فريبنده .
ملبق
(
molabbaq
) و
ملبقة
(
molabbaqat
) ص . ع . ثريد ملبق :
اشكنهء نرم و ملين بروغن . و ثريدة ملبقة كذلك .
ملبلب
(
molableb
) ص . ع .
تكهاى كه وقت جستن بر بز ماده بانگ كند .
ملبن
(
melban
) ا . ع . آنچه بدان شير را صاف نمايند و شيردوشه . و قالب خشت . و چيزى كه در آن خشت را بار كرده از جايى بجايى برند .
ملبن
(
molben
) ص . ع . شاة ملبن : گوسپند شيرده . و ناقة ملبن :
ماده شترى كه پستان وى بشير آمده باشد . و ابن ملبن : بچه اين ماده شتر . و نيز ملبن :
شير فرودآرنده .
ملبن
(
molabban
) ص . ع . ساخته شده از خشت پخته .
ملبن
(
molabban
) ا . ع . نام حلوايى .
ملبنة
(
malbanat
) ص . ع .
عشب ملبنة : علفى كه شير ستور را فراوان مىكند .
ملبنة
(
melbanat
) ا . ع . چمچه و آنچه بدان چيزى را ليسند و قاشق .
ملبنة
(
molbenat
) ص . ع .
شاة ملبنة : گوسپند شيرده .
ملبوب
(
malbub
) ص . ع . رجل ملبوب : مرد بدانايى و عقل ستوده . و بعير ملبوب : شتر پيشبند پالان بربسته .
ملبوب
(
malbub
) ا . پ . مأخوذ از تازى - حروف ملبوب سه حرف از الفبا را گويند كه در تلفظ حرف اول و آخر آنها يكى است يعنى نون و ميم و واو .
ملبوبة
(
malbubat
) ص . ع .
مؤنث ملبوب . يق : دابة ملبوبة : ستور پيشبند پالان بربسته .
ملبوج
(
malbuj
) ص . ع . بر زمين افكنده شده .
ملبوس
(
malbus
) ا . ع . جامه و پوشاك و لباس .
ملبوس
(
malbus
) ص . ع .
پوشيده و جامه پوشيده .
ملبوس
(
malbus
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جامه و پوشاك و هر چيز پوشيدنى مانند پيراهن و قبا و دستار و كلاه و زيرجامه كه آن را پوشيده باشند .
ملبوسات
(
malbus t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - جامهها و پوشاكها و كسوتها .
ملبوط
(
malbut
) ص . ع .
افكنده شده . و زكام زده و گرفتار زكام .
ملبون
(
malbun
) ص . ع . فرس ملبون : اسب پرورش يافته بشير . و نيز ملبون : آنكه از خوردن شير شتر مست شده مثل اينكه شراب خورده باشد . ج .
ملبونون . يق : رجل ملبون و قوم ملبونون .
ملبونون
(
malbununa
) ع . ج .
ملبون .
ملبئ
(
molbe '
) ص . ع . ماده شترى كه هنگام زادن آن نزديك باشد . ج .
ملابئ .
ملبئ
(
molabbe '
) ص . ع .
ناقة ملبئ : ماده شترى كه در پستان آن فله پديد آمده باشد .
ملة
(
mallat
) ر ا . ع . خاكستر گرم و ريگ گرم . و خدرك . و گودالى كه در آن نان مىپزند . و خوى و عرق تب . و اطعمته خبز ملة : يعنى خورانيدم مر او را نان پخته شده در ملقة . و ذو ملة :
بستوه آمده .
ملة
(
mallat
) م . ع . مل ملالا و ملالة و مللا و ملة . ر . ملال .
ملة
(
mellat
) ا . ع . شريعت و دين . و دية و خونبها . ج . ملل .
ملة
(
mollat
) و (
mallat
) ا .
ع . دوخت نخستين .
ملت
(
malt
) م . ع . ملته ملتا ( از باب ضرب ) : حركت داد آن را و سخت جنبانيد .
ملت
(
mellat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كيش و دين و آيين و مذهب و شريعت . و گروه و مردمانى كه بر يك كيش و آيين باشند و فرسنداج و شبانكارى . و ملت اسلام و يا ملت بيضا : شريعت اسلام .
ملتاث
(
molt s
) ص . ع . درهم و مشوش و پيچدار .
ملتاح
(
molt h
) ص . ع . بر گرديده و متغير شده .
ملتاع
(
molt '
) ص . ع . گرفتار عشق . و داراى اندوه .
ملتاق
(
molt q
) ص . ع . چسبيده و همدم و مصاحب راست و صادق . و بىنياز .
ملتان
(
molt n
) ا . پ . مأخوذ از تركى - قسمى از كرته و پيراهن .
ملتان
(
molt n
) ا . پ . نام شهرى در هندوستان .
ملتانى
(
molt ni
) ص . پ .
منسوب به شهر ملتان .
ملتب
(
meltab
) ا . ع . مرد گوشه نشين و ملازم خانه از ترس فتنه و فساد و شورش .