پيه .
مقبئن
(
moqba'enn
) ص . ع . گرفته و ترنجيده . و غايب و سپس مانده .
مقة
(
meqat
) م . ع . ومق ومقا و مقة . ر . و مق .
مقت
(
maqt
) م . ع . مقته مقتا و مقاتة ( از باب نصر ) : دشمن گرفت آن را و دشمن داشت بدشمنى سخت .
مقت
(
maqt
) ا . ع . بغض و عداوت و دشمنى . و نكاح المقت : نكاح زن پدر چنان كه در جاهليت معمول تازيان بوده .
قوله تعالى
وَ لا تَنْكِحُوا ما نَكَحَ آباؤُكُمْ مِنَ النِّساءِ إِلَّا ما قَدْ سَلَفَ إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً وَ مَقْتاً وَ ساءَ سَبِيلًا
.
مقتاد
(
moqt d
) ص . ع . رام و فرمانبردار و مطيع و منقاد .
مقتب
(
moqteb
) ص . ع . آنكه پالان بر پشت شتر مىنهد . و آنكه سوگند غليظ مىخورد .
مقتبة
(
moqtabbat
) ص . ع .
يد مقتبة : دست بريده .
مقتبس
(
moqtabas
) ص . ع .
فراگرفته .
مقتبس
(
moqtabes
) ص . ع . آنكه دريافت مىكند و فرا مىگيرد آتش و يا علم را از ديگرى . و آنكه مىدهد به ديگرى .
مقتبل
(
moqtabel
) ص . ع . رجل مقتبل الشباب : مردى كه در وى نشان پيرى پيدا نگردد و جوانتر و تازه .
مقتت
(
moqattat
) ص . ع . زيت مقتت : روغن در گل پرورده و يا بروغنهاى خوش بوى ديگر آميخته .
مقتت
(
moqattet
) ص . ع . بدگو و سخنچين . و آنكه روغن را با گل مىپروراند .
مقتتل
(
moqtatal
) ص . ع . كشتهء از عشق و يا از جن .
مقتتل
(
moqtatel
) ص . ع . مشغول بقتال و جنك .
مقتتى
(
moqtati
) ص . ع . نوكر گيرنده و كرايهدار نوكر و خدمتگار .
مقتحم
(
moqtahem
) ص . ع .
آنكه بىانديشه در كارى درمىآيد . و آنكه خوار مىشمرد كسى را . و ستارهء فروشونده .
مقتدا
(
moqtad
) ا . پ . مأخوذ از تازى - آنكه مردمان پيروى آن مىنمايند و تقليد از وى مىكنند و پيشوا .
مقتدح
(
moqtadeh
) ص . ع . آنكه از آتشزنه آتش مىگيرد . و آنكه از ديك شوربا مىآشامد . و مدبر در كارها .
مقتدر
(
moqtader
) ص . ع . قادر و توانا .
مقتدر
(
moqtader
) ا . ع . وسط و ميانهء از هر چيزى . و پزندهء در ديك . و لقب جعفر بن معتضد هيجدهمين خليفه عباسى كه پس از بيست و چهار سال و يازده ماه مدت خلافت در سال 325 هجرى كشته شد .
مقتدر
(
moqtader
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - قادر و توانا .
مقتدى
(
moqtad
) ص . ع .
آنكه مردمان پيروى آن كنند .
مقتدى
(
moqtadi
) ص . ع . پيروى كننده و اقتداكننده . و المقتدى بامر الله :
لقب عبد اللّه بن محمد بيست و هفتمين خليفه عباسى كه پس از نوزده سال و هشت ماه خلافت در سال 487 هجرى وفات نمود .
مقتر
(
moqter
) ص . ع . رجل مقتر : مرد تنگكننده نفقه بر عيال . و نيز مرد فقير و درويش و تنگدست . ج : مقترون .
مقتر
(
moqter
) ا . ع . پالان و زين نيكو ساخت و نيكو نشست كه پشت ستور را از ريش نگاهدارد .
مقتر
(
moqattar
) ص . ع . كباء مقتر : چوب بخوربخور كرده شده .
مقتر
(
moqatter
) ص . ع . رجل مقتر : مرد تنگ گيرندهء نفقه بر عيال .
مقترب
(
moqtareb
) ص . ع .
نزديك بهم شده . و عهدى كه وفاى به آن نزديك شده باشد .
مقترة
(
moqterat
) ص . ع . زنى كه به چوب عود بخور مىدهد .
مقترت
(
moqtaret
) ا . ع . آنكه هر چه بيابد بگيرد .
مقترح
(
moqtareh
) ص . ع . آنكه بطور ابرام و بدون لياقت و لزوم پرسش مىكند و درخواست مىنمايد . و آنكه بىانديشه شعر مىگويد و مىخواند . و آنكه از نو پيدا مىكند چيزى را بىآنكه از كسى شنيده باشد .
مقترض
(
moqtarez
) ص . ع .
وام گيرنده و وامدار .
مقترع
(
moqtare '
) ص . ع . گشن برگزيده شده .
مقترف
(
moqtaraf
) ص . ع . بعير مقترف : شتر از نو خريده شده .
مقترف
(
moqtaref
) ص . ع .
ورزكننده . و گناهكار و متهم .
مقترن
(
moqtaren
) ص . ع . يار و رفيق شده . و از پى هم در آمده . و دوست و رفيق .
مقترون
(
moqteruna
) ع . ج .
مقتر .
مقترى
(
moqtari
) ص . ع . آنكه قصد و اراده مىكند . و آنكه كوشش مىنمايد .
و آنكه پيروى مىكند . و آنكه از شهرى بشهرى مسافرت مىنمايد . و آنكه ميهمان را مىپذيرد و ميزبانى مىكند .