در شب آغاز به مسافرت مىكند .
معتصب
(
mo'taseb
) ص . ع .
شكيبا و صابر و خشنود و راضى . و عمامه بر سر نهاده .
معتصر
(
mo'tasar
) ص . ع .
افشرده شده .
معتصر
(
mo'tasar
) ا . ع . پيرى .
و عمر و زندگانى و بقا . و پناهجاى . و رجل كريم المعتصر : مرد سخى و جوانمرد در وقت سؤال .
معتصر
(
mo'taser
) ص . ع .
قضاى حاجتكننده و آنكه او را بول و غايط تنك گرفته باشد .
معتصف
(
mo'tasef
) ص . ع .
كسبكننده و ورزنده .
معتصم
(
mo'tasam
) ا . ع . پناه جاى .
معتصم
(
mo'tasem
) ا . ع . خدمتگار .
و المعتصم بالله : لقب ابو اسحق محمد بن هرون هشتمين خليفه عباسى كه از سال 218 هجرى تا سال 227 خلافت نمود .
معتصى
(
mo'tasi
) ص . ع . آنكه از درخت عصا مىبرد . و آنكه شمشير را عصا مىسازد . و آنكه تكيه بر عصا مىكند . و خسته خرماى سخت .
معتضد
(
mo'tazed
) ص . ع .
دادخواه . و المعتضد بالله : لقب ابو العباس احمد بن موفق شانزدهمين خليفه عباسى كه از سال 279 هجرى تا 289 خلافت كرد .
معتفد
(
mo'tafed
) ص . ع . كسى كه در به روى خود بندد و از كسى چيزى نخواهد تا بميرد از گرسنگى چنان كه در زمان جاهليت معمول تازيان بود كه در خشكسالى چنين مىكردند .
و نيز معتفد : گرونده و اعتمادكننده و يقين نمانيده .
معتفر
(
mo'tafer
) ص . ع . آلوده شده بگرد خاك . و توانا . و آنكه بر زمين مىافكند كسى را . و شيرى كه مىربايد كسى را .
معتفص
(
mo'tafes
) ص . ع .
آنكه به زور حق خود را مىگيرد .
معتفق
(
mo'tafeq
) ص . ع . شيرى كه بتندى بگيرد شكار خود را . و آنكه مشغول بشمشير زدن و محافظت خود باشد .
معتفى
(
mo'tafi
) ص . ع . خواهنده خير و روزى .
معتق
(
mo'taq
) ص . ع . عبد معتق : بنده آزاد .
معتق
(
mo'teq
) ص . ع . آزاد كنندهء بنده .
معتق
(
mo'attaq
) ص . ع . كهنه و ديرينه .
معتقب
(
mo'taqeb
) ص . ع . كسى كه مبيع را نگاه مىدارد تا مشترى قيمت آن را ادا نمايد . الحديث : المعتقب ضامن اذا تلف عنده .
معتقة
(
mo'attaqat
) ا . ع . شراب كهنه . و قسمى از عطر .
معتقد
(
mo'taqed
) ص . ع . گرونده و يقينكننده . و ثابت در دوستى . و هر چيز سخت و صلب . و كسى كه داراى عقيده باشد . و آنكه كسب مىكند زمين و آب و مال را .
معتقد
(
mo'taqed
) ص - م - ف . پ .
مأخوذ از تازى - اعتقاد دارنده و اعتقاد كرده شده و باوركننده و گرونده و گرويده و ايمان آورنده . و معتقد بودن : گرويدن . و معتقد شدن : گرويده شدن .
معتقدات
(
mo'taqed t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - چيزهاى باور شده و يقين گشته و عقايد دينى و مذهبى .
معتقر
(
mo'taqar
) ص . ع . گوشت قطعه قطعه كرده و خشك كرده در آفتاب .
معتقر
(
mo'taqer
) ص . ع . مستور پشت ريش شده .
معتكب
(
mo'takeb
) ص . ع .
گرد و غبار برخاسته شده .
معتكد
(
mo'taked
) ص . ع . لازم گرفته .
معتكس
(
mo'takes
) ص . ع .
برگرديده شده و زير و زبر گشته و سرنگون شده .
معتكف
(
mo'takaf
) ا . ع . خلوت جاى و خلوتخانه .
معتكف
(
mo'takef
) ص . ع . كسى كه هميشه در مسجد مشغول عبادت باشد . و آنكه انتظار چيزى كشد .
معتكف
(
mo'takef
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - گوشهنشين . و معتكف در مسجد : آنكه هميشه در مسجد مشغول عبادت باشد . و معتكف در بتكده :
ناجرمك .
معتكل
(
mo'takel
) ص . ع .
كار مشكل و آميخته و درهم و ملتبس .
معتكم
(
mo'takem
) ص . ع .
آنكه بارها را برابر و مساوى مىكند . و چيز بر هم نشسته .
معتل
(
me'tal
) ص . ع . تواناى بر سختى كشيدن و سخت كشنده .
معتل
(
mo'tall
) ص . ع . ضعيف و بيمار . و باصطلاح صرف و نحو : فعل و يا اسمى كه در آن حرف علت باشد .
معتلث
(
mo'tales
) ص . ع . آنكه وى را بسوى غير پدرش نسبت كنند .
معتلج
(
mo'talej
) ص . ع . مشغول بسعى و كوشش و جد و جهد . و موج به حركت آمده و متلاطم . و گياه نيك دراز شده .