بندند و خوشههاى انگور را از آن بياويزند . و چوب خوشه انگور كه دانهها بدان آويخته است . و تاك انگور . و سر تاك بريده كه شاخهها از اطراف آن رسته باشد .
ونى
(
vany
) و (
van
) م . ع .
ونى فى الامر ( از باب ضرب ) و ونى يونى ( از باب سمع ) ونيا و ونى و ونيا ونية و ونية و ونية و وناء و وناء : مانده گرديد در آن كار و سست شد و از كار افتاد و رنج برد . قوله تعالى :
وَ لا تَنِيا فِي ذِكْرِي
. و ونى عن كذا ونيا ( از باب ضرب ) : تجاوز كرد از آن و داخل نشد در آن . و ونى فى كذا :
داخل شد در آن . و ونى فلانا القوم :
واگذار كردند فلان را آن قوم . و ونى الكم : برچيد آستين را . و فلان لاينى يفعل كذا : فلان پيوسته چنين مىكند .
ونى
(
van
) ا . ع . ماندگى و رنج بردگى و خستگى و ضعف و سستى .
ونى
(
voniyy
) م . ع . ونى ونيا و ونى و ونيا . ر . ونى (
vany
) و (
van
) .
ونية
(
vanyat
) ا . ع . مرواريد .
و رشته مرواريد . و جوال . و نام موضعى .
ونية
(
vanyat
) و (
venyat
) ا . ع . ضعف و سستى . يق : افعل ذلك بلاونية . و كذلك : بلاونية .
ونية
(
vanyat
) و (
venyat
) م . ع . ونى ونيا و ونى و ونية و ونية .
ر . ونى (
vany
) و (
van
) .
ونيزد
(
vanizad
) و
ونيژد
(
vanijad
) ا . پ . صمغ درخت ون .
و نيم
(
vanim
) ا . ع . پيخال مگس .
و نيم
(
vanim
) م . ع . ونم ونما و ونيما . ر . ونم .
وو
(
vav
) ا . ع . حرف واو .
ووا
(
vav
) ا . پ . فال نيك و خجسته .
وؤرة
(
vo'rat
) ا . ع . آتش و آتشدان . ج : وار واور .
وؤل
(
vo'ul
) م . ع . وال وألا و وؤلا و وئيلا . ر . وأل .
وه
(
vah
) پ . كلمه تحسين كه در وقت انتعاش طبع و تعجب و نيز در افسوس استعمال كنند .
وه
(
vahh
) ا . ع . حزن و اندوه .
و وه من هذاوه اى اف اف .
وهاب
(
vahh b
) ا . ع . از اسمهاى خداوند تبارك و تعالى .
وهاب
(
vahh b
) و
وهابة
(
vahh bat
) ص . ع . نيك بخشنده ، و التاء للمبالغة .
وهابى
(
vahh bi
) ا . پ .
گروهى از مسلمانان كه پيروى مىكنند مذهب شيخ عبد الوهاب را و اين شيخ از اهالى نجد بود و در فقه و احكام طريقه حنبلى داشت در اواخر مائه دوازدهم و اوائل مائه سيزدهم هجرى ظاهر شده و مقنن قانون و مذهبى گرديد كه آن را مذهب وهابى گويند و همه فرق اسلام را از سنى و شيعه مشرك و كافر و در زمره عبده اصنام مىداند و توقير و تعظيم قبر مطهر سيد رسل صلى اللّه عليه و آله و ساير قبور مطهره را بدعت و در انجاح مطالب دنيوى و اخروى توسل به آنها را نوعى از بتپرستى مىگويد و تمام مسلمين را غير از متابعان خود مشرك و واجب القتل مىداند و اكنون مذهب وى در نجد و احسا و قطيف و بر عمان شيوع دارد .
وهابيت
(
vahh biyyat
) ا .
پ . مأخوذ از تازى - بخشندگى .
وهابيه
(
vahh biyye
) ا . پ .
گروه وهابى .
وهاج
(
vahh j
) ص . ع .
سوزان و افروزان .
وهاد
(
veh d
) ع . ج . وهدة .
وهازة
(
veh zat
) ا . ع . رفتار زن بسيار با شرم و حيا .
وهاس
(
vahh s
) ا . ع . شير بيشه . و از اعلام است .
وهاص
(
vahh s
) ص . ع .
بسيار عطا كننده .
وهاط
(
veh t
) ع . ج .
وهطة .
وهافة
(
vah fat
) و (
veh fat
) ا . ع . خدمتگارى كليسيا .
وهافة
(
vah fat
) م . ع . وهف وهفا و وهافة . ر . وهف .
وهام
(
vahh m
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - بدگمان .
وهب
(
vahb
) م . ع . واهبه مواهبة فوهبه يهبه وهبا ( از باب فتح ) فوهبه يهبه ( از باب حسب ) :
نبرد كرد او را در بخشش پس غالب آمد بر آن و چيره شد آن را .
وهب
(
vahb
) و (
vahab
) ا .
ع . از اعلام است .
وهب
(
vhab
) و (
vahab
) م . ع .
وهب الشئ و وهب لزيد مالا وهبا و وهبا وهبة و موهبا و موهبة و وهبانا ( از باب فتح ) : داد آن چيز را بدون عوض و بخشيد و بخشيد مال را بزيد .
قوله تعالى :
يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً وَ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ الذُّكُورَ
، و لا يقال وهبتك مالا اگر چه فقها مىگويند . و مىگويند وهب در اينجا به معناى جعل مىباشد و بدين جهت است