تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3696

مساهمون:

ص٣٦٩٦
و نزيبا و نزابا . ر . نزب .

نزار

(
nez r
) ص . پ . لاغر و باريك و نحيف و ضعيف . و كلك نزار : قلم باريك .

نزار

(
nez r
) ا . پ . گوشت كه در آن چربى نباشد .

نزار

(
nez r
) ص . ع . ج . نزر .

نزار

(
nez r
) ا . ع . نام پدر قبيله‌اى از تازيان .

نزارة

(
naz rat
) م . ع . نزر نزرا و نزارة و نزورا و نزورة : ر . نزر .

نزارى

(
nez ri
) ا . پ . لاغرى و و باريكى و نحيفى .

نزاز

(
nez z
) ص . ع . فلان نزاز شر : فلان چسبيده و ملازم بدى است .

نزازة

(
naz zat
) ا . ع . رفتار و سلوك .

نزاع

(
nez '
) م . ع . نزع الى اهله نزاعة و نزاعا و نزوعا ( از باب ضرب ) : آزمند گرديد بسوى اهل خود و مشتاق گرديد . و نازع منازعة و نزاعا . ر . منازعة .

نزاع

(
nez '
) ا . پ . مأخوذ از تازى - منازعه و گفتگوى با هم و خصومت و ستيزگى و كشاكش در بر آوردن حق خود و ادعا و جنك و جدال سخت . و ما به النزاع : هر چيز كه از آن كشاكش و گفتگو و خصومت بر مىخيزد . و قطع نزاع كردن : حكم كردن در قطع گفتگو و خصومت .

نزاع

(
nozz '
) ع . ج . نازع .

نزاعة

(
naz 'at
) م . ع . نزع نزاعة و نزاعا و نزوعا . ر . نزاع .

نزاعة

(
naz 'at
) و (
nez 'at
) ا . ع . خصومت . و يق : بينهم نزاعة : اى خصومة فى حق . و كذلك : بينهم نزاعة .

نزاغ

(
nazz q
) ص . ع . آنكه تباهى افكند و برآغالاند مردم را . و آنكه غيبت كند مردم را .

نزاق

(
nez q
) ص . ع . ناقة نزاق : ماده شتر شتاب‌رو .

نزاق

(
nez q
) م . ع . نازق منازقة و نزاقا . ر . منازقة .

نزاك

(
nazz k
) ص . ع . رجل نزاك : مرد سخت عيب‌كننده مردمان .

نزاكت

(
naz kat
) ا . پ . مولد از آميزش پارسى با تازى - لطافت و ظرافت و زيبايى و نازكى و نرمى و ملاست و ملايمت و آهستگى و مبادى آدابى . و با نزاكت : مبادى آداب و ظريف . و بىنزاكت : بىظرافت و بىادب و بد اخلاق و بىزينت و ناآراسته و ناپاك و كثيف .

نزال

(
nez l
) ا . ع . فرود آمدن دو گروه از شتر . و بر اسب سوار شدن جهة كارزار و جدال با هم .

نزال

(
nez l
) م . ع . نازله فى الحرب منازلة و نزالا : فرود آمد با او جهة جنك كردن در رزمگاه .

نزال

(
nez l
) ع . كلمه امر يعنى فرود بيا ، و واحد و جمع و مذكر و مؤنث در وى يكسان است .

نزال

(
nozz l
) ع . ج . نازل .

نزالة

(
naz lat
) م . ع . نزلت الارض نزالة ( از باب سمع ) : درشت و صاف گرديد زمين به نحوى كه باندك باران سيل از آن روان شد .

نزالة

(
nez lat
) ا . ع . سفر .

نزالة

(
noz lat
) ا . ع . آب نر كه فرو ريزد .

نزانز

(
noz nez
) ا . ع . گشن برگزيده جهة گشنى .

نزاه

(
nez h
) ع . ج . نزه .

نزاهة

(
naz hat
) ا . ع . پرهيز گارى و دورى از بدى .

نزاهة

(
naz hat
) م . ع . نزه المكان نزاهة ( از باب سمع ) و نزه نزاهة ( از باب كرم ) و نزه نزاهة و نزاهية ( از باب ضرب و كرم ) : پاك و پاكيزه گرديد آن جاى از فساد هوا و از مگسان ده و از مردم و دور ماند از آب و علف و آب خيز دريا . و نزه الرجل : دور گرديد آن مرد از هر ناخوشى و ناپسندى .

نزاهية

(
naz hiyyat
) م . ع . نزه نزاهة و نزاهية . ر . نزاهة .

نزائع

(
naz 'e '
) ع . ج . نزيعة .

نزب

(
nazb
) م . ع . نزب الظبى نزبا و نزيبا و نزابا ( از باب ضرب ) : بانك كرد آن آهو . و يا بانك كردن تكه و آهوى نرست در هنگام گشنى .

نزب

(
nazab
) ا . ع . با چنامه و لقب .

نزة

(
nazzat
) ص . ع . ماده شتر سبك .

نزة

(
nezzat
) ا . ع . خواهانى و شهوت .

نزج

(
nazj
) م . ع . نزج نزجا ( از باب نصر ) : پاى كوفت و رقصيد .

نزج

(
nazaj
) ا . پ . نام شهرى كه ارمنيه نيز گويند .

نزح

(
nazh
) م . ع . نزح البئر نزحا ( از باب فتح و ضرب ) : كشيد همه آب آن چاه را و يا كمى باقى گذاشت . و نزحت البئر : كشيده شد آب چاه ( لازم و متعدى ) . و نزح فلان الدار نزحا