نزعتان
(
naza'at ne
) ا . ع .
بصيغهء تثنيه : محل موى رفتگى از دو جانب پيشانى .
نزغ
(
nazq
) م . ع . نزغ بينهم الشيطان نزغا ( از باب فتح ) : تباهى افكند شيطان ميان ايشان و برآغالانيد ايشان را و وسوسه كرد ميان ايشان . و نزغ فلانا بكلمة : طعن كرد فلان را به زبان . و نزغ زيدا : غيبت كرد زيد را .
نزغده
(
nazqade
) و (
nazaqde
) ا . پ . كوفته شده و ترنجيده و مفصلهاى دردمند شده .
نزف
(
nazf
) م . ع . نزف ماء البئر نزفا ( از باب ضرب ) : كشيد همه آب چاه را . و نزفت البئر : خشك گرديد آن چاه ، و كذا نزفت ( مجهولا ) لازم و متعدى ) . و نزف فلان دم فلان : بيرون كرد فلان خون فلان را بفصد و يا حجامت . و نزف فلانا الدم : خون بسيارى از فلان آمد تا آنكه سست گرديد .
و نزف دمه ( مجهولا ) : روان شد خون وى .
و نزف فلان ( ايضا مجهولا ) : منقطع گرديد حجت فلان در خصومت . و نزف الرجل ( ايضا مجهولا ) : عقل رفته گرديد و بيهوش و مست شد آن مرد . قوله تعالى :
لا يُصَدَّعُونَ عَنْها وَ لا يُنْزِفُونَ
.
نزف
(
nozf
) ا . ع . بركشيدگى آب چاه .
نزف
(
nazaf
) م . ع . نزف عبرته نزفا ( از باب سمع ) : ايستاد اشك وى .
نزف
(
nazef
) ص . ع . ضعيف شده از كمى خون .
نزف
(
nozaf
) ع . ج . نزفة .
نزف
(
nozzaf
) ص . ع . عروق نزف : رگهايى كه خون از آنها روان نگردد .
نزف الدم
(
nazf - od - dam
) ا .
پ . مأخوذ از تازى - روانى خون از بدن .
نزفة
(
nozfat
) ا . ع . اندك از آب و شراب و جز آن . ج : نزف .
نزق
(
nazq
) م . ع . نزق الفرس نزقا و نزوقا ( از باب نصر و ضرب و سمع ) : برسكيزيد آن نريان بر ماديان و يا بچستى و چالاكى پيش در آمد و برجست . و نزق الاناء و الغدير نزقا ( از باب ضرب و سمع ) : لبالب شد آن آوند و آن آبگير .
نزق
(
nazq
) و (
nazaq
) م . ع .
نزق نزقا و نزقا ( از باب سمع و ضرب ) :
سبكى و شتابى نمود هنگام خشم .
نزق
(
nazaq
) ص . ع . مكان نزق : جاى نزديك .
نزق
(
nazeq
) ص . ع . سبك و خفيف . و نزق الحقاق : خصومتكننده در چيزهاى پست و بيهوده .
نزك
(
nazk
) م . ع . نزكه نزكا ( از باب نصر ) : نيزهء كوتاه زد بر او . و نزك فلانا : زشت گفت و دروغ بربست بر فلان بناحق .
نزك
(
nazk
) و (
nezk
) ا . ع .
نرهء سوسمار و جز آن .
نزك
(
nozak
) ص . ع . رجل نزك : مرد سخت عيبكننده مردمان .
نزگ
(
nazag
) ا . پ . عدس .
نزل
(
nezl
) ا . ع . مجتمع و فراهم آمده .
نزل
(
nozl
) ا . ع . منى و آب مرد .
نزل
(
nozl
) و (
nozol
) ا . ع .
منزل . و آنچه پيش مهمان فرود آينده آرند از طعام و جز آن . قوله تعالى :
هذا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ
. ج . انزال .
نزل
(
nozl
) و (
nozol
) و (
nazal
) ا . ع . خوبى و پاكيزگى و باليدگى كشت .
نزل
(
nazal
) ا . ع . باران . و فزونى و بركت طعام . يق : طعام كثير النزل اى البركة .
نزل
(
nazal
) ص . ع . مكان نزل : جايى كه بيشتر در آن فرود مىآيند .
و طعام نزل : طعام با بركت .
نزل
(
nazal
) م . ع . نزل الزرع نزلا ( از باب سمع ) : پاكيزه و باليده گرديد آن كشت . و نزل فلان : زكام زده گرديد فلان .
نزل
(
nazel
) ص . ع . مكان نزل :
جايى كه بيشتر در آن فرود مىآيند . و نيز زمين سختى كه باندك باران سيل از آن جارى مىشود . و خط نزل : خط مجتمع و فراهم آمده .
نزل
(
nozol
) ا . ع . طعام با بركت .
و فزونى و بركت . و دهش . و گروه فرود آينده . و به اين معنى اخير ج . نزيل است .
نزلات
(
nazal t
) و (
nazel t
) ا . ع . تركت القوم على نزلاتهم :
گذاشتم آن قوم را بر استقامت و درستى حالشان . و وجدت القوم على نزلاتهم :
يافتم آن قوم را در منازلشان . و كذلك :
نزلاتهم در هر دو .
نزلات
(
nazel t
) ع . ج . نزلة .
نزلات
(
nazel t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - نزلهها .
نزلة
(
nazlat
) ا . ع . يك دفعه نزول و يك بار فرود آمدن . قوله تعالى :
وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى
اى مرة . و نيز نزلة :
زكام .
نزلة
(
nazlat
) ص . ع . ارض نزلة : زمين نيكو زراعت شده .
نزلة
(
nezlat
) ا . ع . نوع و هيئت