ميانهگير
(
miy ne - gir
) ص . پ .
آنكه ميانه دو چيز متضاد را مىگيرد و نه مايل به اين مىشود و نه به آن .
ميانى
(
miy ni
) ا - ص . پ . وسطى .
و قسمت وسطى غلاف تخم نباتات . و هر چيز كه در وسط و ميان واقع باشد .
ميانين
(
miy nin
) ص . پ .
وسطى .
مياوم
(
moy vem
) ص . ع .
آنكه روز مزد كار مىكند . و هر روزه .
مياومة
(
moy vamat
) م . ع .
ياومه مياومة و يواما : روز مزد كرد او را ، مانند مشاهرة .
مياه
(
mey h
) ع . ج . ماء .
مياه
(
mey h
) ا . پ . مأخوذ از تازى - آبها . و مياه جاريه : آبهاى روان .
ميبة
(
maybat
) ا . ع . مأخوذ از از مىبه فارسى - دارويى كه از به و شراب ترتيب دهند .
ميبختج
(
mayboxtaj
) ا . ع .
مأخوذ از مىپخته فارسى و بمعنى آن .
ميبد
(
maybod
) ا . پ . نام شهرى در نزديكى يزد .
مئبر
(
me'bar
) ا . ع . سوزندان .
و سخنچينى و فساد انداختن ميان دو كس . و چيزى كه بدان درخت خرما را گشن دهند .
و ريك تنك . ج : مآبر .
مئبرة
(
me'barat
) ا . ع . سوزن دان . و سخنچينى و فساد انداختن ميان دو كس . و آنچه برويد از درخت دوم . ج :
مآبر .
ميبس
(
moyabbes
) ص . ع .
خشككننده .
ميبل
(
maybal
) ا . ع . تسمههاى بافته بر چوب بسته كه بدان ستوررانند .
ميبل
(
mibal
) و
مئبل
(
me'bal
) ا . ع . عصاى ستبر .
ميبلة
(
maybalat
) ا . ع . دره و تازيانه .
مىبه
(
may - beh
) ا . پ . هاى ملفوظ - دارويى كه از آب به و شراب سازند .
مىپخته
(
may - poxte
) ا . پ .
دوشاب و دوشاب قوام آورده . و شرابى كه با داروهاى چند جوشانيده باشند .
مىپرست
(
may - parast
) ص .
پ . دائمالخمر و آنكه پيوسته شراب خورد .
ميت
(
mayt
) ص . ع . مرده . ج :
ميتون ، و مذكر و مؤنث در وى يكسان است .
ميت
(
mayt
) م . ع . ماط يميت ميتا ، لعة فى مات يموت موتا .
ميت
(
mayyet
) ص . ع . مرده .
ج : اموات و موتى و ميتون . و گفتهاند ميت (
mayyet
) آنكه خواهد مرد و ميرنده و ميت (
mayt
) آنكه مرده باشد .
ميت
(
mayyet
) ا . پ . مأخوذ از تازى - مرده و لاشه .
مئتاء
(
me't '
) ا . ع . راه آبادان و روشن . و پايان ميدان اسب تاختن . و جاى فراهم آمدن راهها . و جانب و مقابل . يق :
دارى بميتاء دار فلان : خانه من مقابل خانه فلان است .
ميتات
(
mayt t
) ع . ج . ميتة .
مئتان
(
me't n
) ا . ع . زنى كه وى را عادت بود زاييدن بچه نگونه يعنى بچهاى كه پاهايش پيش از سرآيد .
مئتبة
(
me'tabat
) ا . ع . چادر از ميان چاكزده بىآستين كه زنان پوشند .
و شاماكچه و پيراهن زنانه . و هر جامه كوتاه كه تا نصف ساق رسد . و شلوار بىپاچه . و پيراهن بىآستين .
ميتة
(
maytat
) ا . ع . مردار . و آن ستورى كه زكات بر آن وارد نمىآيد .
ج : ميتات .
ميتة
(
maytat
) و (
mayyetat
) ص . ع . مؤنث ميت (
mayt
) و (
mayyet
) .
ميتة
(
mitat
) ا . ع . نوع مردن . و هيئت مردن . يق : مات ميتة حسنة و مات ميتة الجاهلية .
ميتخة
(
mitaxat
) ا . ع . چوب دستى .
ميتد
(
mitad
) و
ميتدة
(
mitadat
) ا . ع . ميخكوب .
ميتر
(
mitar
) ا . پ . نام پهلوانى .
ميتم
(
moyattem
) ا . ع . مرك زيرا كه يتيم مىگرداند .
ميتمة
(
maytamat
) ع . ج .
يتيم .
ميتو
(
mitu
) ا . پ . نوعى از چوب دستى كه داراى سرى است شبيه بمرغ با نوكى تيز .
ميتون
(
maytuna
) ع . ج .
ميت .
ميتون
(
mayyetuna
) ع . ج .
ميت .
ميته
(
mite
) ا . پ . پروانه .
ميتى
(
mayti
) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب و متعلق بمرك .
ميتين
(
mitin
) ا . پ . ياى اول مجهول - كلك و ميلى آهنين كه سنكتراشان بدان سنك كنند و تراشند .
ميث
(
mays
) م . ع . ماث الدواء فى الماء ميثا ( از باب ضرب ) : سود آن دارو را در آب ، لغة فى ماث يموث موثا . و ماثت الارض ميثا : نرم و سهل گرديد آن زمين .