ناقع
(
n qe '
) ص . ع . دم ناقع : خون تازه . و سم ناقع : زهر كشنده كه در همه بدن نفوذ كند . و ماء ناقع : آب خوشگوار .
ناقف
(
n qef
) ص . ع . آنكه مىشكند سر را .
ناقل
(
n qel
) ص . ع . آنكه چيزى را از جايى بجايى مىبرد . و نيز آنكه خبر مىدهد و بيان خبر مىكند . ج : نقلة .
ناقل
(
n qel
) ا . ع . از اعلام است .
ناقل
(
n qel
) ا . پ . مأخوذ از تازى - برنده و بردارنده و حملكننده و كسى كه چيزى را از جايى بجايى مىبرد . و نقلكننده و بيانكننده و خبر دهنده . و كسى كه از روى خط نوشته شده و يا صورت نقاشى شده بعينه برميدارد كه گويا عين آن را نقل كرده است .
و ناقل صحيفه و يا ناقل مكتوب و يا ناقل ورقه : آنكسىكه مكتوب را مىبرد و مىرساند .
ناقلة
(
n qelat
) ا . ع . مردمى كه از جايى بجايى روند و ساكن و متوطن در جايى نباشند خلاف قطان . ج : نواقل .
ناقم
(
n qem
) ا . ع . نوعى از خرما . و از اعلام است .
ناقم
(
n qem
) ص . ع . عتاب كننده . و پاداش دهنده .
ناقور
(
n qur
) ا - ص . پ .
مشهور و نامدار .
ناقور
(
n qur
) ا . ع . صور و شاخى كه در آن مىدمند . قوله تعالى :
فَإِذا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ
.
ناقور
(
n qur
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كرناى و ناى بزرك .
ناقوره
(
n qure
) ا . پ . جام آبگينه و پياله بلورين .
ناقوس
(
n qus
) ا . ع . چوب ترسايان كه بوقت نماز خويش مىزنند و آن دو چوب است يكى ناقوس كه دراز باشد و ديگرى كوتاه كه وبيل گويند . ج : نواقيس .
ناقوس
(
n qus
) ا . پ . زنك بزرگى كه ترسايان در كليسيا بوقت نماز نوازند و دارى نيز گويند .
ناقوسى
(
n qusi
) ا . پ . نام نوايى از موسيقى . و نام لحن بيست و ششم از سى لحن باربد .
ناقولا
(
n - qul
) ص . پ . پست و فرومايه و بدذات .
ناقولائى
(
n - qul 'i
) ا . پ .
بدذاتى .
ناقه
(
n qe
) ا . پ . هاى غير ملفوظ - مأخوذ از تازى - ماده شتر .
ناقه
(
n qeh
) ص . ع . به شده از بيمارى . ج : نقه . و فهمندهء سخن و دريافت كننده و دانا .
ناقه
(
n qeh
) ص . پ . هاى ملفوظ - مأخوذ از تازى - داراى نقاهت و آنكه از بيمارى برخاسته و به شده باشد ولى ضعف و ناتوانى در وى باقى بود و جنگلوك و جنگوك نيز گويند .
ناقهى
(
n qehi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - نقاهت و به شدگى از بيمارى .
ناك
(
n k
) ا . پ . يكى از حروف است كه چون در آخر اسم در آيد دلالت بر دارايى و پرى مىكند مانند خشمناك و دردناك و طربناك و غمناك و ميوهناك و جز آن .
ناك
(
n k
) ص . پ . آلوده و آغشته و غشدار و مغشوش و داغدار و عيبدار و ناپاك و نادرست و ناصحيح . و مشك و عنبر مغشوش و غشدار .
ناك
(
n k
) ا . پ . يك قسم گياهى خوشبو . و نوعى از امرود شيرين و لذيذ . و نوعى از نهنك . و چانه و كام . و ناك بالا :
فك اعلا . و ناك پايين : فك اسفل .
ناكاج
(
n k j
) ا . ع . مأخوذ از ناگاه فارسى - يعنى بيكبار و ناگاه و بىوقت .
ناكار ديده
(
n - k r - dide
) ص . پ . بىتجربه و ناآزموده و بىوقوف و بىقابليت و بىهنر در كار و فرومايه .
ناكارگى
(
n - k ragi
) ا . پ .
بىكارى و تعطيل و بىحاصلى و نابكارى و بىفايدگى .
ناكاره
(
n - k re
) ص . پ . نابكار و بىفايده . و بىحاصلى و بىكارى و معطلى .
ناكاسته
(
n - k ste
) ص . پ .
كاسته نشده و كم نشده . و ماه ناكاسته :
بدر و ماه تمام .
ناكام
(
n - k m
) ص . پ .
نامراد و ناخواست و ناموافق و نااميد و محروم و بيكام . و ناچار و لاعلاج . و ناراضى و ناخشنود .
و ناكام شدن و يا ناكام بودن : قبول ناشدن و رد كرده شدن .
ناكامى
(
n - k mi
) ا . پ .
نااميدى و محرومى .
ناكب
(
n keb
) ص . ع . عدول كنندهء از راه و كناره گيرنده . ج : ناكبون .
ناكبات
(
n keb t
) ع . ج .
ناكبة .
ناكبة
(
n kebat
) ص . ع .
مؤنث ناكب . ج : ناكبات و نواكب .
ناكبون
(
n kebuna
) ع . ج .
ناكب .
ناكت
(
n ket
) ص . ع . بعير