وظيفه ماهيانه و تنخواه ماهيانه .
مهواع
(
mehv '
) ا . ع . شورش و بانك در پيكار و جنك .
مهوأن
(
mohva'ann
) و (
mohva'enn
) ا . ع . دشت فراخ . و خوى و عادت . و پارهاى از شب .
مهوب
(
mahub
) ص . ع . مردى كه از وى ترسند . و مكان مهوب : جاى ترس و سهمگين .
مهوب
(
mahub
) ا . ع . شير بيشه .
مهوبرة
(
mohavbarat
) و (
mohavberat
) ص . ع . اذن مهوبرة :
گوش بسيار موى و پشمناك . و كذلك : اذن مهوبرة .
مهوبرة
(
mohavberat
) ص .
ع . ماده شتر بسيار گوشت .
مهوة
(
mahvat
) ص . ع . مؤنث مهو . و نطفة مهوة : نطفه رقيق .
مهود
(
mohud
) ع . ج . مهد .
مهود
(
mohavvad
) و
مهودة
(
mohavvadat
) ص . ع . آواز و تغنى ملايم و نرم . و يهودى شده .
مهور
(
mahvar
) ا . پ . يك نوع سنگى در عربستان كه داراى نقطههاى سپيد شفافى مىباشد كه در ازدياد و افزونى ماه افزون باشند و در نقصان آن كم گردند .
مهور
(
mohur
) ا . ع . ج . مهر .
الحديث : الذى يسقط من المائدة مهور حور العين فكلوه .
مهور
(
mohur
) م . ع . مهر الشئ و فيه و به مهرا و مهورا و مهارا و مهارة ( از باب فتح ) : زيرك و رسا گرديد در آن چيز و استادى كرد . و مهر المرأة مهرا ( از باب فتح و نصر ) : كابين كرد آن زن را و داد كابين آن زن را .
مهوس
(
mohavvas
) ص . ع .
ديوانه و مجنون .
مهوس
(
mohavves
) ص . ع .
ديوانهكننده .
مهوس
(
mohavves
) ا . ع .
كيمياگر .
مهوسى
(
mohavvesi
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - كيمياگرى .
مهوش
(
mah - vac
) ص . پ .
مانند ماه و زيبا و خوشگل و معشوق .
مهوع
(
mehva '
) ا . ع . شورش و بانك در پيكار و جنك .
مهوك
(
mahuk
) ا . ع . كمان نرم .
مهول
(
mahul
) ا . پ . دامى كه بدان مرغان را مىگيرند .
مهول
(
mahul
) ص . ع . هول مهول : ترس عظيم و بزرك .
مهول
(
mohavvel
) ص . ع .
ترسانيده شده . و به آتش سوگند خورانيده شده .
مهون
(
mohavven
) ص . ع .
آنكه آسان و سبك مىگرداند .
مهوند
(
mahvand
) ا . پ .
نام موضعى در هند كه داراى نمك بسيار سپيدست .
مهوى
(
mahv
) ا . ع . فضاى ميان دو كوه و مانند آن . و شكاف . و راه تنك . ج : مهاوى (
mah vi
) و (
mah viyy
) .
و ورطه و مهلكه .
مهوى
(
mahviyy
) ص . ع .
خواسته شده و دوست داشته شده و معشوق و محبوب .
مهوئن
(
mohva'ann
) و (
mohva'enn
) ا . ع . جاى دور . و زمين پست و هموار .
مهه
(
mahah
) ا . ع . سير نرم و نرمى و فروهشتگى و آهستگى . و زمان . و اميد . و ترى و تازگى و خوبى . يق : لو كان فى هذا الامر مهه و مهاه لطلبته :
يعنى اگر درين كار خوبى و تازگى بود هر آينه آن را طلب مىكردم . المثل : كل شئ مهه ما خلا النساء و ذكرهن : هر چيز را مىتوان سهل و آسان انگاشت مگر زنان و ذكر آنها را ؛ يعنى مرد تحمل هر چيزى را مىكند مكر ذكر حرم خود را كه درين وقت خشمناك شده و تحمل ندارد ، و كل شئ مهاه : نيز گويند .
مهى
(
mahy
) ا . ع . تيز و تنك كردن دشنه . و آب دادن حديده و دشنه .
و تك اسب .
مهى
(
mahy
) م . ع . مهى الشفره مهيا ( از باب ضرب ) : تنك كرد شفره را .
و مهى الحديدة : تيز كرد آن حديده را . و آب داد آن حديده را . و مهى الفرس :
رها كرد عنان اسب را و دوانيد آن را . و مهى الشئ مهيا ( از باب فتح و ضرب ) :
آب داد آن چيز را .
مهى
(
moh
) ع . ج . مهاة .
مهى
(
mahi
) ا . پ . نوعى از بلور و يا سنگى سپيد كه زنان در هنگام زاييدن بر گردن آويزند تا آسان زايند .
مهى
(
mehi
) ا . پ . كلانى و بزرگى و كلانى در عمر .
مهيا
(
mohayy
) ص . پ . مأخوذ از تازى - تدارك شده و مرتب شده و آراسته شده و آماده و حاضر و مستعد و تيار و پاساخت و پا ستاده . و مهيا داشتن : آماده و حاضر داشتن . و مهيا شدن : آراسته شدن و آماده گشتن . و مهيا كردن : آماده و حاضر كردن و پا ستاده نمودن . و زمين