تعب مىفرمايى « 1 » ؟ حضرت فرمود كه : اى مُصاحبِ « 2 » حضرت رسول صلى الله عليه و آله ، مگر نمىدانى كه جدّم حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله با آن كرامتى كه نزد خداوند خودش داشت ترك نفرمود عبادت خداوند عالم را ، و مبالغه و مشقّت در عبادت داشت با وجود اينكه خلّاق عالم را معصيت نكرده بود ، پدر و مادرم فداى او باد كه آنقدر عبادت كرده بود كه بر ساق مباركش نفخ ظاهر شد و قدمش ورم كرد ، اصحاب گفتند كه چرا چنين زحمت مىكشى و حال آنكه تو گناه ندارى ؟ ! و فرمود كه : آيا من بندهء شاكر خدا نباشم و شكر نعمتهاى او را ترك نمايم ؟ جابر گفت كه : يابن رسولاللَّه صلى الله عليه و آله ، بر مسلمانان رحم كن كه به بركت شما ، خدا بلاها را از مردمان دفع مىكند و آسمانها را نگاه مىدارد و عذابهاى خود را بر مردم نمىگمارد . فرمود كه : اى جابر ، بر طريق پدران خود خواهم بود تا ايشان را ملاقات نمايم « 3 » .
أيضاً مروى است كه [ حضرت ] باقر عليه السلام مىفرمايد كه : روزى خدمت پدرم على بن الحسين عليهما السلام داخل شدم ، ديدم كه عبادت در آن حضرت بسيار تأثير كرده و رنگ مباركش از بيدارى زرد شده ، ه از بسيارى گريه مجروح گشته و پيشانى نورانيش از كثرت سجود پنبه بسته ، و قدم شريف از وفورِ « 4 » قيام در صلوة « 5 » ورم كرده ؛ چون او را بر اين حال مشاهده كرده ، خود را از گريه منع نتوانستم نمود ، و بسيار گريه كردم ، آن حضرت متوجّه تفكّر بودند ، بعد از زمانى به جانب من نظر كرده فرمود كه : بعض از كتابها كه [ در بارهء ] عبادت اميرالمؤمنين عليه السلام بود ، در آنجا مسطور است ، به من ده . چون آوردم ، آن جناب قدرى خواند ، مضطرب حال از دست بر زمين گذاشت و فرمود : أنّى لأبيكَ عبادة عليّ بنِ أبي طالب عليه السلام ؟ يعنى : كجا است كه عبادت پدر تو به عبادت جدّم
هامش
( 1 ) - تَعَب دادن : آزردن و مانده كردن و خسته نمودن . لغت نامه .
( 2 ) - مُصاحِب : يار ، همصحبت . لغت نامه .
( 3 ) - ( با اضافات ) بحار 46 / 60 ب 5 ح 18 و 46 / 78 ب 5 ذيلح 75 و 68 / 185 ب 64 ح 47 ؛ امالىطوسى / 636 س 31 ح 1314 - 16 ؛ بشارةالمصطفى صلى الله عليه و آله / 66 ؛ المناقب 4 / 148 .
( 4 ) - وُفور : كثرت ، بسيارى . لغت نامه .
( 5 ) - صَلوة : صلاة ، نماز . لغت نامه .