هيلان
(
hayal n
) و (
hayl n
) ا . ع . آنچه فرو ريزد از ريك .
هيلان
(
hayl n
) ا . ع . نام قبيلهاى در يمن . و نام جايى . و نام كوهى .
هيلة
(
haylat
) ا . ع . نام بزى كه اگر دوشنده به روى سختى كردى و وى را آزار نمودى شير دادى و گرنه سرون زدى .
و ازين جاست مثل : هيل خير حالبيك تنطحين و هيل مناداى مرخم هيلة و حالبيك مثناى حالب كه بكاف ضمير راجع بهيلة اضافه شده و تنطحين واحد مخاطب مؤنث از نطحه يعنى سرون زد او را خطاب بهيلة ، و اين مثل را درباره شخصى گويند كه بدى مىكند در حق كسى كه بوى احسان كرده است .
هيلة
(
hilat
) ا . ع . ترس . و كار هولناك .
هيلج
(
haylej
) ا . پ . خداوند خانه . و رييس خاندان و قبيله .
هيلع
(
hayla '
) ا . ع . سست و ضعيف .
هيلك
(
haylak
) ا . پ . پاره سنگهاى چند كه در ميان سنگهاى بناى عمارت مىريزند . و فرجههاى ميان رده سنگهاى بنا كه آنها را از گل و گچ و جز آن پر كردهاند .
و سطح ديوار .
هيلكون
(
haylakun
) ا . ع .
داس بىدندانه .
هيللة
(
haylalat
) ا . ع . لا إله الا للّه گفتن . يق : قد اكثرت من الهيللة .
هيلمان
(
haylam n
) و (
haylom n
) ا . ع . مال بسيار . و ريك .
و باد . يق : جاء بالهيل و الهيلمان .
هيلو
(
haylu
) و
هيلوى
(
hayluy
) ا . پ . گردگان بازى .
هيلوى
(
hiluy
) ا . پ . نوع قمار و بازى .
هيله
(
hayle
) ا . پ . كدخدا و خداوند خانه .
هيله
(
hile
) ا . پ . گردباد . و مكر و حيله .
هيليدن
(
hilidan
) ف م . پ .
فرو گذاشتن و ترك دادن و فرو انداختن .
هيم
(
haym
) ا . ع . سوگند .
يق : هيم الله : يعنى سوگند بخداى .
هيم
(
haym
) م . ع . هام هيما و هيمانا ( از باب ضرب ) : دوست داشت زن را و عاشق گرديد و سرگشته و شيفته شد از عشق و جز آن . و هام الرجل : رفت آن مرد بر غير اراده و مراد .
هيم
(
him
) ص - ع . ج . اهيم و هيماء .
هيم
(
him
) ا . ع . شتران تشنه .
قوله تعالى :
فَشارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ
.
هيم
(
hayam
) پ . كلمهء فعل يعنى هستم و موجودم و حاضرم .
هيم
(
hoyom
) ع . ج . هيام .
هيماء
(
haym '
) ص . ع .
مؤنث اهيم . يق : ناقة هيماء : ماده شتر تشنه . ج : هيم .
هيماء
(
haym '
) ا . ع . بيمارى است مر شتر را كه از آشاميدن آب باران جمع شدهء در بيابان حادث گردد . و دشت بىآب و بىنشان و بىراه .
هيمالايا
(
him l y
) ا . پ .
سلسلهء كوهستانى در آسياى مركزى ما بين هندوستان و چين . ر . سوالك .
هيمان
(
haym n
) ص . ع .
تشنه . و شيفته و سرگشته . ج : هيام .
هيمان
(
haym n
) م . ع .
هام هيما و هيمانا . ر . هيم .
هيمرة
(
haymarat
) ا . ع .
پيرهزن فانى .
هيمستان
(
hime - st n
) ا . پ .
ياى مجهول - انبار هيزم و توده هيزم .
هيمع
(
hayma '
) ا . ع . مرك شتاب . و نام درختى .
هيمع
(
hayma '
) ص . ع . ذبح هيمع : ذبح شتاب .
هيمنة
(
haymanat
) م . ع .
هيمن الرجل هيمنة : آمين گفت آن مرد .
و هيمن الطائر على فراخه : بال گسترد آن مرغ بر بچه خود . و هيمن على كذا :
نگهبان و رقيب گرديد بر آن .
هيمه
(
hayme
) و (
hime
) ا . پ . ياى مجهول - آش و قيمه شوربا و گوشتابه .
هيمه
(
hime
) ا . پ . ياى مجهول - هيزم و چوبى كه جهة سوزاندن قطعه قطعه كرده باشند . و هيمه تر فروختن :
مكر و غدر كردن و حيله كردن و تزوير كردن .
هيمهدان
(
hime - d n
) ا . پ .
ياى مجهول - جايى كه در آن هيزم انبار مىكنند .
هيمهريز
(
hime - riz
) ا . پ .
هر دو يا مجهول - ريزههاى چوب .
هيمهزفت
(
hime - zaft
) ا . پ .
ياى مجهول - تخته و يا كندهء درختى كه قصاب به روى آن گوشت را مىبرد .
هيمهشكن
(
hime - cekan
) ا .
پ . ياى مجهول - كسى كه چوبها را براى سوزاندن قطعه قطعه مىكند .
هيمهكش
(
hime - kac
) ا .
پ . ياى مجهول - آنكه هيمه حمل مىكند براى فروختن .