خون از وى . و نعر فلان فى البلاد :
رفت فلان در شهرها .
نعرة
(
no'rat
) و (
no'arat
) ا .
ع . بن بينى و يا اندرون آن و خيشوم .
نعرة
(
na'eret
) ص . ع . مؤنث نعر .
نعرة
(
na'arat
) و (
no'arat
) ا .
ع . كبر و خودبينى و بزركمنشى . يق :
فى رأسه نعرة اى كبر . و كار مقصود و كارى كه آهنك وى كنند . و كذلك نعرة .
نعرة
(
no'arat
) ا . ع . خرمگس ازرق فامى كه مخصوصا مىگزد حيوانات سمدار مانند اسب و خر و گاه در بينى خر داخل مىشود . و بچهء ناتمام گور خرد در رحم مادر . و جنين متشكل شدهء در زهدان . و بادى كه در بينى درآيد و آواز زه برآرد .
و نخستين بار درخت اراك .
نعره
(
na're
) ا . پ . مأخوذ از تازى - فرياد و فغان و هرين و زارى ببانك بسيار بلند . و نعره زدن و يا نعره بر آوردن : گريستن بآواز و بانك بسيار بلند .
نعرهزنان
(
na're - zan n
) م ف .
پ . فريادكنان و فغانكنان .
نعرى
(
na'r
) ص . ع . امرأة نعرى : زن با بانك و فرياد .
نعس
(
na's
) ا . ع . نرمى و سستى رأى . و سستى بدن . و كسادى و كاستگى بازار .
نعس
(
na's
) م . ع . نعس نعسا و نعاسا ( از باب فتح و از باب نصر لغة ) : بخواب شد . و نيز نعس : نرم و سست گشتن راى . و سست شدن جسم . و كساد شدن بازار ( و الفعل من فتح ) .
نعس
(
no''as
) ع . ج . ناعس .
نعسان
(
na's n
) ص . ع . خواب آلوده .
نعسة
(
na'sat
) ا . ع . يك بار بخواب شدن .
نعسى
(
na's
) ص . ع . مؤنث نعسان يعنى زن خوابآلوده .
نعش
(
na'c
) ا . ع . بقا و زندگانى . و جنازهاى كه در وى مرده باشد و چون مرده در وى نباشد سرير گويند . و محفه مانندى كه چون پادشاه بيمار شود آن را به روى وى بردارند . و چوبى كه بر سر آن لتهاى بسته بچهء شتر مرغ را بدان شكار كنند . و بنات نعش الكبرى و يا بنات النعش الكبرى : هفت ستاره است در نزديكى قطب شمال كه چهار تاى آنها را نعش و سه تا را بنات گويند . و كذا الصغرى و در شعر بنو نعش نيز گفتهاند . و قال بعضهم بعدم صرف نعش للمعرفة و التأنيث .
نعش
(
na'c
) م . ع . نعش الله نعشا ( از باب فتح ) : برداشت و بلند كرد آن را خداى . و نعش فلانا : جبيره كرد حال فلان را و نيكو كرد حال آن را سپس درويشى و تنگدستى . و نعش الميت : بنيكى ياد كرد آن مرده را . و نعش طرفه : برداشت چشم خود را و بلند نگريست .
نعش
(
na'c
) ا . پ . مأخوذ از تازى - لاش و لاشه و كالبد مرده خواه انسان باشد و يا حيوان و جنازه .
نعشيله
(
na'cile
) ا . پ .
مرغ سرخ كرده شدهء با پياز و ماش و تخم مرغ .
نعص
(
na's
) م . ع . نعص الجراد الارض نعصا ( از باب فتح ) : خورد ملخ گياه زمين را .
نعص
(
na'as
) ا . ع . خميدگى و برگرديدگى .
نعص
(
na'as
) م . ع . نعص نعصا ( از باب سمع ) : متمايل گرديد .
نعض
(
na'z
) م . ع . ما نعضت منه شيئا نعضا ( از باب فتح ) : نرسيد مرا از وى چيزى .
نعض
(
no'z
) ا . ع . درختى ريگستانى خاردار كه از آن مسواك سازند و با پوست آن پوست پيرايند .
نعط
(
no'ot
) ع . ج . ناعط .
نعظ
(
na'z
) و (
na'az
) م . ع .
نعظ ذكره نعظا و نعظا و نعوظا ( از باب فتح ) : برخاست نرهء آن .
نعظ
(
na'ez
) ص . ع . حر نعظ :
كس آزمند جماع .
نعف
(
na'f
) ا . ع . جاى بلند هموار كه فرود از كوه باشد . و جاى بلند از فرود رودبار . و آنجاى از ريگ كه مقدم و باريك باشد . ج : نعاف .
نعف
(
no''af
) ص . ع . در تأكيد گويند : نعاف نعف .
نعفة
(
na'fat
) ا . ع . دوال كفش كه بر پشت پاى از جانب چپ قدم باشد .
نعفة
(
na'afat
) ا . ع . غدهء گوشت تباه شده . و پوست پارهاى كه سپس پالان آويزند . و آنچه از پوشش پالان زيادتر باشد و در اطراف آن دوال پارهها آويزند تا بجنبد . و غبغب خروس . و تاج خروس .
و مويهاى زير زنخ آن .
نعق
(
na'ql
) و
نعقان
(
na'aq n
) م . ع . نعق الراعى بغنمه نعقا و نعقانا و نعاقا و نعيقا ( از باب فتح و ضرب ) :
بانك زد شبان گوسپندان خود را و زجر كرد . و نعق الغراب : بانك زاغ .
نعقة
(
na'aqat
) ع . ج . ناعق .
نعل
(
na'l
) ا . ع . پاافزار و كفش .
و آنچه بدان سم ستور را از سودگى نگاهدارند