بهم در آمده پهلو .
هضمى
(
hazmi
) ص . پ .
منسوب بهضم .
هضوم
(
hazum
) ا . ع . هر داروى گوارش . و مرد خرجكننده مال . و شير بيشه .
هضوم
(
hazum
) ص . ع .
يد هضوم : دستى كه هر چه يابد بخشد و خرج كند . ج : هضم .
هضوم
(
hozum
) ع . ج . هضم (
hazm
) و (
hezm
) .
هضهاض
(
hazh z
) ص . ع .
فحل هضهاض : گشن گردنشكننده گشنان ديگر .
هضهضة
(
hazhazat
) م . ع .
شكستن و كوفتن .
هضيب
(
hazib
) ص . ع . غنم هضيب : گوسپند كم شير .
هضيج
(
hazij
) ص . ع . صبيان هضيج : كودكان خردسال .
هضيض
(
haziz
) ص . ع . شكسته و كوفته .
هضيم
(
hazim
) ص . ع . ستم رسيده و مظلوم . و باريك شكم و نازك تهيگاه .
و بطن هضيم : شكم باريك و درهم چسبيده . و طلع هضيم : شكوفه ناشكفته .
و قصبة هضيم : نى لطيف كه بدان مىنوازند .
هضيمى
(
hazimi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - طعامى كه در مجلس سوگوارى و فاتحهخوانى دهند .
هضيمة
(
hazimat
) ا . ع .
ظلم و ستم . و خشمگينى . و طعامى كه جهة مرده سازند . ج : هضائم .
هضيمية
(
hazimiyyat
) ا . ع .
نام موضعى .
هطاء
(
hatt '
) ا . ع . مؤنث اهط : ماده شتر نيك رونده و شكيبا .
هطال
(
hatt l
) ص . ع .
مطر هطال : باران بزرك قطره پيوسته . و يق ايضأ : سحاب هطال و دمع هطال .
هطاهط
(
hat het
) ج . ع .
هطهطة .
هطاهط
(
hot het
) ا . ع .
اسب .
هطر
(
hatr
) م . ع . هطره هطرا ( از باب نصر ) : زد آن را . و هطر الكلب : با چوب زد آن سنك را تا كشته شد .
هطرة
(
hatrat
) ا . ع . زارى گدا در نزد توانگر هنگام سؤال .
هطط
(
hotot
) ا . ع . مردمان هلاك شونده .
هطع
(
hat '
) م . ع . هطع هطعا و هطوعا ( از باب فتح : شتابان و ترسان پيش آمد . و نيز به چشم متوجه چيزى شد و از آن چشم برنگرفت .
هطف
(
hatf
) ا . ع . آواز شير در شيردوشه .
هطف
(
hatf
) م . ع . هطف الراعى هطفا ( از باب ضرب ) : شير دوشيد آن شبان . و هطفت السماء :
باران باريد آسمان .
هطف
(
hatef
) ا . ع . باران بسيار . و بنو الهطف : گروهى از بنى كنانه و يا بنى اسد كه نخست شيردوشه تراشيدند .
هطق
(
hataq
) ا . ع . رفتار شتاب .
هطل
(
hatl
) ا . ع . باران سست پيوسته . و باران پياپى كه داراى قطرههاى بزرك متفرق باشد . و اشك پياپى و روانى آن .
هطل
(
hatl
) م . ع . هطلت السماء هطلا و هطلانا و تهطالا ( از باب ضرب ) : باران هطل باريد آسمان .
و هطل الجرى الفرس هطلا : كم كم برآمد عرق آن اسب در دويدن . و هطلت الناقة : نرم و سست رفت آن مادهشتر . و هطلت العين بالدمع : اشك راند آن چشم .
هطل
(
hetl
) ا . ع . گرك . و دزد . و گول و احمق . و خسته و مانده كننده خصوصا شتر ماندهكننده .
هطل
(
hotl
) ص . ع . ديمة هطل : باران پيوسته كه روز و شب آيد .
هطل
(
hatel
) ص . ع . مطر هطل : باران پيوسته . و سحاب هطل :
ابرى كه پيوسته بارد .
هطل
(
hottal
) ص - ع . ج .
هاطل .
هطلاء
(
hatl '
) ص . ع . ديمة هطلاء : باران پيوسته .
هطلان
(
hatal n
) م . ع . هطل هطلا و هطلانا . ر . هطل .
هطلس
(
hatlas
) و (
hatallas
) ا . ع . دزد راهزن . و گرك .
هطلع
(
hatalla '
) ا . ع . گروه بسيار . و لشكرگران . و مرد دراز تنومند .
هطلى
(
hatl
) ص . ع . ناقة هطلى : ماده شتر آهستهرو و تنبل و كند .
هطلى
(
hatl
) و (
hetal
) ص . ع .
ابل هطلى : شتران فرومانده در راه و يا واگذاشته شدهء بىساربان . و كذلك : ابل هطلى .