بند و آنچه بدان ميان را بندند . ج : مناطق .
و منطقة البروج و يا منطقة ذات البروج : دايره عظيمه فلكى مانند كمربند كه در آن دوازده برج واقع شده و چنان به نظر مىآيد كه آفتاب در ميان آنها در مدت سال متواليا سير مىنمايد .
منطقة
(
monattaqat
) ا . ع .
گوسپندى كه در ميانش داغ سرخ كنند .
منطقة البروج
(
mantaqat - ol - boruj
) ا . پ . مأخوذ از تازى - دايره عظيمه فلكى كه در آن دروازده برج واقع شدهاند و كلاوه چرخ نيز گويند .
منطقه
(
mantaqe
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كمر و هر آنچه بدان كمر كسى و يا ميان چيزى را بندند . و نيز منطقه :
هر يك از پنج قسمت بزرك زمين را گويند كه واقع شدهاند در ميان دو قطب و دو دايره قطبى و مدار راس السرطان و مدار راس الجدى ، ازين قرار : منطقه محترقه : كه در وسط آن خط استوا واقع شده و منطقه معتدله شمالى و منطقه معتدله جنوبى و منطقه منجمد شمالى و منطقه منجمد جنوبى .
منطقى
(
manteqi
) ص . پ .
منسوب بعلم منطق .
منطقيات
(
manteqiyy t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مسائل منطقى .
منطلس
(
montales
) ص . ع .
كار پوشيده و پنهان و مشتبه .
منطلق
(
montaleq
) ص . ع .
رها شده و اجازت داده شده و آزاد كرده شده . و رفته و روانه شده . و گشاده شده روى و داراى بشاشت و شادمان و خوشحال . ج :
مطالق .
منطوحة
(
mantuhat
) ا . ع .
بز نر كه بسرون زدن بميرد .
منطوع
(
mantu '
) ص . ع . بر گشته رنك و ديگرگون .
منطوع
(
montave '
) ص . ع .
مطيع و فرمانبردار و نرم .
منطوف
(
mantuf
) ص . ع . متهم كرده شده بفجور و عيب آلوده .
منطوق
(
mantuq
) ص . ع .
گفته شده و نطق شده و تلفظ شده .
منطوى
(
montavi
) ص . ع .
پيچيده و نورديده شده .
منطيق
(
mentiq
) ا . ع . زبانآور و نيكگويا . و زنى كه بالشچه بر ميان بسته دارد تا سرينش كلان نمايد .
منظار
(
menz r
) ا . ع . آيينه .
و دوربين .
منظر
(
manzar
) ا . ع . جاى نگريستن و هر چيزى كه آن را مىنگرند خواه خوشآيند باشد و يا بدنما . يق : مخبره خير من منظره .
منظر
(
manzar
) م . ع . نظر نظرا و نظرا و منظرا و منظرة و نظرانا و تنظارا . ر . نظر (
nazr
) و (
nazar
) .
منظر
(
manzar
) ا . پ . مأخوذ از تازى - روى و چهره و سيما و صورت و ديدار و شكل و پيكر و هيئت . و نگاه و نظر و چشم .
و دريچه و ستافند و يا جاى بلند و مرتفعى كه از آنجا اطراف را مىنگرند . و هر چيزى كه ديده مىشود و محل نگريستن واقع مىگردد . و منظر چشم : مردم ديده . و منظر نيم خايه : گنبد و آسمان . و كريه المنظر : زشت و بد شكل و بد هيكل .
منظر
(
monzar
) ص . ع . انتظار كشيده و گوش داده . و در پس انداخته .
منظرانى
(
manzar niyy
) ص .
ع . رجل منظرانى : مرد نيك چهره و نيكو منظر .
منظرة
(
manzarat
) ا . ع . جاى نگريستن و هر چيز كه آن را مىنگرند خوش آيند باشد و يا بدنما . و گروهى كه بسوى چيزى نگران باشند . و جاى ديدبان .
منظرة
(
manzarat
) م . ع .
نظر نظرا و نظرا و منظرا و منظرة .
ر . نظر . (
nazr
) و (
nazar
) .
منظرة
(
menzarat
) ا . ع .
عينك .
منظرگاه
(
manzar - g h
) ا .
پ . جاى تماشا و تماشاگاه و جايى كه محل نگريستن و تماشا واقع مىگردد .
منظرى
(
manzariyy
) ص . ع .
رجل منظرى : مرد خوشروى و نيكو منظر .
منظف
(
monazzaf
) ص . ع . پاك و پاكيزه كرده شده .
منظلم
(
manzalem
) ص . ع . ستم كشيده و اذيت ديده .
منظم
(
monzem
) ص . ع . ماهى و يا سوسمار نظامدار . و دحاجة منظم :
ماكيانى كه در شكم وى تخم پديد آمده باشد .
منظم
(
monazzam
) ا . ع . جايى كه در آن چيزى را مرتب مىكنند .
منظم
(
monazzam
) ص . ع .
آراسته و مرتب .
منظم
(
monazzam
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - آراسته و نيك مرتب شده و مردف و مسلسل و به خوبى ترتيب داده شده .
منظم
(
monazzem
) ص . ع .
ماهى نظامدار .
منظور
(
manzur
) ص . ع . بتامل