نقدا
(
naqdan
) م ف . پ . مأخوذ از تازى - بالفعل و عجالة و فى الفور .
نقدا نقد
(
naqd - naqd
) ص - م ف .
پ . مأخوذ از تازى - پول حاضر و آماده كه در حال داده شود .
نقدة
(
neqdat
) ا . ع . كراويا و زيرهء رومى .
نقدة
(
naqadat
) ا . ع . واحد نقد : يعنى يك گوسپند دست و پاى كوتاه زشت روى .
نقدة
(
naqadat
) و (
noqodat
) ا . ع . يك درخت نقد .
نقدگير
(
naqd - gir
) ا . پ .
كسى كه رشوه مىگيرد و رشوه مىخورد و پارهگير . و دنياپرست و طالب دنيا .
نقدى
(
naqdi
) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب بوجه نقد و كسى كه پول نقد تحويل وى مىباشد ، ضد جنسى .
نقدى گماشته
(
naqdi - gom cte
) ا . پ . گماشتهء خزانهدار .
نقدينه
(
naqdine
) ا . پ . وجه نقد و پول نقد .
نقذ
(
naqz
) ا . ع . آرامش و سلامت ، و چون كسى بلغزد و بر زمين خورد بوى گويند نقذا لك : اى نقذك اللّه نقذا .
نقذ
(
naqz
) م . ع . نقذه من الشر و غيره نقذا ( از باب نصر ) : رهانيد آن را از بدى و جز آن و خلاص كرد وى را .
نقذ
(
naqaz
) ا . ع . رهانيده شده ( فعل بمعنى مفعول ) .
نقذ
(
naqz
) م . ع . نقذ الرجل نقذا ( از باب سمع ) : رست و رهيد آن مرد و خلاص گرديد .
نقذ
(
naqaz
) و (
naqz
) و (
noqz
) ع . از اتباع شقذست . يق : ما له شقذ و لا نقذ : نيست او را چيزى و نيز نيست او را جنبش و حركتى . و ما به شقذ و لا نقذ و ما به شقذ و لا نقذ : نيست او را عيب و خللى .
نقر
(
naqr
) ا . ع . انگشتك و آوازى كه از زدن ابهام بر وسطى برآيد . و آوازى از كام و زبان كه بدان ستور رانند .
نقر
(
naqr
) م . ع . نقر الطائر الحب نقرا ( از باب نصر ) : برچيد آن مرغ دانه را بمنقار خود . و نقر فلانا : زد فلان را و عيب كرد آن را . و نقرت الدجاجة البيضة عن الفرخ : سوراخ كرد آن مرغ تخم را جهة بيرون آمدن چوزه . و نقر فلان الشئ : سوراخ كرد فلان آن چيز را .
و نقر السهم الهدف : رسيدن آن تير بنشانه . و نقر باسمه : خواند او را از ميان قوم . و نقر فلان فى صلوته نقر الديك :
بشتاب نماز خواند و تمام نكرد ركوع و سجود را . و نقر فى الناقور : دميد در صور . و نقر فى الحجر : نوشت بر سنك . و نقر الحجر و الخشب ( مجهولا ) : سوراخ دار گرديد آن سنك و آن چوب . و نقر السهم على الابهام : گردانيد تير را به روى ابهام . و نيز نقر : كنداگرى كردن در چوب . و سر زبان بر كام چسبانيده آواز دادن . و اضطراب كردن زبان . و انگشتك زدن . و ستور راندن ببانك .
نقر
(
neqr
) ا . ع . چاهك هستهء خرما .
نقر
(
naqar
) ا . ع . تضييع مال و تلف شدن آن . يق : اعوذ بالله من العقر و النقر . و نيز نقر : بيمارى كه در پهلوى گوسپند پديد مىگردد .
نقر
(
naqar
) م . ع . نقر نقرا ( از باب سمع ) : خشمناك گرديد . و نقرت الشاة : ببيمارى نقرة مبتلا گشت گوسپند .
نقر
(
naqer
) ص . ع . خشمناك .
نقر
(
noqar
) ع . ج . نقرة . و نام موضعى .
نقرة
(
naqrat
) ا . ع . چاهك هسته خرما . و چيز اندك . يق : ما اصابه نقرة :
يعنى نرسيد به او چيزى و درين معنى هميشه بطور نفى استعمال مىگردد . و نيز نقرة : واحد نقر يعنى يك دفعه انگشتك زدن .
نقرة
(
neqrat
) ا . ع . مراجعهء كلام در ميان دو نفر . يق : بينهما نقرة .
نقرة
(
noqrat
) ا . ع . گودى گرد در زمين . و گودى پس گردن . ج : نقر و نقار .
و پارهاى از سيم گداخته . ج : نقار . و سوراخ كون . و مغاك چشم . و جاى تخم گذاشتن مرغ .
نقرة
(
naqerat
) ا . ع . زمين بلند برآمدهء در زمين نشيب .
نقرة
(
naqerat
) ص . ع . شاة نقرة : گوسپند مبتلا ببيمارى نقر .
نقرة
(
naqerat
) ا . ع . ج .
نقير .
نقرة
(
noqerat
) ا . ع . بيمارى كه در پهلوى گوسپند پديد مىآيد .
نقردة
(
naqradat
) م . ع . نقرد بالمكان نقردة : اقامت نمود در آن جاى .
نقرس
(
neqres
) ا . ع . آماسى دردناك كه در بندهاى انگشتان پا و دست بروز كند . و هلاكت . و بلا و سختى سترك . و طبيب حاذق و ماهر بسيار نظر دقيقهشناس . و چيزى مصنوع از ابريشم و جز آن به شكل گل سرخ كه زنان بر سر گذارند .
نقرس
(
neqres
) ص . ع . دليل نقرس : رهنماى ماهر كه داراى جودت راى باشد .