تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3812

مساهمون:

ص٣٨١٢
نشستن : عقب نشستن و پايين نشستن و با هم نشستن و قبول كردن و راضى شدن .

واپس

(
v - pas
) ص . پ . دل واپس نگران و منتظر و چشم به راه .

واپستن

(
v - pastan
) ف م . پ . بازجستن و فرا جهيدن و در عقب نشستن .

واپسته

(
v - paste
) ص . پ . پيوسته و متصل .

واپسته

(
v - paste
) ا . پ . دوست و رفيق و يار .

واپسين

(
v - pasin
) ص . پ . آخر و پسين و آخرين . و دم واپسين : نفس آخر . و تا دم واپسين : تا آخرين نفس يعنى تا آخر عمر . و روز واپسين : روز قيامت . و سحر واپسين : هنگام پس از سحر .

واپكيدن

(
v - pakidan
) ف م . پ . پوشيدن دهن و يا صورت . و انداختن چيزى از دهن و تف از دهن بيرون افتادن در وقت حرف زدن . و بيهوده گفتن .

واپور

(
v pur
) ا . پ . مأخوذ از لاتين - جهاز دودى .

وأة

(
v at
) ا . ع . گورخر ماده .

وات

(
v t
) ا . پ . حرف و سخن . و پوستين .

واتد

(
v ted
) ص . ع . در تاكيد گويند وتد واتد : يعنى ميخ محكم و استوار .

واتر

(
v tar
) ص . پ . دور تر .

واتگر

(
v t - gar
) ا . پ . پوستين دوز . و شاعر و افسانه‌گو . و نام رودخانه‌اى .

و اتل

(
v tel
) ص . ع . مردى كه شكم وى پر از شراب باشد .

واتن

(
v tan
) ف م . پ . گفتن .

واتن

(
v ten
) ا . ع . چيز ثابت و پايندهء در جاى خود . ج : وتن . و آب روان .

واتوختن

(
v - tuxtan
) ف م . پ . واو دويم مجهول - بازدادن . و ادا كردن . و دوباره سنجيدن .

واتوله

(
v tule
) ا . پ . هذيان .

واثق

(
v seq
) ا . ع . اعتماد دارنده و استوار و محكم . و الواثق بالله هرون بن محمد المعتصم نهمين خليفه عباسى كه پس از پنج سال و نه ماه و كسرى از مدت خلافتش در سال 232 هجرى وفات كرد .

و اثن

(
v sen
) ا . ع . ثابت و پيوسته در يك جاى پاينده . و آب هميشه روان .

واج

(
v j
) ا . پ . گفتار و كلام و سخن . و بىنهايت گرسنه .

واجار

(
v j r
) ا . پ . بازار .

واجب

(
v jeb
) ص . ع . كشته . و هر بيع لازم و ثابت . و هر حق لازم و ثابت و كارى كه بجاى آوردن آن لازم باشد هر مكلف را و فاعل آن مستحق مدح و ثواب و تارك آن سزاوار ذم و عقاب بود .

واجب

(
v jeb
) ص . پ . مأخوذ از تازى - گرور و ناگزير و لازم و فرض و حتمى و مهم و ثابت و سزاوار و لايق و مناسب و مستحق . و واجب الاتباع : آنكه سزاوار متابعت باشد . و واجب الادا : حقى كه بجا آوردن آن لازم بود . و واجب الاذعان : چيزى كه اقرار به آن ناگزير بود . و واجب الامتثال : فرمانى كه بجا آوردن آن فرض و لازم باشد . و واجب التعذير : سزاوار سياست و عقوبت . و واجب التعظيم : آنكه شايسته و لايق احترام و تعظيم بود . و واجب الرعايه : كسى كه مستحق رعايت و اعانت بود . و واجب شدن : لازم گشتن و فرض شدن . و واييدن و بايستن . و واجب العرض : مطلب مهمى كه اظهار آن لازم بود و كسى كه داراى چنين مطلبى باشد . و واجب القتل : كشتنى و سزاوار كشتن كه كشتن آن لازم باشد . و واجب القضا : كارى كه از كسى فوت شده و بجا آوردن آن لازم بود . و واجب القطع : اندامى كه بريدن آن لازم باشد . و واجب النظر : شايسته و سزاوار ديدن و نگريستن و دقت كردن . و واجب الوجود : شايسته بود كه خداى تعالى باشد . و بالواجب : بطور وجوب و لزوم .

واجب

(
v jeb
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مواجب و ماهيانه .

واجبات

(
v jeb t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهايى كه بجا آوردن آنها واجب باشد .

واجب الوجود

(
v jeb - ol - vojud
) ا . پ . مأخوذ از تازى - گرور فرتاش .

واجبى

(
v jebi
) ص . پ . مأخوذ از تازى - هر چيز حتمى و ناگزير و لازم و سزاوار و شايسته .

واجبى

(
v jebi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - وظيفه و ساليانه . و باصطلاح مردم طهران نوره كه بدان مويها را مىسترند .

واجد

(
v jed
) ص . ع . يابنده و مخترع و مبدع و قادر .

واجد

(
v jed
) ا . ع . لبلاب و عشقه .

واجدا

(
v - jod
) و

واجده

(
v jode
) . م ف . پ . جدا و مشخص و علىحده . و واجدا كردن و يا واجده كردن : جدا كردن و مشخص نمودن و علىحده كردن .

واجز

(
v jez
) ص . ع . قصير و و كوتاه از هر چيزى .

واجس

(
v jes
) ا . ع . انديشه