جامه كهنه .
هرس
(
haras
) م . ع . هرس الرجل هرسا ( از باب سمع ) : سخت گرديد خوردن آن مرد و حريص شد در خوردن .
هرس
(
hares
) ا . ع . گربه . و شير استوار اندام پرخوار .
هرساله
(
har - s le
) م - ف .
پ . ساليانه و همه سال .
هرسة
(
haresat
) ص . ع . ارض هرسة : زمينى كه در آن درخت هراس بسيار باشد .
هر سو
(
har - su
) م - ف . پ .
هر طرف و هر كنار و هر جانب .
هر سويه پادشاهان
har - suye
) (
p dec h n
پ . آن سلسله از نژاد پادشاهان را گويند كه پس از مرك اسكندر مقدونيايى در ايران طلوع كردند .
هر سه دختر
(
har - se - doxtar
) ا . پ . سه ستاره دب اكبر .
هر سه نوع
(
har - se - nav '
) ا .
پ . مواليد ثلاث يعنى جماد و نبات و حيوان .
هرش
(
harc
) م . ع . هرش الدهر هرشا ( از باب نصر و ضرب ) :
سخت گرديد روزگار .
هرش
(
herc
) ا . پ . زهر و سم .
هرش
(
harac
) ا . پ . هرس و نخستين شيرى كه پس از زاييدن از پستان سيلان مىكند .
هرش
(
harac
) م . ع . هرش هرشا ( از باب سمع ) : بدخوى گرديد .
هرش
(
harec
) ا - ص . ع .
گول و احمق و زشتخوى .
هرشبة
(
hercabbat
) ا . ع .
زن پير .
هرشة
(
harecat
) ص . ع .
مؤنث هرش : زشتخوى .
هرشفة
(
harcafat
) م . ع .
اندك اندك آشاميدن . و خشك شدن ليقه دوات . يق : هرشفت الدواة اذا يبست .
هرشفة
(
hercaffat
) ا . ع .
پيره زال . و لته پارهاى كه بدان آب باران از زمين بردارند و در آوندى بفروشند و جمع كنند و اين كار را در خشكسالى نمايند . و ليقه دوات وقتى كه خشك گردد . و دول كهنه .
هرشفه
(
harcefe
) و (
hercefe
) ا . پ . مأخوذ از تازى - اسفنج و ابر مرده .
هرشم
(
hercamm
) ا . ع .
سنك نرم . و كوهى كه خاك آن نرم و به آسانى كنده شود .
هرشمة
(
hercammat
) ا . ع .
گوسپند بسيار شير . و زمين درشت .
هرشن
(
hercen
) ا . ع . كسى كه كنجهاى دهن وى فراخ باشد .
هرشه
(
harce
) ا . پ . عشقه و هر گياهى كه بر درخت پيچد .
هرص
(
haras
) ا . ع . كرم . و جرب خشك .
هرص
(
haras
) م . ع . هرص هرصا ( از باب سمع ) : گرفتار جرب خشك گرديد .
هر صورت
(
har - surat
) م ف .
پ . هر وجه و هر طريق . و در هر صورت :
كلمهايست كه در اختصار كلام استعمال مىكنند .
هرض
(
harz
) م . ع . هرض الثوب هرضا ( از باب نصر ) : دريد جامه را .
هرض
(
haraz
) ا . ع . جرب خشك كه از گرما پديد آيد .
هرط
(
hart
) م . ع . هرط عرضه و فيه هرطا : دريد ناموس آن را و بد گفت آن را . و هرط الشئ : پاره كرد آن چيز را . و هرط فى الكلام :
سخن نااستوار و زشت گفت .
هرط
(
hart
) و (
hert
) ا .
ع . گوشت لاغر شبيه آب بينى خشك شده .
هرط
(
hert
) ص . ع . ناقة هرط : ماده شتر كلانسال . ج : اهراط و هروط .
هرط
(
hert
) ا . ع . مرد متمول مالدار . و ميش كلانسال لاغر .
هرط
(
herat
) ع . ج . هرطة .
هرطال
(
hert l
) ا . ع . دراز قامت .
هرطة
(
hertat
) ا . ع . ميش كلانسال لاغر . و زن ترسو . ج : هرط .
هر طرز
(
har - tarz
) م ف . پ .
هر طريق و هرطور و هر روش .
هرطمان
(
hartam n
) و (
hartom n
) و (
hortom n
) ا . ع .
مأخوذ از هردومان و بمعنى آن .
هرطور
(
har - tavr
) م ف . پ .
بهر طريق و بهر نحو .
هرع
(
har '
) م . ع . سخت راندن ، و الفعل من فتح . و مر يهرع : يعنى بسرعت گذشت . و هرع ( مجهولا ) : شتاب كرد در تندروى .
هرع
(
hara '
) ا . ع . رفتار با سرعت و اضطراب .
هرع
(
hara '
) م . ع . هرع الدم هرعا ( از باب سمع ) : روان گشت خون . و نيز هرع : شتابان و مضطربانه رفتن .
يق : اقبل يهرع ( مجهولا ) : يعنى با شتاب و اضطراب پيش آمد . قوله تعالى :
وَ جاءَهُ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ
اى يستحثون اليه كانه يحث بعضهم بعضا .