ؛ ( شايان ذكر است كه اين روايت به گونههاى مختلف ديگرى در بسيارى از منابع مورد بررسى و استفاده نقل شده است . م . )
( 2 ) - كافى 3 / 254 ح 15 ؛ بحار 22 / 152 ب 1 ح 5 .
( 3 ) - تَشْريف : بزرگ داشتن . لغت نامه .
( 4 ) - تَجْبيل : در مورد اين واژه بايد متذكر شد كه يا استفادهء ناصحيحى از آن بمعنى تعظيم و بزرگداشت است و يا غلط نگارشى است و در اصل « تجليل » يا « تبجيل » ( / بزرگ داشتن ) بوده است ، چراكه « تجبيل » بمعنى قطعه قطعه كردن ( لغت نامه . ) و امثال آن مىباشد . م .