تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3946

مساهمون:

ص٣٩٤٦

هطو

(
hatv
) م . ع . هطاه هطوا ( از باب نصر ) : انداخت آن را .

هطوع

(
hotu '
) ا . ع . هطع هطعا و هطوعا . ر . هطع .

هطهطة

(
hathatat
) ا . ع . آواز اسب . ج : هطاهط .

هطهطة

(
hathatat
) م . ع . هطهط فلان : بشتاب رفت فلان . و هطهط فى العمل : شتاب كرد در كار . و هطهط الهطاهط : بانك كرد آن اسب .

هطى

(
hot
) ا . ع . بر زمين افگندگى . و ضرب شديد و سخت .

هطيع

(
hati '
) ا . ع . راه فراخ .

هعة

(
ha''at
) م . ع . هع هعة ( از باب نصر ) : قى كرد ، و لغة فى هاع يهوع .

هعهع

(
ho'ho '
) ا . ع . آواز قى .

هف

(
haf
) ا . پ . كارگاه جولاهى . و شانه جولاهى .

هف

(
heff
) م . غ . هف هفا و هفيفا . ر . هفيف .

هف

(
heff
) ص . ع . سحابة هف : ابر تنك كه در آن آب نباشد . و شهدة هف : لانه‌اى كه در آن عسل نباشد .

هف

(
heff
) ا . ع . مرد سبك . و شهد تنك . و لانهء كم عسل . و هر چيز سبك ميان . كاواك . و كفچليزهاى بزرك .

هف

(
heff
) و (
haff
) ا . ع . كشتى كه از وقت درودن آن درگذشته و دانه هاى وى ريخته شده باشد . و جنسى از ماهى كوچك .

هفا

(
haf
) ا . ع . باران كه بارى بارد و بارى ايستد .

هفاة

(
haf t
) ا . ع . رسم و طريقه . و باران . و بارانى شبيه بياران سست پيوسته .

هفاة

(
hof t
) ع . ج . هافى .

هفات

(
haf t
) ا . ع . گول و احمق .

هفات

(
hof t
) م . ع . هفت هفتأ و هفاتأ . ر . هفت .

هفاف

(
haff f
) ا . ع . خران سبك چست و سايهء سرد . و سايهء آرميده . و سايهء تنك . و بال مرغ سبك در پريدن . و پيراهن تنك شفاف و براق درخشنده و سبك .

هفاف

(
haff f
) ص . ع . سبك و خفيف . و تيز و چالاك .

هفافة

(
haff fat
) ص . ع . ريح هفافة : باد خوش و آرميده . و عين هفافة : چشم درخشان تيز نظر .

هفان

(
haff n
) و (
heff n
) ا . ع . از اعلام زنان است .

هفان

(
heff n
) ا . ع . اثر . يق : جاء على هفانه : آمد بر اثر آن .

هفة

(
heffat
) ا . ع . واحد هف يعنى يك كفچليز بزرك .

هفت

(
haft
) پ . ص . توصيفى عددى : شش بعلاوهء يك .

هفت

(
haft
) ا . ع . گولى بسيار . و زمين هموار نشيب . و باران زود بارنده .

هفت

(
haft
) م . ع . هفت الشئ هفتا و هفتانا ( از باب ضرب ) : پست شد آن چيز و كم شد و باريك گرديد . و هفت الرجل : سخن بسيار و بىانديشه گفت آن مرد . و هفت الشئ : از سبكى پريد آن چيز . و هفت الناس على الماء : ازدحام كردند مردم بر آب .

هفت

(
heft
) ا . پ . نخستين درجهء از خشكى كه پس از تر شدن بهم رسد .

هفت

(
hoft
) ا . پ . ديوانه و بىادراك . و زمين هموار و مسطح . و يك آشام و يك جرعهء از هر شربتى .

هفتا

(
haft
) ا . پ . هفت تا و هفت واحد .

هفت‌آبا

(
haft - b
) ا . پ . هفت آسمان .

هفت اختان

(
haft - oxt n
) ا . پ . هفت كوكب سيار .

هفت اخگر نياره

haft - axgare
) (
nay re
ا . پ . هفت درك جهنم . و هفت آتشكده مشهور .

هفتاد

(
haft d
) پ . ص . توصيفى عددى : هفت مرتبه ده .

هفتاد كشتى

(
haft d - kocti
) ا . پ . هفتاد بيمارى گويند بيماريهايى كه در حيوانات عارض مىشود هفتادست .

هفتادم

(
haft dom
) ص . پ . هر چيز كه در مرتبهء هفتاد واقع باشد و منسوب بهفتاد .

هفتاد و دو شاخ

(
haft do - do - c x
) ا . پ . هفتاد و دو گروه كه در روى زمين مىباشند . و هفتاد و دو ملت اسلام و هفتاد و دو ترتيل قرآن مجيد .

هفتاد و دو كشتى

-
haft do
) (
do - kocti
ا . پ . هفتاد و دو ملت اسلام .

هفت اژدها

(
haft - ajdah
) . پ . هفت سياره .

هفت آسيا

(
haft - asy
) ا . پ . هفت فلك .

هفت اصل

(
haft - asl
) ا . پ . هفت زمين و هفت اقليم .

هفت اعضا

(
haft - a'z
) ا . پ . هفت اندام .

هفت اقليم

(
haft - eqlim
) ا . پ . هفت قسمتى كه منجمين قديم در ربع مسكون فرض كرده و هر يك از آن قسمتها را اقليمى مىگفتند .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3946 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )