مرغى مردارخور .
هلض
(
halz
) م . ع . هلض الشئ هلضا ( از باب نصر ) : بركشيد آن چيز را و بركند .
هلطة
(
haltat
) ا . ع . چيزى كه شخص بشنود و نه راست شمارد آن را و نه دروغ .
هلطوس
(
heltavs
) ا . ع . مگس ريزه .
هلع
(
hala '
) م . ع . هلع هلعا ( از باب سمع ) : خروشيد از ناشكيبايى .
هلع
(
hala '
) ا . ع . ناشكيبايى بسيار . و جزع فاحش و فضاحت . و حرص و آز .
هلع
(
hale '
) ص . ع . خروشنده از ناشكيبايى . و نيك آزمند و حريص .
هلع
(
hola '
) ص . ع . نيك آزمند و حريص . و ذئب هلع بلع : گرك آزمند فروخورنده .
هلع
(
hella '
) ا . ع . بره . و بزغاله . و ما له هلع و لا هلعة : اى ما له جدى و لا عناق : نيست او را نه بره نر و نه ماده .
هلعة
(
hola'at
) ا . ع . ناشكيبا و زود گرسنه شونده .
هلعة
(
hella'at
) ا . ع . بره و بزغاله ماده .
هلغف
(
hellaqf
) ا . ع . مرد ستبر اندام آگنده گوشت .
هلفوف
(
holfuf
) ا . ع . مرد بسيار موى درشت اندام .
هلفيفا
(
halfif
) ا . پ . مأخوذ از سريانى - نوعى از كاسنى .
هلق
(
halq
) م . ع . هلق هلقا ( از باب ضرب ) : شتافت .
هلقام
(
helq m
) ا . ع . مرد اكول .
و مرد ستبر دراز . و شير بيشه . و نام مردى .
هلقامة
(
helq mat
) ا . ع .
مرد اكول .
هلقت
(
hellaqt
) ا . ع . گرسنگى سخت .
هلقس
(
hellaqs
) ا . ع . گرسنگى سخت . و مرد گوشتناك .
هلقف
(
hellaqf
) ا . ع . مرد گرانجان ستبر اندام دفزك .
هلقم
(
helqem
) ا . ع . زن كلانسال . و مرد توانا و فراخ كنج دهن .
هلقم
(
holaqem
) ا . ع . اكول و پرخوار .
هلقم
(
helqamm
) ا . ع . مرد اكول و بسيار خوار . و مهتر ستبر اندام خداوند شتران .
هلقمة
(
halqamat
) م . ع . هلقم هلقمة : فرو خورد لقمه را و بسيار خورد .
هلقى
(
halaq
) ا . ع . نوعى از دويدن .
هلك
(
halk
) و (
holk
) ا .
ع . لاذهبن فاما هلك و اما ملك :
هر آينه مىروم از پى آن كار يا هلاك مىشوم و يا مالك آن مىگردم . و كذلك :
فاما هلك و اما ملك .
هلك
(
halk
) و (
hok
) م .
ع . هلكه هلكا ( از باب ضرب ) :
ميرانيد و هلاك گردانيد آن را و نيست گردانيد .
و هلكت النفس هلاكا : آزمند گرديد آن نفس . و نيز هلاك : گم شدن و افتادن .
منه حديث عمار رضى اللّه عنه : كنا مع النبى صلى الله عليه و آله فى السفر فهلك عقد لعايشة . و هلك هلكا و هلكا و هلاكا و مهلكا و مهلكا و مهلكا و تهلوكا و مهلكة و مهلكة و مهلكة و تهلكة و تهلكة و تهلكة و هلوكا ( از باب ضرب و فتح و سمع ) : مرد و نيست شد .
هلك
(
holk
) ا . ع . مرك و نيستى .
هلك
(
holk
) ص . ع . ج .
هالك .
هلك
(
halak
) ا . ع . ما بين هر دو طبقه از طبقات زمين تا طبقه هفتم . و مردار هر چيزى كه هلاك شده باشد . و ما بين سر كوه و پايين آن . و هواى ميان هر دو چيز .
و هر چه فرود افتد .
هلك
(
halak
) ع . ج . هلكة .
هلك
(
halak
) و (
helak
) ا . پ .
فواق و هلكك .
هلك
(
helak
) ع . ج . هلكة .
هلك
(
holak
) ا . پ . چيزى از چرم مانند كفه ترازو كه از سر چوب منجنيق آويزان كرده و پر از سنك نموده بجانب دشمن اندازند .
هلك
(
holk
) ا . پ . حضض و عصاره مغيلان كه هلل نيز گويند .
هلك
(
holok
) ا . پ . افعل ذاك اما هلكت هلك : يعنى مىكنم اين كار را در هر حال كه باشد و هر چه خواهد بشود .
و كذلك : هلكت هلكه .
هلك
(
hollak
) ع . ج . هالك .
هلكاء
(
halk '
) ا - ص . ع .
نيستى و هلاك . و در تأكيد گويند : هلكة هلكاء .
هلكات
(
halak t
) ع . ج .
هلكة .
هلكان
(
halk n
) ص . پ . مأخوذ از تازى - حيران و سرگشته و مانده و فرسوده .