تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3891

مساهمون:

ص٣٨٩١

وليع

(
vali '
) ا . ع . شكوفه ناشكفته خرما و جز آن .

وليعة

(
vali'at
) ا . ع . بنو وليعة : گروهى از تازيان .

وليعهد

(
vali - 'ahd
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جانشين . و خليفه و قايم مقام . و كسى كه پادشاه براى سلطنت پس از خود معين مىكند و از مردمان عهد و پيمان براى آن مىگيرد .

وليعهدى

(
vali - 'ahdi
) ا - ص . پ . منسوب بوليعهد و درجه و رتبه وليعهد .

وليف

(
valif
) ا . ع . برق پياپى درخشنده . و نوعى از دويدن كه پايها بر هم افتد .

وليف

(
valif
) م . ع . ولف البرق ولفا و ولافا والافا و وليفا ( از باب ضرب ) : پىدرپى درخشيد آن برق . و نيز وليف : با هم و برابر آمدن قوم .

وليقة

(
valiqat
) ا . ع . يك نوع طعامى كه از مسكه و آرد و يا از آرد و شير و روغن سازند .

وليك

(
valik
) و

و ليكن

(
valiken
) پ . در هر دو ياى مجهول - كلمهء استثناى مأخوذ از تازى - بمعنى مگر و اما .

وليمة

(
valimat
) ا . ع . طعامى كه در مهمانى مىدهند . و مهمانى عروسى . ج : ولائم . و عن النبى صلى اللّه عليه و آله : لا وليمة الا فى خمس فى عرس او خرس او عذارا و و كار او ركاز : و مراد از عرس عروسى و از خرس زايمان و از عذار ختنه و ازو كار خريدارى خانه و از ركاز كسى كه از مكه مىآيد .

وليمه

(
valime
) ا . پ . مأخوذ از تازى - طعام مهمانى عروسى و هر مهمانى كه در شادى مىدهند .

و لين

(
valin
) ا . پ . نام خشك‌ريشى كه بتازى قوباء گويند .

ولىنعمت

(
vali - ne'mat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - خداوند نعمت .

ولى النعم

(
vali - yon - ne'am
) ا . پ . مأخوذ از تازى - خداوند نعمتها .

ولييات

(
volyay t
) ع . ج . وليا .

ولييان

(
volyay ne
) ع . تثنيه وليا .

ومأ

(
vam '
) م . ع . ومأ اليه ومأ وامأ ( از باب فتح ) : اشاره كرد بسوى آن .

وماج

(
vamm j
) ا . ع . كس زن و بحاى مهمله افصح است .

و ماح

(
vamm h
) ا . ع . شكاف كس زن و كس زن .

ومحة

(
vamhat
) ا . ع . اثر گرمى آفتاب .

ومخة

(
vamxat
) ا . ع . وبخة و ملامت و نكوهش .

ومد

(
vamad
) ا . ع . خشم . و گرماى سخت و گرماى سخت با ايستادن باد و گرماى سخت با ترى كه در شدت گرما از سوى دريا مىآيد و سختى گرماى شب .

ومد

(
vamad
) م . ع . ومد الرجل ومدا ( از باب سمع ) : در خشم شد آن مرد . و مدت ليلتنا : سخت شد گرماى شب ما .

ومد

(
vamed
) ص . ع . رجل ومد : مرد خشمناك . و ليلة ومد : شب سخت و گرم .

ومدة

(
vamadat
) ا . ع . سختى و شدت گرماى شب .

ومدة

(
vamedat
) ص . ع . ليلة ومدة : شب بسيار گرم .

ومذة

(
vamzat
) ا . ع . سپيدى خالص بىآميغ .

ومر

(
vamar
) ع . كلمه عطف كه در آخر كلام براى اختصار استعمال مىكنند مانند و جز آن و غير آن و غيره و علاوه بر آن .

ومز

(
vamz
) م . ع . ومز بانفه ومزا ( از باب ضرب ) : جنبانيد بينى خود را از خشم و يا اشاره كرد ببينى .

و مس

(
vams
) م . ع . و مس الشئ بالشئ ومسا ( از باب ضرب ) : سود آن چيز را به آن چيز تا پوست وا كرد .

ومشة

(
vamcat
) ا . ع . خال سپيد در صورت .

ومض

(
vamz
) و

ومضان

(
vamaz n
) م . ع . ومض البرق ومضا و ومضانا و وميضا ( از باب ضرب ) : درخشيد برق بىآنكه در ابر پراكنده گردد . و برقى كه در ابر پراكنده گردد آن را خفو گويند و برقى كه بدرازا درخشد و ابر را بشكافد آن را عقيقة گويند .

ومط

(
vamt
) م . ع . ومط نفسه ومطا ( از باب ضرب ) : بر زمين افتاد از رنج و تعب .

ومطة

(
vamtat
) ا . ع . يك بار بر زمين افتادن از رنج و تعب .

ومعة

(
vam'at
) ا . ع . يك بار افتادن باران .

ومغة

(
vamqat
) ا . ع . يك موى دراز .

ومق

(
vemq
) م . ع . ومقته ومقا وميقة ( از باب حسب ) : دوست داشتم آن را .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3891 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )