مهيا شده براى كشت خشاده .
مهيات
(
mahy t
) ع . ج .
مهاة .
مهياج
(
mehy j
) ا . ع . شترى كه زودتر از شتران ديگر تشنه شود . و شتر ماده آزمند و مشتاق وطن خود .
مهياز
(
mehy z
) ا . پ . نام پهلوانى تورانى .
مهياف
(
mehy f
) ا . ع . ماده شتر زود تشنه شونده . و مردم زود تشنه شونده و يا سخت تشنه . و شتر دراز گردن .
مهياوه
(
mahy ve
) ا . پ .
نوعى از ماهى ريزه خشك كردهء در آفتاب كه نانخورش بيشتر مردم لارست . و هر نان خورشى .
مهيب
(
mahib
) ص . ع . مردى كه از وى ترسند .
مهيب
(
mahib
) ا . ع . شير بيشه .
مهيب
(
mohib
) ص . پ . مأخوذ از تازى - سهمگين و ترسناك و زنده و آنچه از وى ترسند و هولناك و مخوف و داراى هيبت و بزرگوارى .
مهيبة
(
mahyabat
) ا . ع . هر آنچه سبب ترس باشد . يق : هذا الشئ مهيبة لك .
مهيج
(
mohayyej
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - برانگيزاننده و بهيجان آورنده و بجنبش آورنده .
مهيدأة
(
mohayda'at
) ا . ع .
مصغر مهدأة يعنى حالت نخستين . يق : تركته على مهيدئته : يعنى واگذار كردم آن را بر حالتى كه نخست داشت .
مهير
(
mahir
) ا . پ . ماه و قمر .
مهيرة
(
mahirat
) ا . ع . آزاد .
گران كابين .
مهيص
(
mahyas
) ا . ع . جاى پيخال انداختن مرغ . ج : مهائص .
مهيض
(
mahiz
) ص . ع . استخوان باز شكستهء پس از جوش خوردن .
مهيع
(
mahya '
) ص . ع . طريق مهيع : راه گشاد و روشن . ج : مهائع .
مهيق
(
mahiq
) ا . ع . زمين دور و نشان پاى پاسپرده .
مهيك
(
mahik
) ا . ع . گشنى كه باردار نكند .
مهيل
(
mahil
) ص . ع . مكان مهيل : جاى ترسناك .
مهيم
(
mahyam
) ع . كلمه استفهام است كه هميشه به سكون ميم تلفظ مىگردد يعنى چه چيزست حال تو و چه چيزست شأن تو و چه چيزست دو وراى تو و خبر ده مرا و چه خبر دارى و چه حادث شده است براى تو .
مهيمن
(
mohayman
) ص . ع .
امين و سالم . و پناه داده شده .
مهيمن
(
mohaymen
) و (
mohayman
) ا . ع . از اسماى خداى تعالى جل شانه مىباشد .
و گواه . و نگهبان و حافظ . و آنكه ايمن كند ديگرى را از ترس و بيم . و امين كه حق كسى را ضايع نكند . و مؤتمن كه بيم را دفع كند .
مهيمن
(
mohaymen
) ص . ع .
حافظ و نگهبان بر چيزى .
مهين
(
mahin
) ا . ع . خوار و سست و اندك . و شير زبان گز . و كم خرد و كم تميز . و گشنى كه باردار نكند . ج :
مهناء .
مهين
(
mehin
) ا - ص . پ .
بزرگتر و بزرگترين و فرزند بزرگتر . و نازك و باريك و لطيف . و مشابه و يكسان و برابر .
و نام زنى .
مهين
(
mohin
) ص . ع . خوار كننده و حقير و ذليلكننده . و خوار و ذليل و پست شدهء بواسطه عقوبت .
مهينا
(
mahin
) ا . پ . ماه و شهر .
و مشاهره و ماهيانه .
مهينادار
(
mahin - d r
) ا . پ .
خدمتگار ماهيانه بگير .
مهيندوز
(
mehin - duz
) ا . پ .
واو مجهول - خياط و درزى . و آنكه آجيده مىكند و ريزهدوزى مىنمايد .
مهينه
(
mahine
) ص . پ . بزرگتر و بزرگترين و كلانترين .
مهيوم
(
mahyum
) ص . ع .
حيران و سرگشته از عشق و جز آن . و بعير مهيوم : شتر بيمار . و شتر تشنه از بيمارى .
مهيوه
(
mahyave
) ا . پ .
هر چيز كه با نان خورند . و تخم ماهى و يا تخم مرغ و گوشتى كه با بعضى داروها آميخته و با سركه تربيت نموده در آفتاب مىخشكانند .
و نيز گوشتى كه با گياههاى خوشبو و سركه و نمك پرورش مىدهند .
مهيى
(
mohayyi
) ص . ع .
آراستهكننده و آمادهكننده .
مى
(
may
) ا . پ . شراب انگورى .
و گلاب . و هر مشروب مسكرى . و جام و پياله . و مى سوسن : شراب سوسن . و مى شعرافش : شراب سرخ انگورى . و مى ناب شراب خالص و صاف و بىغش .
و مى در گريبان كردن : به زور شراب دادن به كسى .
مى
(
mi
) پ . كلمه استمرار كه چون بر سر فعل درآيد دلالت بر استمرار صدور آن مىكند .
ميا
(
ma - y
) پ . كلمه نهى از آمدن .