آنكه در آتشكده آتش مىافروزد .
هربذ
(
herbez
) ا . ع . مأخوذ از عربذ فارسى و به معناى آن و عالم و داناى آتشپرستان . ج : هرابذة .
هربذة
(
harbazat
) ا . ع .
نوعى از رفتار كمتر از خبب .
هربذى
(
herbaz
) ا . ع .
رفتار با خرامش و ناز . و عد الجمل الهربرى : يعنى رفت آن شتر در حالت تكيه بر يك طرف بدن .
هربع
(
horbo '
) ا . ع . دزد سبك و چالاك . و گرگ چست و چالاك .
هربنگ
(
horbang
) ا . پ .
يك نوع گياهى سمى كه در ميان زراعت در ايام بهار رويد و داراى غوزهايست شبيه بغوزه لاله و خوردن آن جنون و ديوانگى آورد .
هربوغ
(
horbuq
) ا . ع . نوعى از تره خوراكى شبيه باشتر غار .
هربه
(
harbe
) ا . پ . قلمون .
ر . بوقلمون .
هر پاسبان
(
har - p sb n
) ا .
ا . پ . هرباسب و هر يك از هفت سياره .
هرة
(
herrat
) ا . ع . گربه ماده .
ج : هرر .
هرت
(
hart
) م . ع . هرت اللحم هرتا ( از باب نصر و ضرب ) :
نيك پخت گوشت را و مهرا كرد آن را . و هرت الثوب : درانيد و پاره پاره كرد جامه را . و هرت عرضه : طعن كرد در آبرو و عرض آن .
هرت
(
harat
) م . ع . هرت هرتا ( از باب سمع ) : فراخ گرديد . و هرتت المراة : هريت گرديد آن زن .
هرت
(
harct
) ا . ع . شير بيشه .
هرتوز
(
hartuz
) ا . پ . راستى و صداقت و حقيقت .
هرته
(
harte
) ا . پ . غلاف و نيام . و ظرفى كه محتوى چيزى باشد .
هرته
(
hrateh
) م ف . پ .
هاى ملفوظ - هر طرف و هر جانب و هر جا .
هرث
(
hers
) ا . ع . جامهء كهنه .
هرثم
(
harsam
) ا . ع . شير بيشه .
هرثمة
(
harsamat
) ا . ع . نوك بينى و نوك بينى سك . و سياهى ما بين دو سوراخ بينى سك . و فاصله ما بين بينى و لب . و گودى لب بالايين . و شير بيشه . و نام مردى .
هرج
(
harj
) ا . پ . حدود ملك دشمن .
هرج
(
harj
) ا . ع . آشوب و فتنه و قتل . و فيه هرج و مرج : يعنى در او اضطراب و آشوب و درهم آميختگى مىباشد .
هرج
(
harj
) م . ع . هرج جاريته هرجا ( از باب نصر و ضرب ) :
گاييد كنيزك خود را . و هرج الناس هرجا ( از باب ضرب ) : در آشوب و فتنه و فساد و قتل واقع شدند آن مردمان . و هرج الباب : گشاده گذاشت در را . و هرج فى الحديث : بسيارى و فزونى نمود در سخن و سخن شوريده گفت . و هرج الفرس :
برفتار آمد آن اسب . يق : مر يهرج اى يسرع . و نيز هرج : افزونى كردن در چيزى .
و منه قولهم فى الجماع : بات يهرجها ليلته جمعاء : يعنى در شب جمعه جماع بسيار كرد با آن زن .
هرج
(
herj
) ا . ع . مرد گول و احمق . و سست و ضعيف از هر چيزى .
هرج
(
haraj
) م . ع . هرج البعير هرجا ( از باب سمع ) : سرگشته و سراسيمه گشت آن شتر از شدت گرما و يا از بسيارى مالش قطران .
هرجا
(
har - j
) م ف . پ . هر محل و هر مكان و هر موضع و همه جا .
هرجاب
(
herj b
) ا . ع . دراز از مردم و جز آن . و نام موضعى .
هر جا كه
(
har - j - ke
) پ . كلمهء علاقه و شرط يعنى هر كجا .
هر جا گرد
(
har - j - gard
) ص .
پ . آواره و اوباش و هرزه گرد .
هرجان
(
harj n
) ا . ع . نوعى از بادام كوهى كه روغن آن را . زيت الهرجان گويند .
هرجائى
(
har - j 'i
) ص . پ .
بىقيد و ثبات و بىقرار و ناپايدار و نااستوار در محبت و دوستى . و آواره و اوباش و هرزه گرد .
هر جائى نهاد
(
har - j 'i - neh d
) ص . پ . بىوفا و ناسپاس و نااستوار در محبت و دوستى .
هرجب
(
herjabb
) ا . ع . دراز از مردم و جز آن .
هرجة
(
herjat
) ا . ع . كمان نرم .
هرجشة
(
herjecat
) ا . ع .
ماده شتر سال خورده .
هرجع
(
herja '
) ا . ع . لنك و اعرج .
هرجف
(
herjaff
) ا . ع . مرد ضعيف و سست .
هرجل
(
horjol
) ا . ع . مردى كه گامهاى فراخ گذارد . ج : هراجل .
هرجلة
(
harjalat
) ا . ع .
رفتار شوريده .
هرجلة
(
harjalat
) م . ع . هرجل هرجلة : شوريده رفت .