نمايى و دلالت و نجات از گمراهى . و هدايت كردن : دلالت كردن و راه راست نمودن و راهنمايى كردن . و نيز هدايت از اعلام است .
هدايه
(
hed ye
) ا . پ . مأخوذ از تازى - نام چند رساله .
هدب
(
hadb
) م . ع . هدبه هدبا ( از باب ضرب ) : بريد آن را . و هدب الناقة : دوشيد آن مادهشتر را . و هدب التمرة : چيد آن خرما را .
هدب
(
hodb
) ع . ج . هدباء .
هدب
(
hodb
) و (
hodob
) ا . ع .
مژه چشم . و ريشهء جامه . و آن طرف از جامه كه بافته نشده . ج : اهداب .
هدب
(
hadab
) ا . ع . شاخههاى ارطنى و مانند آن . و هر برك درخت كه هميشه بماند و خزان نكند مانند برك سرو و طرفاء . و هر گياهى كه برك ندارد و خود آن بجاى برك باشد . و هر برگى كه پهنا نداشته باشد . ج : اهداب و هداب .
هدب
(
hadab
) م . ع . هدبت العين هدبا ( از باب سمع ) : دراز شد مژههاى آن چشم . و هدب الشجر : دراز و فروهشته گرديد شاخههاى آن درخت .
هدب
(
hadeb
) ا . ع . شير بيشه .
هدب
(
hodab
) ع . ج . هدبة .
هدب
(
hoddob
) ا . ع . كندذهن عاجز . و گرانجان گرانسنك .
هدباء
(
hadb '
) ص . ع .
عين هدباء : چشم دراز مژگان . و نيز هدباء : مؤنث اهدب . يق : امراة هدباء : زن دراز مژگان . و شجرة هدباء : درختى كه شاخههاى وى دراز و فروهشته باشد .
هدبة
(
hodbat
) و (
hodobat
) ا . ع . يك مژه چشم . و يك ريشه جامه .
ج : هدب .
هدبة
(
hadabat
) ا . ع . واحد هدب : يعنى يك برك بىپهنا .
هدبة
(
hodabat
) ا . ع . نام مرغى .
هدبد
(
hodabed
) ا . ع . شير نيك خفته و چغرات شده . و خردى چشم و سستى آن باروانى اشك و شبكورى . و مرد سست بينايى . و شبلمى سياه .
هدبس
(
hadabbas
) ا . ع .
ببر نر و بچه ببر .
هدبل
(
hedbal
) ا . ع . مرد بسيار موى و مرد ژوليده موى كه سر را شانه نكند .
و مرد گرانسنگ .
هدبه
(
hodbe
) ا . پ . جانوركى پر دست و پا كه خر خدا نيز گويند .
هدة
(
haddat
) ا . ع . آواز فرو افتادن ديوار و مانند آن و يك بار آواز آن .
هدة
(
heddat
) ا . ع . نوعى فرو افتادن ديوار و جز آن و هيئت فرو افتادن .
هدجان
(
hadaj n
) م . ع .
رفتار پيران . و لرزان رفتن شترمرغ ، و الفعل من ضرب .
هدجة
(
hadajat
) م . ع .
هدجت الناقة على ولدها هدجة ( از باب ضرب ) : ناليد آن مادهشتر بر بچهء خود . و هدجت الريح : با بانگ وزيد آن باد .
هدجدج
(
hadajdaj
) ص . ع .
برفتار پيران رونده .
هدد
(
hadad
) ا . ع . آواز سخت و درشت .
هدد
(
hadad
) ا . پ . نام پادشاه دزدان .
هدهد
(
hodad
) ا . ع . هدد بن بدد : الملك الذى ياخذ كل سفينة غصبا .
هدر
(
hadr
) م . ع . هدر دمه هدرا و هدرا ( از باب ضرب و نصر ) :
برايگان رفت خون آن و باطل گرديد . و هدرته : باطل گردانيدم آن را ( لازم و متعدى ) . و هدر الشراب هدرا و تهدارا : جوشيد شراب . و هدر الحمام هدرا و هديرا : بانك كرد آن كبوتر . و هدر البعير : بانك كرد آن شتر بىشقشقه .
و هدر النخل هدرا : شكفته شد شكوفهء آن خرمابن . و هدر العشب هدرا و هدورا و هديرا : نيك دراز گرديد آن گياه و انبوه شد و بانجام رسيد روييدن آن .
و ضربه فهدرت رئته هدورا :
زد او را پس افتاد رية او .
هدر
(
hedr
) ص . ع . رجل هدر : مرد گران و سنگين .
هدر
(
hadar
) ص . ع . رايگان از خون و حق و جز آن . و خون باطل كرده . يق : دماؤهم هدر . و مردم از اعتبار افتاده .
هدر
(
hadar
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مباح شدن ريختن خون كسى و باطل و ضايع و ناچيز شدن . و هدر رفتن يا بهدر رفتن : باطل و ناچيز شدن و ضايع گشتن . و هدر شدن خون :
مباح شدن ريختن خون .
هدرة
(
hadarat
) و (
hedarat
) و (
hodarat
) ص . ع . ناچيز و ساقط شده ، مذكر و مؤنث و واحد و جمع در وى يكسان است . يق : رجل هدرة و امراة هدرة و رجال هدرة .
و كذلك : هدرة و هدرة فى الكل .
هدس
(
hadas
) ا . ع . به زبان