تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3927

مساهمون:

ص٣٩٢٧
كردن و وحشت كردن و بيم كردن و ترسيدن . و ترسانيدن و تهديد كردن . و خبردار شدن . و حمايت كردن و حراست نمودن .

هراسيده

(
her side
) و (
har side
) ص . پ . ترسيده و ترسانيده شده .

هراش

(
har c
) پ . ح م . هراشيدن . ا . قى و استفراغ و شكوفه .

هراش

(
her c
) م . ع . هارش مهارشة و هراشا . ر . مهارشة .

هراش

(
hor c
) ا . پ . هر چيز افتاده و دفع شده و فضله .

هراشيدن

(
har cidan
) ف ل . م . پ . قى كردن .

هراطقة

(
har teqat
) ا . ع . ماخوذ از يونانى - مردمان ملحد .

هراع

(
hor '
) ا . ع . رفتار شتاب بطور اضطراب .

هراعلة

(
har 'elat
) ا . ع . مردمان لئيم و ناكس . ج . هرعال .

هراقة

(
her qat
) م . ع . ريختن آب و خون و جز آن . يق : هراق الماء يهريقه هراقة . و قال فى المعيار : هراق اصله هريق على فعلل و لهذا يفتح الهاء من المضارع و يق يهريقه كيد حرجه .

هراكل

(
hor kel
) ص . ع . جمل هراكل : شتر آگنده اندام ضخيم و كلفت . و كذلك : رجل هراكل .

هراكلة

(
har kelat
) ا . ع . ج . هركل : گرد آمد نگاه امواج دريا و آنجاى از دريا كه در آن موجهاى بسيار بود . و نيز هراكلة : ستور دريايى كلان سرين و سك ماهى و ماهيهاى كلان تن و شتر دريايى .

هرامس

(
hor mes
) ا . ع . شير سخت خون‌خوار .

هرامسة

(
har mesat
) ع . ج . هرمس .

هراميت

(
har mit
) ا . ع . چاههاى چند در ناحيه دهناء .

هراميل

(
har mil
) ع . ج . هرمول .

هرآن

(
har - n
) پ . يعنى همه آن و هر وقت و همه وقت .

هرانع

(
har ne '
) ا . ع . بيخهاى گياهى شبيه بطرثوث .

هرانى

(
har ni
) ا . پ . ديك و قدر و تيان .

هرانيد

(
har nid
) ا . پ . طبيعت و حقيقت . و چگونگى و حالت .

هر آوا

(
har - v
) و

هر آواز

(
har - v z
) ا . پ . بلبل و يا مرغى ديگر كه مخصوص مشرق زمين است و هر آوازى را مىخواند .

هراوة

(
her vat
) ا . ع . چوب دستى گنده و چماق . ج : هراوى و هرى (
heriyy
) و (
horiyy
) . و هراوة الاعزاب : اسبى است كه بجوانان عزب مىبخشند تا بر آن سوار شده و پولى كه براى مخارج عروسى لازم است اندوخته كنند .

هراول

(
har val
) ا . پ . پيش‌رو لشكر و مقدمة الجيش .

هراوى

(
har v
) ع . ج . هراوة .

هراهر

(
her her
) ا . پ . ابرى كه با باد گرد و غبار بلند كند . و نعره و غرش حيوانات درنده .

هراهر

(
hor her
) ا . ع . شير بسيار و يا آب بسيار . و شير بيشه .

هراى

(
har y
) پ . كلمه‌ايست كه در استعانت و امداد مىگويند .

هراى

(
har y
) ا . پ . دين و مذهب .

هرآيند

(
har - yand
) ا . پ . نهاد و سرشت و طبيعت . و راستى و حقيقت .

هرآينه

(
har - yne
) و

هرآئينه

(
har - 'ine
) م ف . پ . ناچار و لاعلاج و لابد و بىشك و بىدغدغه و بهروجه و در هر حال و البته و حتما و حكما و دايما و هميشه و هر زمان و ظاهر و آشكار و لازم و واجب و سزاوار .

هرب

(
horb
) ا . ع . پيه تنك بالاى شكنبه و روده .

هرب

(
harab
) م . ع . هرب الرجل هربا و هروبا و هربانا و مهربا ( از باب نصر ) : گريخت آن مرد و فرار كرد . و هرب من الوتد نصفه هربا : فرو شد نيمه آن ميخ در زمين . و هرب الرجل هربا ( از باب سمع ) : پير و كلانسال گرديد آن مرد .

هر باب

(
har - b b
) م ف . پ . هر فصل و هر مطلب و هر مقصود . و هر حالت و هر حال و هر فن .

هر بابى

(
har - b bi
) ص . پ . استاد همه فنون و علوم .

هرباس

(
harb s
) ا . پ . عصاى چوبين .

هرباسب

(
har - b sb
) ا . پ . هر يك از هفت سياره يعنى زحل و مشترى و مريخ و آفتاب و زهره و عطارد و ماه كه هر پاسبان نيز گويند .

هربان

(
harb n
) ا . ع . فرارى .

هربان

(
harab n
) م . ع . هرب هربا و هربانا . ر . هرب .

هربجة

(
harbejat
) ا . ع . زشتى كار و نااستوارى آن .

هربد

(
herbad
) ا . پ . قاضى و پيشواى آتش‌پرستان و خداوند آتشكده و