هسته
(
haste
) ا . پ . خسته ميوهها مانند زردآلو و هلو و جز آن . و وجود و هستى . و هسته انگور را جنجه نيز گويند .
هستى
(
hasti
) ا . پ . وجود و ذات . و گيتى و جهان و عالم . و مخلوق و موجود .
و دولت و ثروت . و خودبينى و خودپسندى .
و هستى دو روزه : زندگانى ناپايدار و فانى . و هستى صرف : وجود مطلق . و هستى ناكس : عمر فانى و ناپايدار و كوتاه .
هستيدن
(
hastidan
) ف ل . پ .
بودن و شدن . و راضى شدن و قبول كردن و شايستن و ارزيدن و ارزش داشتن .
هستى فروش
(
hasti - faruc
) ص . پ . واو مجهول - آنكه اعتماد مىكند بر درازى عمر و بر بقا .
هسد
(
hasad
) ا . ع . مرد دلير .
و شير بيشه . ج : هساد .
هسر
(
hasar
) ا . پ . يخ و آب فسرده .
هسرة
(
hosrat
) ا . ع . نزديكان و خويشان از عموها و خالوها .
هسع
(
has '
) م . ع . هسع هسعا ( از باب فتح ) : شتاب كرد .
هسك
(
hask
) و (
hasak
) ا .
پ . ابزارى كه بدان غله را باد دهند تا از كاه جدا گردد . و طبقى از نى كه بدان غله را پاك كنند .
هسم
(
hasm
) م . ع . لغة فى الهشم .
هسم
(
hosom
) ا . ع . كاويها و محرقها .
هسهاس
(
hash s
) ا . ع .
شبانى كه گوسپندان را همه شب چراند و پاس دارد . و آنكه جهة يك كارى بشب خواب نكند . و قصاب . و سير شتاب .
هسهاس
(
hash s
) ص . ع .
قرب هسهاس : قرب شتاب .
هسهسة
(
hashasat
) ا . ع .
آواز خفى جنيان كه در بيابان بشب شنيده شود . و آواز زره و پيرايه . و صداى پاى در شب . و پيوسته روانى آب . و هر چيزى كه داراى آواز خفى باشد . ج : هساهس . و هساهس الناس : سخنهاى خفى مردمان كه شنيده نشود .
هسير
(
hasir
) ا . پ . يخ و هسر و آب فسرده .
هسيرة
(
hosayrat
) ا . ع .
مصغر هسرة .
هسيس
(
hasis
) ا . ع . ريزه ريزه از چيزى . و سخن پنهان و نرم و خفى .
هش
(
hac
) ا . پ . حركت و جنبش و كوچ و رحلت و روانگى . و گل و لاى .
هش
(
hec
) ا . پ . دسته قلبه كه بدان جفت گاو را محكم مىبندند .
هش
(
hoc
) ا . پ . هوش و زيركى و فراست و ذهن و عقل و شعور و هوشيارى و جان . و مرك و موت و اجل . و هش داشتن :
زيرك و عاقل بودن و دانا و خردمند بودن . و طبيب عيسوى هش : پزشك داناى كار آزموده مانند حضرت عيسى .
هش
(
hoc
) پ . كلمهايست كه بدان ستور بخصوص خر را منع از رفتار مىكنند .
هش
(
hacc
) ا - ص . ع . اسب بسيار خوىآور ضد هلود . و نان نرم . و شئ هش : چيز سست و نرم . و رجل هش بش : مرد شادمان خوشروى ، و چون خواسته باشند كسى را مدح كنند مىگويند :
هوهش المكسر : يعنى او نرم و خوش خوى است هنگام خواستن چيزى از وى . و اطعمه هشامشا : خورانيدم به او طعام پاكيزه .
هش
(
hacc
) م . ع . هش الرجل هشا ( از باب نصر و ضرب ) :
برجست آن مرد با عصا . و هش الورق بعصا : زد عصا را بر برك درخت تا فرو ريزد . و قوله تعالى :
وَ أَهُشُّ بِها عَلى غَنَمِي
.
هشاش
(
hac c
) ص . ع . خبز هشاش : نان نرم .
هشاش
(
hac c
) م . ع . هش هشاشا و هشاشة . ر . هشاشة .
هشاش
(
hacc c
) ص . ع .
شادمان و خوشحال و خوشخوى و نرمدل و با ملاطفت .
هشاشة
(
hac cat
) م . ع . هش فلان اليه و له هشاشا و هشاشة ( از باب ضرب و سمع ) : شادمانى نمود بسوى آن و سبكى نمود و خرسند گرديد . و هش الشئ هشاشة ( از باب سمع ) : نرم و سست گرديد آن چيز .
هشاشة
(
hacc cat
) ص . ع .
قربة هشاشة : مشكى كه بواسطه تنكى و نازكى پوست آب از وى چكد .
هشام
(
hec m
) ا . ع . جود و بخشش و جوانمردى و سخاوت . و از اعلام است .
و هشام بن عبد الملك بن مروان ابن حكم : دهمين خليفه از خلفاى بنى اميه كه از سال 105 هجرى تا سال 125 خلافت نمود .
هشپلك
(
hocpolak
) ا . پ .
صدايى كه كبوتربازان وقت پرانيدن كبوتران با دو سر انگشت دست از دهان بيرون كنند .
هشت
(
hact
) پ . ص . توصيفى