و مغالة . ر . مغالة .
مغل
(
maql
) و (
maqal
) ا .
ع . شيرى كه زن آبستن بچه را دهد .
مغل
(
maqal
) م . ع . مغلت الدابة مغلا ( از باب فتح و نصر و سمع ) :
دردگين شكم گرديد آن ستور از خوردن گياه با خاك . و مغلت المراه بولدها مغلا ( از باب سمع ) : شير داد آن زن بچهء خود را با باردارى . و مغل الرجل : تباه شد چشم آن مرد .
مغل
(
moqol
) ا . پ . مردم مغلستان و مردم تاتار و ماوراء النهر . و ترسايان گرجى .
مغل
(
moqell
) ص . ع . جايى كه غله فراوان حاصل آرد . و رجل مغل :
مرد خاين و خيانتكار .
مغلاء
(
meql '
) ا . ع . تيرى كه بدان دوراندازى و بلند افكنى آموزند .
مغلاة
(
meql t
) ا - ص . ع .
تيراندازى دور . و تير سبك . و ناقة مغلاة الوهق : ماده شترى كه چون با شتران ديگر همراه شود شتابى كند .
مغلاج
(
maql j
) و (
meql j
) ا . پ . گوى كه كودكان در آن گردو بازى كنند .
مغلاط
(
meql t
) ص . ع . بسيار غلطگوى و كثير الغلط .
مغلاغ
(
maql q
) ا . پ . گوگرد و بازى كه كودكان در آن گردو بازى كنند .
مغلاق
(
meql q
) ا . ع . كليد دان . و هر چيز كه بدان در را محكم كنند .
مغلاك
(
moql k
) ا - ص . پ .
گدا و تهيدست و بيچاره و فرومايه و نكبتى و مرد گدا و تهيدست و درويش و فقير ديندار و متدين .
مغلب
(
maqlab
) م . ع . غلب غلبا و غلبا و مغلبا و مغلبة . ر . غلب (
qalb
) و (
qalab
) .
مغلب
(
moqalleb
) ا - ص . ع .
مغلوب . و شاعرى كه حكم چيرگى بر اقران وى را باشد . و نام شاعرى .
مغلبة
(
maqlabat
) م . ع . غلب غلبا و غلبا و مغلبة . ر . غلب (
qalb
) و (
qalab
) .
مغلة
(
maqlat
) ا . ع . ميش و بز كه سالى دو بار بچه دهد . ج : مغال . و تباهى و سستى و درد شكم ستور از خوردن علف و يا خاك .
مغلة
(
maqelat
) ص . ع . دابة مغلة : ستور دردگين شكم از خوردن علف و يا خاك .
مغلة
(
moqallat
) ا . ع . ما حصل زمين و درآمد از زمين .
مغلج
(
meqlaj
) ص . ع . فرس مغلج : اسب هموار و يكسان رونده . و حمار مغلج : خر سخت رانندهء مادهء خود را .
مغلچين
(
moqalcin
) ا . پ .
سياه چشم جميل و خوشگل .
مغلس
(
moqles
) افا . ع . در تاريكى آخر شب در آينده . ج : مغلسون .
مغلستان
(
moqolest n
) ا . پ .
مملكت وسيعى در آسياى مركزى و متعلق بدولت چين و قسمى از آن بيابان غير مسكون و داراى دو تا سه ميليون جمعيت و اهالى آن را مغل نامند .
مغلصمات
(
moqalsam t
) ع .
ج . مغلصمة .
مغلصمة
(
moqalsamat
) ص .
ع . زن بسته گردن . ج : مغلصمات . يقال :
هن مغلصمات : يعنى زنهاى زيور بستهء بر گردن .
مغلطة
(
maqlatat
) ا . ع . سخن غلط و كلامى كه بدان در غلط اندازند .
مغلطه
(
maqlate
) . ا . ع . ماخوذ از تازى - كلامى كه مردمان بدان در غلط و اشتباه افتند . و جايى كه كسى را به شك و شبهه مىاندازد .
و مغلطه كردن : در اشتباه انداختن . و بمغلطه افتادن : به شك و شبهه افتادن و به راه غلط افتادن .
مغلظ
(
moqallaz
) ص . ع . شديد و گران و درشت .
مغلظ
(
moqallez
) ص . ع .
هر آنچه درشت و ستبر مىكند .
مغلظات
(
moqallaz t
) ع . ج .
مغلظة .
مغلظة
(
moqallazat
) ص . ع .
دية مغلظة : ديه سخت و گران . و يمين مغلظة : سوگند استوار و موكد . ج : مغلظات .
مغلظه
(
moqallze
) ص . ع .
مأخوذ از تازى - سوگند استوار و موكد .
مغلغل
(
moqalqal
) و
مغلغلة
(
moqalqalat
) ص . ع . مكتوب و رسالهاى كه از شهرى به شهر ديگر حمل كنند .
مغلق
(
meqlaq
) ا . ع . تيرى از تيرهاى قمار و تير هفتم . ج : مغالق و مغاليق .
و كليدان .
مغلق
(
moqlaq
) ص . ع . باب مغلق : در بسته .
مغلق
(
moqlaq
) ص . پ . مأخوذ از تازى - مشكل و دشوار و غامض و مجمل و چيزى كه درك معناى آن دشوار باشد .
مغلگاه
(
maql - g h
) ا . پ . خوابگاه و جاى استراحت .
مغلم
(
moqlem
) ص . ع . شهوتى و تيز شهوت .
مغلمى
(
moqlemi
) ا . پ . مأخوذ