تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3889

مساهمون:

ص٣٨٨٩

ولف

(
valf
) م . ع . ولف ولفا و ولافا و وليفا . ر . وليف .

ولق

(
valq
) م . ع . ولق ولقا ( از باب ضرب ) : شتافت . و ولق فلانا : سبك نيزه زد فلان را . و ولقه بالسيف : بشمشير زد او را . و ولق فى السير : پيوسته رفت . و ولق فى الكذب : پيوسته دروغ گفت . و منه قول على عليه السلام لرجل : كذبت و ولقت . و ولق الرجل ( مجهولا ) : ديوانه گرديد آن مرد .

ولقات

(
valaq t
) ع . ج . ولقة .

ولقة

(
valaqat
) ا . ع . يك بار زدن با شمشير . ج : ولقات .

ولقى

(
valq
) ا . ع . نوعى از دويدن ماده شتر كه در آن سختى و جست و خيز باشد . و ماده شتر تيزرو .

و لكن

(
va - l ken
) پ . ر . و ليكن .

ول‌گرد

(
vel - gard
) ص . پ . هر رزه‌گرد و آواره و سر خود و مطلق العنان .

ول‌گردى

(
vel - gardi
) ا . پ . هرزه گردى و آوارگى و بيهوده‌گردى .

و لم

(
valm
) و (
valam
) ا . ع . تنك زين و تنك پالان . و قيد و زنجير . و ريسمانى كه بدان چوب جهاز شتر را بندند تا جنبش نكند .

ولمة

(
valmat
) ا . ع . تمامى و فراهم آمدگى چيزى . و نام قلعه‌اى در اندلس .

ولمشك

(
valmack
) ا . پ . نام درخت مصطكى و نام بار آن .

و لو

(
va - lav
) ا . پ . كلمهء مأخوذ از تازى - بمعنى و اگر و اگر چه .

ولوال

(
vlav l
) ا . ع . شدت اندوه . و دعا كردن بويل و جغدز .

ولوال

(
velv l
) م . ع . ولولت المراة ولولة و ولوالا : بانك و فرياد كرد آن زن و بلند كرد آواز خود را با گريه . و ولولت القوس : بانك كرد آن كمان .

ولوالى

(
valv li
) ا . پ . بلغت اهل سمرقند : روده گوسپند پر كردهء از گوشت و مصالح .

ولوب

(
volub
) م . ع . و لب الشئ و اليه ولوبا ( از باب ضرب ) : رسيد و پيوست به آن چيز هر چه باشد آن چيز . و و لب فى الشئ : در آمد در آن چيز و رفت .

ولوج

(
voluj
) ا . ع . درآمدگى . و ولوج و خروج : درآمدگى و بيرون شدگى .

ولوج

(
voluj
) م . ع . ولج فيه ولوجا ولجة ( از باب ضرب ) : در آمد در آن . و چون كسى گرفتار غربيلك و يا دردى شود مىگويند : ولج الرجل ( مجهولا ) .

ولود

(
valud
) ص . ع . شاة ولود : گوسپند زاييده . ج : ولد .

ولود

(
valud
) ص . پ . مأخوذ از تازى - بار آور و زنى كه فرزند بسيار زايد .

ولودة

(
voludat
) ا . ع . زاييدگى و ولادت .

ولودية

(
valudiyyat
) و (
voludiyyat
) ا . ع . صغر و كودكى و خردى .

ولودية

(
voludiyyat
) ا . ع . جفا و ستم و قلت مهربانى .

ولوع

(
valu '
) ا . ع . آزمندى و حرص .

ولوع

(
valu '
) م . ع . ولع ولعا و ولوعا . ر . ولع .

ولوغ

(
valuq
) ا . ع . ما ولغ ولوغا : يعنى نخورد چيزى .

ولوغ

(
voluq
) م . ع . ولغ ولغا و ولوغا و ولغا و ولغانا . ر . ولغ (
valq
) و (
volq
) و ولغان .

ولوف

(
valuf
) ا . ع . برق پى در پى درخشنده .

ولولة

(
valvalat
) م . ع . ولول ولولة و ولوالا . ر . ولوال .

ولوله

(
valvale
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جوش و خروش و شور و غوغا و آشوب و بانك و فرياد واويلا گفتن . و ولوله تفنك : صداى تفنك . و ولوله كوس : غريو كوس .

ولوى

(
valaviyy
) ص . ع . منسوب بولى كه باران دويم بهارى باشد .

وله

(
vale
) و (
valle
) ا . پ . زور و ستم و زبردستى و قهر و خشم . و ناز . و عاشق‌زار .

وله

(
valah
) م . ع . وله ولها و ولهانا ( از باب حسب و سمع و ضرب ) : ترسيد و بيمناك شد . و نيز وله و ولهان : رفتن عقل از فرح و يا حزن . و تحير و سرگشتگى از بسيارى وجد و شوق . و سرگشتگى . و ولهت الناقة الى ولدها توله ولها و ولهانا ( از باب سمع ) و ولهت تله ولهانا ( از باب ضرب ) : مشتاق گرديد آن ماده شتر بسوى بچه خود و آرزومند وى شد .

وله

(
valah
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بيخودى و حيرانى و سرگشتگى از عشق و محبت .

ولهان

(
valh n
) ص . ع .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3889 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )