و آن حضرت شصت و پنج سال در دنيا عمر نموده ، بالاخره [ توسّط ] منصور دوانيقى ( كه از خلفاى بنى عبّاس مىباشد ) مسموم و به درجهء شهادت فايز شده ، در مدينه در قبرستان بقيع ، نزد پدر و جدّ بزرگوارش مدفون گرديد « 1 » .
بكاء به آن جناب :
به سند معتبر از خود حضرت صادق عليه السلام روايت كردهاند كه : هر كس مهموم و مغموم باشد براى ستمى كه بر ما شده ، هر نفسى كه كشد ، تسبيح در نامهء عملش نوشته شود ، و غم او از براى ما عبادت باشد « 2 » . أيضاً آن حضرت فرموده : هر كه از ديدهء او يك قطره اشك بيرون آيد براى خونى كه از ما ريخته شده و يا ظلمى كه بر ما وارد ساختهاند حقّ تعالى او را در بهشت ابدالآباد « 3 » جاى دهد و متنعّم گرداند « 4 » .
و حميرى در قرب الاسناد به سند صحيح روايت كرده است كه حضرت صادق عليه السلام از فضيل بن يسار « 5 » پرسيد كه : آيا شما محبّان در مجالس با يكديگر مىنشينيد و حديث ما را ذكر مىكنيد ؟ گفت : بلى فداى تو شوم . فرمود كه : من آن مجالس را دوست مىدارم ، پس زنده گردانيد امر ما را اى فضيل « 6 » ، و خدا رحمت كند كسى را كه احاديث ما را ذكر كند [ و ] امر ما را زنده بدارد ، يا فضيل « 7 » ، هر كه ما را ياد كند يا ما را نزد او ياد
هامش
( 1 ) - كافى 1 / 472 ؛ التهذيب 6 / 78 ب 25 ؛ بحار 47 / 1 ب 1 ح 1 و ح 2 و ح 3 و ح 4 ؛ و 47 / 6 ب 1 ح 17 ؛ اعلامالورى / 276 ب 5 ف 1 ؛ المقنعة / 473 ب 19 .
( 2 ) - ( با اضافات ) بحار 2 / 64 ب 13 ح 1 و 2 / 147 ب 19 ح 16 و 44 / 278 ب 34 ح 4 ؛ امالىطوسى / 115 س 4 ح 178 - 32 ؛ امالىمفيد / 338 س 40 ح 3 ؛ بشارةالمصطفى صلى الله عليه و آله / 257 .
( 3 ) - ابَدُ الآباد : هميشه . لغت نامه .
( 4 ) - وسايل 14 / 506 ب 66 ح 19700 ؛ مستدرك 10 / 317 ب 49 ح 12082 - 11 ؛ بحار 44 / 279 ب 34 ح 7 ؛ امالىطوسى / 194 س 7 ح 330 - 32 ؛ امالىمفيد / 174 س 22 ح 5 ؛ بشارةالمصطفى صلى الله عليه و آله / 104 .
( 5 ) - عبارت متن « فضل بن يسار » . م .
( 6 ) - عبارت متن « فضل » . م .
( 7 ) - عبارت متن « فضل » . م .