مردم يمن : درخت مورد .
هدع
(
heda '
) و (
hed '
) ا . ع .
كلمهايست كه بدان شتر بچگان را آرام مىكنند از ترس و نفور .
هدغ
(
hadq
) م . ع . هدغه هدغا ( از باب فتح ) : شكست آن را و يا كفانيد .
هدف
(
hadf
) م . ع . هدف الى الهدفة هدفا ( از باب نصر ) : در آمد در آن هدفة . و هل هدف اليكم هادف يعنى آيا در شهر شما بتازگى كسى وارد شده است .
و هدف للخمسين : نزديك پنجاه رسيد .
و هدف فلان هدفا ( از باب ضرب ) :
سست و كسل گرديد فلان .
هدف
(
hedf
) ص . ع . تندار و جسيم .
هدف
(
hadaf
) ا . ع . هر چيز بلند و افراشته از بنا و ريك توده و كوه و پشته و جز آن . و نشانه تير . و مرد بزرك جثه و بسيار خواب و گران ناسازوار . ج :
اهداف . و هدف هدف : كلمهايست كه بدان گوسپند و بز را بدوشيدن خوانند .
هدف
(
hadaf
) ا . پ . مأخوذ از تازى - نشانه تير و تموك و دفك .
هدفة
(
hedfat
) ا . ع . گروهى از مردم . و چندين خانه در يك جا برپا شده .
هدك
(
hadk
) م . ع . هدك هدكا ( از باب ضرب ) : ويران كرد و با زمين برابر كرد .
هدكر
(
hodaker
) ا . ع . زنى كه چون راه رود گوشت و استخوانهاى خود را بجنباند . و شير خفته دفزك .
هدكرة
(
hadkarat
) م . ع .
گرفتن چيزى كه امكان گرفتن آن باشد .
هدكورة
(
hodkurat
) ا . ع .
زن جوان شگرف اندام نيكو كرشمه .
هدكير
(
hadkir
) و
هدگير
(
hadgir
) ا . پ . نام جزيرهاى در درياى هند .
هدل
(
hadl
) ا . ع . بنو هدل :
گروهى از يهوديهاى شام كه در مدينه سكونت گرفتند .
هدل
(
hadl
) م . ع . هدل القمرى و الحمام هدلا و هديلا ( از باب ضرب ) : بانك كرد قمرى و كبوتر .
و هدل الشئ هدلا : بپايين رها كرد آن چيز را و فروهشت آن را . و هدل البعير : بقرحه مبتلا گرديد آن شتر و فرو هشته شد لفج آن . و نيز هدل : آونگان كردن شتر لفج خود را .
هدل
(
hedl
) ص . ع . لبن هدل : شتر خفته نيك ترش شده .
هدل
(
hadal
) م . ع . هدل مشفر البعير هدلا ( از باب سمع ) :
آونگان گرديد لفج آن شتر . و هدل البعير :
آونگان لب گرديد آن شتر .
هدل
(
hadel
) ص . ع . بعير هدل : شتر آونگان لفج .
هدلاء
(
hadl '
) ص . ع . شفة هدلاء : لب از زنخ فرو افتاده .
هدل زنگى
(
hadal - zangi
) ا .
پ . ريشه تر بد .
هدلق
(
hedleq
) ا . ع . هر چيز فروهشته . و شتر فراخ كنج دهن . و پرويزن .
هدلقة
(
hedleqat
) ا . ع . پشم زير زنخ شتر .
هدلوغ
(
hodluq
) ا . ع . لب كلفت .
هدلوغة
(
hedlavqat
) و (
hodlavqat
) ا . ع . زشت خلقت گول و احمق .
هدلى
(
hadl
) ص . ع . شفة هدلى : لب فروهشته آويزان .
هدم
(
hadm
) م . ع . هدمت البناء هدما ( از باب ضرب ) : شكستم آن بنا را و ويران كردم آن را . و هدمت ظهره : شكستم پشت او را . و هدم الرجل ( مجهولا ) : دوران سر رسيد به آن مرد از سوارى كشتى و جز آن .
هدم
(
hadm
) ا . پ . مأخوذ از تازى - خرابى و ويرانى .
هدم
(
hadm
) و (
hadam
) ا .
ع . خون رايگان و باطل . و دماؤهم بينهم هدم : اى هدر . و كذلك : دماؤهم هدم .
هدم
(
hedm
) ا . ع . جامة كهنه و در پى كرده و يا مخصوص بگليم و پشمينه است . ج : اهدام و هدم . و پير سالخورده .
و موزهء كهنه . و نام مردى .
هدم
(
hadam
) ا . ع . آنچه از كرانهء چاه فرو دريده در آن افتاده باشد و هر چيز فرو افتادهء ساقط شده . و گور . و نام زمينى .
هدم
(
hadam
) م . ع . هدمت الناقة هدما و هدمة ( از باب سمع ) :
سخت گشنخواه گرديد آن ماده شتر .
هدم
(
hadem
) ا . ع . مخنث .
هدم
(
hedam
) ع . ج . هدم .
هدمان
(
hadm n
) ا . پ .
ايثار يعنى از خود باز گرفتن و به ديگرى صرف كردن .
هدمة
(
hadmat
) ا . ع . باران سبك و يك دفعه باران . و يك جزء از مال .
هدمة
(
hadamat
) ا . ع . آزمندى ماده بنر . يق : ناقة بها هدمة .
هدمة
(
hadamat
) م . ع . هدم