معتب
(
ma'tab
) م . ع . عتب عتبا و معتبا و معتبة و معتبة . ر . عتب .
معتب
(
mo'tab
) ص . ع . بازكشته .
معتب
(
mo'teb
) ص . ع . دلآزار و عتاب رساننده .
معتب
(
mo'atteb
) ا . ع . نام مردى .
معتبة
(
ma'tabat
) و (
ma'tebat
) ا . ع . خشم و ملامت .
معتبة
(
ma'tabat
) و (
ma'tebat
) م . ع . عتب عتبا و معتبة و معتبة :
. ر . عتب .
معتبد
(
mo'tabed
) ص . ع . كسى كه ببندگى گرفته مىشود .
معتبر
(
mo'tabar
) ص . پ . مأخوذ از تازى - محترم و با آبرو و با حرمت و عزت و با جلال و بزرگوار و نيكنام . و محل اعتماد و امين و داراى امانت و ديانت . و معتبر شدن :
نيكنام شدن و داراى آبرو و بزرگوار گشتن .
معتبرين
(
mo'taberin
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مردمان معتبر و صاحب جلال و مردمان بزرك .
معتد
(
mo'tad
) ص . پ . مأخوذ از تازى - از حد در گذشته . و سخت ستمگار .
معتد
(
mo'tad
) ص . ع . آماده كرده و مهيا نموده و موجود .
معتد
(
mo'tadd
) ص . ع . شمرده شده و حساب كرده شده و اعتنا شده .
معتدر
(
mo'tader
) ص . ع .
آسمان با باران . و جاى تر و سيراب . و آب فراوان .
معتدل
(
mo'tadel
) ص . ع .
راست و برابر . و ميانه حال . و مناسب هر چه باشد .
معتدل
(
mo'tadel
) ص . ع . مأخوذ از تازى - ميانه حال و راست و برابر .
معتدلات
(
mo'tadel t
) ص .
ع . ايام معتدلات : روزهاى خوش و نيك و طيب .
معتدى
(
mo'tadi
) ص . ع . ستمگر .
معتذب
(
mo'tazeb
) ص . ع .
آنكه دو شمله پس دستار فرو مىگذارد .
معتذر
(
mo'tazer
) ص . ع . آنكه خود را معاف مىدارد و پوزش مىخواهد . و شكايت كننده .
معتذل
(
mo'tazel
) ص . ع . آنكه خود را ملامت مىكند و نكوهش مىنمايد .
معتذلات
(
mo'tazel t
) ص .
ع . ايام معتذلات : روزهاى بسيار گرم .
معتر
(
mo'tarr
) ص . ع . نيازمند و محتاج كه پيش آيد جهة معروف و از كسى چيزى نخواهد و سؤال نكند .
معترس
(
mo'tares
) ص . ع .
پراكنده شده .
معترش
(
mo'tarec
) ص . ع .
عريش سازنده .
معترص
(
mo'tares
) ص . ع .
بازيگر و فسوس نماينده و بذلهگو . و پوست پرنده و جهنده و داراى اختلاج .
معترض
(
mo'tarez
) ص . ع . آنكه اعتراض مىكند .
معترف
(
mo'taref
) ص . ع .
مرد مقر بگناه خويش . و معترف بالشئ :
راهنما و دال بر آن چيز .
معترف
(
mo'taref
) ص . ع . مأخوذ از تازى - آنكه اعتراف مىكند و اقرار مىنمايد نادانى و گناه خويش را .
معترق
(
mo'taraq
) ص . ع . مرد كم گوشت .
معترك
(
mo'tarak
) ا . ع . رزمگاه و ميدان جنك .
معترك
(
mo'tarek
) ص . ع .
انبوهىكننده در رزمگاه .
معترى
(
mo'tari
) ص . ع . احسان گيرندهاى كه فرو مىگيرد . و ميهمانى كه فرو مىگيرد ميزبان را . و كارى كه پيش مىآيد و فرو مىگيرد كسى را .
معتز
(
mo'tazz
) ص . ع . گرامى شمرده شده . و المعتز بالله بن المتوكل :
سيزدهمين خليفه عباسى كه پس از سه سال و هشت ماه و كسرى مدت خلافتش در 255 هجرى كشته شد .
معتزل
(
mo'tazel
) ص . ع . يك سو شونده و كناره گزيننده و گوشه گيرنده .
معتزلة
(
mo'tazelat
) ا . ع . قومى از قدريه كه اصحاب و اصل بن عطاء مىباشند .
معتزلى
(
mo'tazeli
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - گوشهگيرى و كنارهگزينى .
معتزم
(
mo'tazem
) ص . ع .
آنكه شكيبايى مىكند بر بلا و مصيبت . و آنكه دل مىنهد بر چيزى و كوشش مىنمايد .
معتزم
(
mo'tazem
) ا . ع . شير بيشه .
معتزى
(
mo'tazi
) ص . ع . منتسب براست و يا دروغ . و منسوب به كسى .
معتسر
(
mo'taser
) ص . ع . آنكه به سختى و ناپسندى مىگيرد مال فرزند را .
معتسف
(
mo'tasef
) ص . ع . آنكه ميل مىكند از راه و بىراهه مىرود . و تقاضا كننده و طلبكننده . و بروز گيرنده . و بىاعتدال .
معتسم
(
mo'tasem
) ص . ع . آنكه نعل و موزه كهنه مىخرد و مىپوشد .
معتش
(
mo'tacc
) و
معتشش
(
motacec
) ص . ع . مرغى كه براى خود خانه مىسازد . و آنكه خواربار اندك مىآورد .
معتشى
(
mo'taci
) ص . ع . آنكه