نقب
(
noqb
) ع . ج . نقبة .
نقب
(
naqab
) م . ع . نقب الخف نقبا ( از باب سمع ) : دريده شد آن موزه .
و نقب البعير : سوده سپل شد آن شتر . و نقب فى البلاد : گريزان رفت در شهرها . و نقب فلان بعيره : سوده سپل شد شتر فلان .
نقب
(
noqab
) ا . ع . ريشى كه بر پهلو بر آيد . و گرو جرب .
نقب
(
noqab
) ع . ج . نقبة .
نقب
(
noqob
) ع . ج . نقاب .
نقبا
(
noqab
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مهتران و بزرگان و پيشوايان .
نقباء
(
noqab '
) ع . ج . نقيب .
نقبافكن
(
naqb - afkan
) ا . پ .
معدنچى . و دزدخانه .
نقبة
(
neqbat
) ا . ع . هيئت روى بند بستن .
نقبة
(
noqbat
) ا . ع . رنك . و آواز . و روى . و مئزر مانندى بىنيفه كه بر آن سجاف دوزند . و شلوار بىپاچه . و آغاز گرو جرب . ج : نقب (
noqb
) . و نيز نقبة :
سوراخ عميق نافذ . ج : نقب (
noqab
) .
نقبخانه
(
naqb - x ne
) ا . پ .
خانه و مسكن زير زمينى .
نقبزن
(
naqb - zan
) و
نقبگير
(
naqb - gir
) ا . پ . معدنچى . و دزدخانه .
نقة
(
neqat
) از اتباع ثقة است ، يق :
ثقة نقة .
نقت
(
naqt
) م . ع . نقت المخ نقتا ( از باب نصر ) اى نقوته : بيرون آوردم مغز را از استخوان ، لغة فى النقو كانهم ابدلوا الواو تاء .
نقث
(
naqs
) ا . ع . نقث الرجل فى السير و فى الامر نقثا ( از باب نصر ) :
شتابى كرد آن مرد در رفتار و كار . و نقث فلانا بالكلام : رنجانيد فلان را بسخن . و نقث الحديث : آميخته و درهم گفت حديث را . و نقث العظم : بيرون آورد مغز استخوان را . و نقث المدفون و غيره : بيرون آورد آن دفينه و جز آن را و كند جاى آن را .
و نقث الشئ : از جايى بجايى برد آن چيز را .
نقثلة
(
naqsalat
) م . ع . راه رفتن پيرمرد كه چون راه رود خاك برانگيزاند .
نقح
(
naqh
) ا . ع . ابر سپيد تابستانى .
نقح
(
naqh
) م . ع نقحت الشئ نقحا ( از باب فتح ) : جدا كردم خوب آن چيز را از بد آن . و نقحت العود : بر كندم پوست آن چوب را . و نقحت الجذع : پاكيزه كردم تنهء خرما بن را از شاخ ريزهها . و نقحت الشعر و الكلام :
پاكيزه كردم شعر و كلام را از لفظ ركيك .
و نقحت العظم : بيرون آوردم مغز آن استخوان را .
نقخ
(
naqx
) م . ع . نقخه نقخا ( از باب فتح ) : زد او را . و نقخ دماغه :
شكست سر او را .
نقخة
(
naqaxat
) ص . ع . ناقة نقخة : شتر مادهء گران رفتار از فربهى .
نقد
(
naqd
) ا . ع . آنچه در حال داده شود خلاف نسئة . و درم تمام وزن جيد .
ج : نقود .
نقد
(
naqd
) م . ع . نقد الدراهم و غيرها نقدا و تنقادا ( از باب نصر ) :
نظر كرد در درمها و جز آنها و خوب و بد آنها را از هم جدا كرد . و نقد الدراهم :
جدا كرد درمهاى سره را از ناسره . و نفد فلانا الدراهم و له الدراهم : داد بفلان درمها را . و نقد فى الجوز :
انگشت خلانيد در گردو . و نقد الطائر فى الفخ : نوك زد آن مرغ در دام . و نقد فلان الشئ بنظره : ربود فلان نگاه خود را بسوى آن چيز . و هو ينقد بعينيه الى الشئ : پيوسته نگاه خود را بربودگى بسوى آن چيز مىاندازد تا كسى گمان نبرد .
يق : ما زال بصره ينقد الى ذلك نقودا : پيوسته نگاه مىكند بسوى آن . و نقدت الحية فلانا : گزيد مار فلان را .
نقد
(
naqd
) ا . پ . مأخوذ از تازى - آنچه در حال داده شود خلاف نسيه و پيشدست و پول حاضر و آماده و وجه حاضر و قيمت حاضر و چنيزو . و نقد جان و يا نقد روان :
روح و زر و سيم سره و رايج . و نقد شش روزه : دنيا و آنچه در وى هست . و نقد و جنس : پول و متاع . و وجه نقد : پول حاضر و آماده و چينزو .
نقد
(
neqd
) و (
noqd
) ا . ع .
كودكى كه دير نمو كند و كم گوشت باشد .
نقد
(
noqd
) و (
naqad
) و (
naqed
) و (
noqod
) ا . ع . يك نوع درختى .
نقد
(
naqad
) ا . ع . نوعى از گوسپند كوتاه دست و پاى زشت روى كه در بحرين ديده مىشود . ج : نقاد و نقادة . المثل :
هو اذل من النقد . و نيز نقد : شكستگى دندان و كرم خوردگى آن . و پوست پوست شدگى سم ستور . و كودك حقير و خوار كه اثر جوانى در وى پديد نيايد .
نقد
(
naqad
) م . ع . نقد الحافر نقدا ( از باب سمع ) : پوست پوست گرديد آن سم ، و كذلك الاسنان .
نقد
(
naqed
) و (
naqad
) ص .
ع . سمپوست پوست شده . و دندان كرم خورده . و دندان شكسته شده .