تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3583

مساهمون:

ص٣٥٨٣

مورم

(
movarram
) ا . ع . مرد آكنده اندام . و لشكر با عظمت و شوكت كه در شب تفرج مىكنند .

مورم

(
movarram
) ص . ع . آماسيده و ورم كرده .

مؤرمة

(
mo'arramat
) ص . ع . بيضة مؤرمة : تخم مرغى كه يك طرف آن كلان باشد .

مور ملخ

(
mur - malax
) ص . پ . واو مجهول - فراوان و بىشمار مانند مور و ملخ .

مورميان

(
mur - miy n
) ص . پ . باريك ميان .

مؤرنب

(
mo'arnab
) ص . ع . كساء مؤرنب : گليمى كه رشته‌هاى آن مخلوط بپشم خرگوش باشد .

مؤرنبة

(
mo'arnebat
) ص . ع . ارض مؤرنبة : زمين خرگوش‌ناك .

موروث

(
mavrus
) ص . ع . اب موروث : پدرى كه ارث گذاشته باشد . و مال موروث : مال به ارث رسيده .

موروث

(
mavrus
) ص . پ . مأخوذ از تازى - هر چيز كه به ارث رسيده باشد .

موروثى

(
mavrusi
) ا . پ . آنچه به ارث رسيده باشد و مال موروث ضد مكتسبى .

مورود

(
mavrud
) ص . ع . آنكه مبتلا بتب نوبه باشد . و وارد شده و آمده .

مورور

(
movarver
) ا . ع . بىانديشه و بىپروا كه خود را در خطر اندازد .

موروكة

(
mavrukat
) ص . ع . نعل موروكة : نعل بيرون يعنى نعل موزه .

مورى

(
muri
) ا . پ . راهگذر آب و تنبوشه و لولهء سفالى كه در راهگذر آب و جز آن گذارند و ناودان . و سياهى مر كفش‌دوزان را . و نوعى از پارچهء ريسمانى . و مورش و مهره . و ناله و زارى آهسته و در زير لب و نام ولايتى در تركستان .

مورى

(
muri
) و

مورية

(
muriyat
) ص . ع . آنكه آتش بر مىآورد از آتش‌زنه .

مؤرى

(
mo'arri
) ص . ع . آنكه اخيه مىسازد براى چهارپايان .

موريات

(
muriy t
) ا - ع . ج . مورية . قوله تعالى :
فَالْمُورِياتِ قَدْحاً
: اسبهايى كه از برخورد سمبشان بسنك آتش برمىآيد .

موريانه

(
muriy ne
) ا . پ . زنگارى كه آهن و فولاد را ضايع مىكند بطورى كه از صيقل كردن بر طرف نشود . و جانوركى كه چوب را مىخورد و آن را سوراخ سوراخ مىكند .

موريه

(
muriye
) ا . پ . تنك كوچكى دسته‌دار كه در آن سركه و جز آن مىريزند .

موز

(
mavz
) ا . ع . ميوهء گرمسيرى كه به فارسى موز (
mavz
) و يا (
muz
) نامند .

موز

(
mavz
) و (
muz
) ا . پ . ميوه يك نوع درختى گرمسيرى كه در مصر و يمن و هند بسيار عمل مىآيد و ثمر آن از ميوه‌هاى ماكول و درازى برگهايش از دو تا سه گز .

موزان

(
muz n
) ا . پ . واو مجهول - موژان .

موزة

(
mavazzat
) ص . ع . ارض موزة : زمين مرغابىناك .

موزج

(
mavzaj
) ا . ع . مأخوذ از موزهء فارسى و به معناى آن . ج : موازج و موازجة .

موزدونتن

(
mavzduneten
) ف م . پ . بلغت زند فروختن .

مؤزر

(
mo'azzer
) ص . ع . آنكه بدن خود را بازار مىپوشاند . و استوار كننده و مستحكم نماينده . و نصر مؤزر : يارى و اعانت كافى و بسيار .

مؤزرة

(
mo'azzarat
) ص . ع . نعجة مؤزرة : ميش دست و پا سياه كه گويا ازار سياه پوشيده است .

مؤزز

(
mo'azzez
) ص . ع . رعد غرش‌كنان . و آب جوشش‌كنان . و آسياى بانك‌كنان .

موزع

(
mavza '
) ا . ع . نام دهى در يمن .

موزع

(
muza '
) ص . ع . بر غلانيده شده و اغوا گشته و مجبور كرده .

موزع

(
movazza '
) ص . ع . بخش شده و پراكنده شده .

موزع

(
movazze '
) ص . ع . بخش‌كننده و پراكنده نماينده .

مؤزلة

(
mo'zelat
) و (
mo'azzelat
) ص . ع . سنة مؤزلة : سال قحطآور . و كذلك : سنه مؤزلة .

موزن

(
mavzan
) ا . ع . جاى سنجيدن و سنجيد نگاه . و نام موضعى .

موزوپوتامى

(
muzuput mi
) ا . پ . به زبان مردم فرنك كشورى كه ما بين دجله و فرات واقع شده و به فارسى جز و بتازى الجزيرة گويند .

موزور

(
mavzur
) ص . ع . بزه‌مند و گناهكار .

موزورة

(
mavzurat
) ا . ع . بز و جرم و گناه .

موزوز

(
movazvez
) ص . ع .