هصم
(
hosam
) و
هصمصم
(
hasamsam
) ا . ع . شير بيشه .
هصو
(
hasv
) م . ع . هصا هصوا ( از باب ضرب ) : كلانسرين گرديد و پير شد .
هصور
(
hasur
) و (
hasvar
) و
هصورة
(
hasvarat
) ا . ع . شير بيشه .
هصهاص
(
hash s
) ا . ع . مرد درخشان چشم .
هصهص
(
hoshos
) ا . ع . مرد توانا . و شير توانا .
هصهصة
(
hashasat
) م . ع .
درخستن . و نشاندن . و عيب كردن .
هصيص
(
hasis
) ص . ع . شكسته و پاسپرده .
هصيص
(
hasis
) م . ع . هصت النار هصيصا ( از باب ضرب ) : درخشيد آن آتش .
هض
(
hazz
) م . ع . هضه هضا ( از باب نصر ) : شكست آن را و كوفت آن را و يا شكست آن را شكستنى كه دون هد و فوق رض باشد . و هضت الابل :
شتاب رفت شتران . و هض فلان المشى :
بروش نيكو رفت فلان . و هض فلانا : بر آغالانيد فلان را .
هضاء
(
hazz '
) ا . ع . گروه مردم . و رمه اسبان .
هضاب
(
hez b
) ع . ج . هضبة .
هضاة
(
hez t
) ا . ع . گيسو . و ماده خر .
هضاض
(
hazz z
) ص . ع . فحل هضاض : گشن گردن شكننده ديگر گشان .
هضاض
(
hazz z
) ا . ع . از اعلام است .
هضاضة
(
haz zat
) ا . ع .
آنچه از كسى بشكند .
هضام
(
hazz m
) ا . ع . داروى گوارش . و مرد خرجكنندهء مال . و شير بيشه .
هضائم
(
haz 'em
) ع . ج .
هضيمة .
هضب
(
hazb
) م . ع . هضب السماء هضبا ( از باب ضرب ) : باريد آسمان . و هضب الرجل : برفتار افسرده دلان رفت آن مرد . و هضب فى الحديث :
بسخن در آمد و بلند كرد آواز را .
هضب
(
hazb
) و (
hazeb
) ع .
ج . هضبة .
هضب
(
hazab
) ع . ج . هاضب .
هضب
(
hezzab
) ا . ع . اسب بسيار خوى كه عرق بسيار كند . و سخت و درشت اندام توانا . ج : هضبات .
هضبات
(
hazab t
) ع . ج .
هضبة .
هضبات
(
hezzab t
) ع . ج .
هضب .
هضبة
(
hazbat
) ا . ع . كوه . و كوه گستردهء بر زمين . و كوهى كه تنها از يك پارچه سنك باشد . و كوه دراز بلند و منفرد سرخ رنك . و پشته كم گياه . و باران سخت .
و باران بزرك قطره و باران پيوسته . ج : هضب و هضاب و هضبات و هضب . ج ج : اهضاب .
ج ج ج : اهاضيب .
هضل
(
hazl
) ا . ع . كثير و بسيار .
هضل
(
hazl
) م . ع . هضل بالشعر و بالكلام : بشعر و سخن در آمد .
هضلاء
(
hazl '
) ا . ع . زن دراز پستان .
هضم
(
hazm
) م . ع . هضمه هضما ( از باب ضرب ) : رفع كرد آن را از موضعش و شكست آن را . و هضم فلانا حقه : كم كرد حق فلان را و ستم كرد بر آن . منه قوله تعالى :
فَلا يَخافُ ظُلْماً وَ لا هَضْماً
. هضمت له حقى : واگذار كردم و ساقط كردم از براى او حق خودم را . و هضم فلانا : ظلم كرد بر فلان و خشم گرفت برو . و هضم الدواء الطعام : شكست آن دو اطعام را در معده .
هضم
(
hazm
) ا . پ . مأخوذ از تازى - گوارش و تحليل غذا در معده . و سريع الهضم : غذايى كه گوارش آن در معده نيك باشد و زود از معده بگذرد . و قابل هضم : چيزى كه معده آن را تحمل كند و داراى گوارش باشد . و هضم كردن :
تحليل بردن غذا . و خيانت كردن . و هضم نفس : فرونشاندن خشم و غضب .
هضم
(
hazm
) و (
hezm
) ا .
ع . زمين پست و هموار . و شكم رودبار . و شكم دريا . ج : اهضام و هضوم . و در تحذير گويند : الليل و اهضام الوادى :
يعنى حذر كن از رفتن بشب در شكمهاى وادى .
هضم
(
hazm
) و (
hazam
) ا .
ع . خوشبوى و بخور . ج : اهضام .
هضم
(
hazam
) م . ع . هضم البطن هضما ( از باب سمع ) : باريك شكم و درآمده شكم گرديد . و نيز هضم :
باريك گرديدن تهيگاه . و بهم در آمدن پهلوها . و راست گشتن استخوان پهلوى اسب . و منضم گرديدن بالاى شكم آن . و راست شدن شكم و در آمدن اعلاى آن و آن عيب است .
هضم
(
hozom
) ع . ج . هضوم .
هضماء
(
hazm '
) ص . ع .
مؤنث اهضم : ماديان باريك شكم و تهيگاه و