4 - آن است كه در وقت دخول حرم اذخر « 1 » بخايد « 2 » ، و اگر اذخر ممكن نشود ، اولى انتقال است بسوى غير آن از چيزهايى كه بواسطهء آن دهان خوشبو شود « 3 » .
5 - خواندن دعاى ورود به حرم و آن اين است : « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ اللَّهُمَّ إنَّكَ قُلْتَ في كِتابِكَ الْمُنْزَلِ وَ قَوْلُكَ الْحَقّ ى وَ أذِّنْ فِى النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجالًا وَ عَلى كُلِّ ضامِرٍ يَأْتينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَميقٍى « 4 » اللَّهُمَّ إني أرْجُو أنْ أكُونَ مِمَّنْ أجابَ دَعْوَتَكَ وَ قَدْ جِئْتُ مِنْ شُقَّةٍ بَعيدَةٍ وَ مِنْ فَجٍّ عَميقٍ سامِعاً لِنِدائِكَ وَ مُسْتَجيباً لَكَ مُطيعاً لأمْرِكَ وَ كُلُّ ذلِكَ بِفَضْلِكَ عَليَّ وَ إحْسانِكَ إلَيَّ فَلَكَ الْحَمْدُ عَلى ما وَفَّقْتَني لَهُ ابْتَغي بِذلِكَ الزُّلْفَةَ عِنْدَكَ وَ الْقُرْبَةَ إلَيْكَ وَ الْمَنْزِلَةَ لَدَيْكَ وَ الْمَغْفِرَةَ لِذُنُوبي وَ التَّوبَةَ عَلَيَّ مِنْها بِمَنِّكَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ حَرِّمْ بَدَني عَلَى النَّارِ وَ آمِنِّي مِنْ عَذابِكَ وَ عِقابِكَ بِرَحْمَتِكَ يا أرْحَمَ الرَّاحِمينَ » « 5 » .
ادب : چون داخل حرم شد ، به فكر افتد كه حال داخل حرمى گرديد كه هر كه داخل آن شود در امن و امان است ، پس بدين سبب اميدوار باشد به ايمن بودن از عقاب الهى ، و لكن دلش در اضطراب شود كه آيا او را قبول خواهند كرد يا نه ؟ صلاحيّت قرب حرم الهى را خواهد داشت يا نه ؟ بلكه به دخول حرم ، مستحقّ غضب و راندن خواهد شد و از اهل اين مضمون خواهد بود :
به طواف كعبه رفتم به حرم رهم ندادند * كه برون در « 6 » چه كردى كه درون خانه آيى « 7 » ؟
و بايد اميدوار در همه حالات غالب باشد ؛ چه ، شرف خانه عظيم است ، و صاحب خانه كريم ، و رحمت او واسع ، و فيض او نازل ، و حقّ زيارت كنندگان خود را منظور دارد ، و كسى كه پناه به او آورده ردّ نمىفرمايد .
فايدة : مروى است كه آهويى از گرگ فرار كرده ، به حرم مكّه درآمد ، و گرگ در
هامش
( 1 ) - اذخر : گياهى است خوشبوى كه آن را كوم خوانند . لغت نامه .
( 2 ) - خاييدن : به دندان نرم كردن ، جويدن . لغت نامه .
( 3 ) - كافى 4 / 398 بابدخولالحرم ح 3 ؛ التهذيب 5 / 98 ب 8 ذيلح 3 ؛ مصباحالمتهجّد / 678 .
( 4 ) - حجّ / 27 .
( 5 ) - الفقيه 2 / 528 التلبية .
( 6 ) - عبارت متن « كه تو در برون » . م .
( 7 ) - كليات ديوان عراقى / 243 .