تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3730

مساهمون:

ص٣٧٣٠
سخن ايشان و رفت غلبه و عزت آنان . و نعامة عين بمعنى نعام عين : اين كار را براى خاطر نوازى و كامرانى تو مىكنم . المثل : انت كصاحبة النعامة : اين مثل را در عيب و عتاب به كسى مىگويند كه بر غير ثقه اعتماد كند .

نعامه

(
n ' me
) ا . پ . ماخوذ از تازى - شتر مرغ .

نعامى

(
no ' m
) ا . ع . باد جنوب و يا باد ما بين جنوب و صبا . و نعاماك ان تفعل كذا يعنى بقدرى كه مىتوانى و قدرت دارى اين كار را بكن . و نعامى عين بمعنى نعام عين مىباشد .

نعانع

(
na ' ne '
) ا . ع . نعانع المنطقة : آويزهاى كمربند .

نعائم

(
na ' 'em
) ا . ع . منزل بيستم از منازل قمر . و نام موضعى در نواحى مدينه .

نعب

(
na'b
) ص . ع . ريح نعب : باد تند .

نعب

(
na'b
) م . ع . نعب الغراب نعبا و نعيبا و نعابا و نعبانا و تنعابا ( از باب ضرب و از باب فتح ) : جهة مكان حرف حلق بانك كرد آن زاغ و يا حركت داد سر خود را بدون بانك و يا گردن دراز كرد و سر جنبانيد وقت بانك كردن و بطور استعاره گويند : نعب المؤذن زيرا كه در وقت اذان گفتن گردن دراز مىكند و سر مىجنباند . و كذلك نعب الديك . و نيز نعب : شتاب رفتن شتر و يا نوعى از سير آن كه در رفتار سر را بجانب قدام مىجناند ( و الفعل من فتح ) .

نعب

(
no'ob
) ع . ج . نعوب .

نعب

(
no'ab
) ع . ج . ناعبة .

نعبان

(
na'ab n
) م . ع . نعب نعبا و نعبانا . ر . نعب .

نعت

(
na't
) ا . ع . اسب پيشى گيرندهء اسبان ديگر را . و نيز نعت : وصف كردن چيزى را به خوبى كه در وى باشد و در چيز قبيح استعمال نمىگردد ، بر خلاف وصف كه در حسن و قبيح هر دو استعمال مىشود . ج : نعوت .

نعت

(
na't
) م . ع . نعت الرجل صاحبه نعتا ( از باب فتح ) : وصف كرد آن مرد صاحب خود را . و نعت نفسه بالخير : وصف كرد نفس خود را بخير و نيكويى .

نعت

(
na't
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ستايش و تعريف و تحسين و مدح و ثنا . و نعت رسول : ستايش و ثناى آن حضرت صلى اللّه عليه و آله .

نعت

(
na'at
) م . ع . نعت نعتا و نعاتة ( از باب سمع ) : بتكلف نعت كرد و وصف نمود .

نعتة

(
na'tat
) ا . ع . اسب نيكو پيشى گيرندهء اسبان را .

نعتة

(
no'tat
) ص . ع . عبدك نعتة : بندهء تو نهايت بلند مرتبه است . و كذا امتك نعتة .

نعث

(
na's
) م . ع . نعثه نعثا ( از باب فتح ) : گرفت آن را .

نعثل

(
na'sal
) ا . ع . كفتار نر . و پيرمرد احمق . و نام يهودى كه در مدينه بود و ريش درازى داشت و عثمان را بوى تشبيه مىكردند . و از اعلام است .

نعثلة

(
na'salat
) ا . ع . جمع و فراهم آوردن . و حمق و گولى . و رفتار پيران . و پاى گشاده و قدم برگردانيده رفتن و بطور تبختر و ناز حركت كردن .

نعج

(
na'aj
) ا . ع . فربهى و گرانى دل از خوردن گوشت ميش . و سپيدى خالص .

نعج

(
na'aj
) م . ع . نعج نعجا و نعوجا ( از باب نصر ) : سپيد خالص گرديد . و نعج نعجا ( از باب سمع ) : فربه گرديد و دل‌گران شد از خوردن گوشت ميش . و نعج فى سيره : بشتاب رفت .

نعجات

(
na'aj t
) ع . ج . نعجة .

نعجة

(
na'jat
) ا . ع . ميش ماده . ج : نعاج و نعجات . و نعجة الرمل : گاو دشتى . ج : نعاج .

نعر

(
na'r
) م . ع . نعر نعرا ( از باب فتح ) : خلاف ورزيد و انكار نمود . و نعر فى الامر : برخاست بر آن كار و كوشش نمود . و نعر القوم : جوش و خروش نمودند آن گروه و فراهم آمدند . و نعر اليه : آمد بسوى آن . و من اين نعرت الينا : از كجا آمدى در نزد ما .

نعر

(
na'ar
) م . ع . نعر الحمار نعرا ( از باب سمع ) : مگس در آمد در بينى آن خر .

نعر

(
na'er
) ص . ع . ستورى كه مگس در بينى وى در آمده باشد . و آنكه بر يك جاى قرار نگيرد .

نعر

(
no'ar
) ا . ع . بچهء ناتمام گور خر در رحم مادر . و جنين متشكل شده در رحم . و بادى كه در بينى در آيد و آواز زه برآرد . و نخستين بار درخت اراك . و مگس ازرق فام ستور و مگسى كه در بينى ستور رود و به چيزى برنيايد .

نعرة

(
na'rat
) ا . ع . آواز و آواز خيشوم . و نعرة النجم : وزش باد با سختى گرما وقت طلوع آن ستاره .

نعرة

(
na'rat
) م . ع . نعر نعرة و نعيرا و نعارا ( از باب فتح و ضرب ) : بانك كرد و آواز داد از خيشوم . و نعر العرق : جوشيد خون از آن رك و يا با بانك برآمد