تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3922

مساهمون:

ص٣٩٢٢
هدما و هدمة . ر . هدم .

هدمة

(
hademat
) ص . ع . ناقة هدمة : ماده شتر سخت آزمند گشن . ج : هدامى و هدمة .

هدمة

(
hedamat
) ع . ج . هدمة .

هدمل

(
hedaml
) ا . ع . مرد گران . و پشته بلند فراهم آمده .

هدمل

(
hedaml
) و (
hedmel
) ا . ع . جامه كهنه ديرينه .

هدمل

(
hedmel
) ا . ع . مرد بسيار موى ژوليده سر . و قديم مزمن .

هدملات

(
hedaml t
) ع . ج . هدملة .

هدملة

(
hadmalat
) م . ع . هدمل هدملة : دريد جامه را .

هدملة

(
hedamlat
) ا . ع . ريك تودهء درخت‌ناك . ج : هدملات . و روزگار ديرينه و قديم . و گروهى از مردم . و نام موضعى .

هدن

(
hadn
) م . ع . هدنت القوم هدنا ( از باب نصر و ضرب ) : آرام كردم آن قوم را بسخن و صحبت و يا به دادن عهد و ميثاق . و هدنت الصبى : آرام كردم و خشنود نمودم آن كودك را . و هدنت الشئ : دفن كردم آن چيز را . و هدنت فلانا : كشتم فلان را .

هدن

(
hedn
) ا . ع . فراخى و ارزانى سال . و نام موضعى در بحرين .

هدن

(
hodon
) ع . ج . هدان .

هدنة

(
hadnat
) ا . ع . باران سست اندك .

هدنة

(
hodnat
) ا . ع . تن آسايى ودعت و آشتى و صلح و سكون . يق : هدنة على دخن : اى سكون على غل او صلح على فساد او سكون لغلة لا لصلح .

هدنة

(
hodnat
) م . ع . هدن هدونا و هدنة . ر . هدون .

هدنة

(
hodnat
) و (
hodonat
) ا . ع . آرامش و خشنودى .

هدنج

(
hadanj
) و

هدنك

(
hadang
) ا . پ . اسب خنك و اسبى كه موى آن سپيد باشد .

هدو

(
hadovv
) ص . ع . رجل هدو : مرد راه‌نما .

هدوء

(
hodu '
) ا . ع . آرامش و آرامى . يق : اتانا بعد هدوء من الليل .

هدوء

(
hodu '
) م . ع . هداهدء و هدوء . ر . هدء .

هدوج

(
haduj
) ص . ع . قدر هدوج : ديگى كه به زودى جوش آيد . و ريح هدوج : باد با صدا و بانك .

هدود

(
hadud
) ا . ع . زمين نرم و پشته سخت و دشوار . و زمين نشيب .

هدود

(
hodud
) م . ع . هدهدا و هدودا . ر . هد .

هدور

(
hodur
) م . ع . هدر هدرا و هدورا . ر . هدر .

هدون

(
hodun
) م . ع . هدن هدونا و هدنة و مهدنة ( از باب ضرب ) : ساكن شد و آرميد . و هدنه : ساكن كرد آن را ، لازم و متعدى .

هدون

(
hadduna
) و (
hedduna
) ع . ج . هد (
hadd
) و (
hedd
) .

هده

(
hode
) ا . ص . پ . حق و راست و درست و سود و فايده و راستى و حقيقت . و بيهده : ناحق و باطل و هرزه .

هدهاد

(
hadh d
) ا . ع . نام پدر بلقيس ملكه سبا . و صاحب مسائل قاضى كه حكايت آن مشهورست .

هدهد

(
hadhad
) ا . ع . آوازهاى جنيان ، واحد ندارد .

هدهد

(
hodhod
) ا . ع . مرغى كه بانك و فرياد كند .

هدهد

(
hodhod
) و (
hodahed
) ا . ع . مرغ سليمان كه بپارسى شانه‌سر و پوپك و بوبويه و بوهه و ربوت و شبوبك و كوكله و پوپه نيز گويند . و نيز هدهد : كبوتر بسيار بانك . ج : هداهد و هداهيد .

هدهدة

(
hadhadat
) ا . ع . بانك كبوتر . ج : هداهد . و سخن آهسته و زمزمه و لالايى .

هدهدة

(
hadhadat
) م . ع . هدهد البعير هدهدة : بانك كرد آن شتر . و هدهد الطائر : كذلك . و هدهد الصبى : جنبانيد آن كودك را تا بخواب شود . و هدهد الشئ : فرود آورد آن چيز را از بلندى بپستى . و الفحل يهدهد فى هديره هدهدة : آن گشن بانك مىكند . و فلان يهدهد الى ( مجهولا ) : يعنى فلان در خيال من مىگذرد .

هدى

(
hdy
) ا . پ . ديمه و زراعتى كه از آب باران عمل آيد .

هدى

(
hady
) ا . ع . قربانى كه به مكه فرستند . و عروس . و وقار در هيئت و سكينه و نيكويى منظر . و بيان و طريقه و روش و سيرت . يق : هدى هدى فلان : اى سيرته . الحديث : و اهدوا هدى عمار . و نيز هدى : همسايه . و مرد داراى حرمت . و آنچه بسوى مكه فرستند . و قولهم : مالى هدى ان كان كذا : سوگندست مر تازيان را .

هدى

(
hady
) م . ع . هداه هدى و هديا و هداية : ( از باب