ناشكيبا و ترسندهء از بدى . و آزمند و بخيل بر مال . و سخت نالان كه بر مصائب صبر نتواند . قوله تعالى :
إِنَّ الْإِنْسانَ خُلِقَ هَلُوعاً
.
هلوعة
(
halva'at
) م . ع .
هلوعت الناقة هلوعة : شتافت آن مادهشتر .
هلوف
(
hellavf
) ا . ع . مرد گرانسنگ درشت اندام . و مرد بزرك شكم بىخير . و مرد دروغگوى . و پير كلانسال .
و مرد كلانريش . و مرد بسيار موى درشت اندام .
و روزى كه ابر آن آفتاب را بپوشاند . و شتر نر كلانسال .
هلوف
(
hellavf
) و
هلوفة
(
hellavfat
) ا . ع . ريش ستبر كلان .
هلوك
(
haluk
) ا . ع . زن تباه كار به روى افتندهء بر مردان و بلايه كار . و نيز زن نيكوى در زناشويى . و مرد شتاب انزال كننده .
هلوك
(
holuk
) م . ع . هلك هلكا و هلكا و هلوكا . ر . هلك (
halk
) و (
holk
) .
هله
(
hale
) پ . كلمه امر يعنى بگذار و دستبردار و آرام باش و بكن .
هله
(
hale
) م ف . پ . اما و ليكن و مگر و هنوز و معهذا و بههرحال و هر چه هست .
هله
(
hale
) ا . پ . حمله و يورش و هجوم . و هله كردن : پيش رفتن و حمله كردن و هجوم آوردن .
هلهال
(
halh l
) ا . پ .
غربيل و پرويزن و ستخسه .
هلهال
(
halh l
) ا . ع . تنك از جامه . و نرم و باريك از موى .
هلهل
(
halhal
) ا . ع . جامه تنك بافته . و موى تنك نرم . و جامهء تنك نرم .
هلهل
(
halhal
) ا . ع . مأخوذ از فارسى زهر مهلك .
هلهل
(
holhol
) ا . ع . برف .
هلهل
(
haahel
) ا . پ . زهر قتال كه هيچ ترياقى با آن مقاومت نتواند كرد و هلاهل .
هلهلا
(
halhal
) ا . پ . زهر .
هلهلة
(
halhalat
) م . ع .
هلهل الثوب النساج هلهلة : تنك بافت آن جامه را بافنده . و هلهل فلان يدرك الشئ : نزديك شد كه درك كند فلان آن چيز را . و هلهل الصوت :
برگردانيد آواز را در گلو . و هلهل فى الامر : چشمداشت به آن كار و درنگى نمود در آن كار . و هلهل الطحين : بيخت آرد را از پرويزن تنك باف . و هلهل بفرسه : زجر كرد اسب خود را به گفتن هلا .
هلهلم
(
hale - lom
) ا . پ . يك قسم بازى كه كودكان در كرمان مىكنند .
هلهله
(
halhale
) ا . پ . شور و غوغاى زنان در هنگام شادى . و آواز بلندى كه ببانك لىلى بر مىآورند .
هلهليون
(
halhalyun
) ا . پ .
ميوهء كوهى كه زعرور نيز گويند .
هلى
(
heli
) پ . كلمهء امر يعنى بگذار و دستبردار .
هلى
(
holl
) ا . ع . كلمهايست كه باسب گويند يعنى نزديك بيا .
هلى
(
holl
) ا . ع . شعف و شادى پس از اندوه .
هلى
(
holayy
) ا . ع . مصغر هل .
هلياع
(
hely '
) و
هلياغ
(
hely q
) ا . ع . جانور خردى درنده . و خار پشت نر .
هلياك
(
haly k
) ا . پ . شير تنكى كه آن را مىجوشانند تا غليظ گردد و سپس مىخشكانند .
هليان
(
helley n
) ا . ع .
دورى . يق : ذهب بهليان : يعنى رفت بجاى دورى كه معلوم نيست . و كذلك : ذهب بذى هليان .
هليانه
(
haly ne
) ا . پ .
شاهتره .
هليب
(
halib
) ا . ع . نام چند روز بشدت سرد در كانون دويم و يا در سختى سرما .
هلية
(
holayyat
) ا . ع . مصغر هل .
هليجو
(
haliju
) ا . پ . بلغت زند : آلوچه .
هليدن
(
halidan
) ف م . پ .
گذاشتن و ترك كردن و فرو گذاشتن و نهادن .
هليسه
(
halise
) ا . پ . بيل كشتى و مقذف . و چوبى پهن كه بدان كشتيهاى كوچك را رانند .
هليش
(
halic
) ا . پ . نام مرغى مردارخوار .
هليك
(
halik
) ا . پ . ياى مجهول - بلغت زند : قيسى و زردآلوى خرد و كوچك .
هليل
(
holayl
) ا . ع . مصغر هل .
هليلة
(
halilat
) ا . ع . زمين باران رسيده كه اطراف آن همچنان خشك باشد .
هليله
(
halile
) ا . پ . نام دارويى .
هليم
(
halim
) ا . پ . طعامى بسيار لذيذ كه از گندم پوست كنده و گوشت پزند .
هليم
(
halim
) ا . ع . چسبندهء از هر چيزى .
هليو
(
haliv
) و (
halyu
) و (
helyu
) ا . پ . سبدى كه از چوب