تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3393

مساهمون:

ص٣٣٩٣

معاين

(
mo ' yan
) ص . ع . به چشم ديده شده .

معاين

(
mo ' yen
) ص . پ . مأخوذ از تازى - ظاهر و آشكار .

معاينة

(
mo ' yanat
) ا . ع . برادرى از پدر و مادر . يق : بينهم معاينة اى اخوة من اب و ام . و لقيته عيانا و معاينة يعنى بدون شك ديدم او را .

معاينة

(
mo ' yanat
) م . ع . عاينته معاينة و عيانا : به چشم ديدم آن را . و نيز معاينة برادر مادر و پدرى بودن .

معاينه

(
mo ' yene
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بيناب و هر چيز كه در حين مكاشفه ديده مىشود .

معبأ

(
ma'ba '
) ا . ع . راه و طريقه و مذهب .

معبأة

(
me'ba'at
) ا . ع . لتهء حيض .

معبد

(
ma'bad
) ا . ع . محل عبادت . ج : معابد . و از اعلام است .

معبد

(
ma'bad
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پرستشگاه و جاى عبادت .

معبد

(
me'bad
) ا . ع . بيل و كلند .

معبد

(
mo'bad
) ص . ع . ببندگى گرفته شده .

معبد

(
mo'abbad
) ا - ص . ع . نرم و خوار و ذليل . و گرامى داشته شده . و ميخ زده شده . و تيز شهوت از گشن . و شهرى كه اثر و علم و آب نداشته باشد . و شتر قطران ماليده . و شتر رام . و طريق معبد : راه كوفته پا سپر كرده .

معبد

(
mo'abbed
) ص . ع . عبادت كننده .

معبدة

(
ma'badat
) ع . ج . عبد .

معبدة

(
mo'abbadat
) ا . ع . كشتى قير ماليده .

معبر

(
ma'bar
) ا . ع . جاى گذار از كرانه دريا و جز آن . ج : معابر . و نام شهرى .

معبر

(
ma'bar
) ا پ . مأخوذ از تازى - محل عبور و جاى گذار و گذرگاه و چشان و راه .

معبر

(
me'bar
) ا . ع . كشتى . و پل و آنچه بدان از دريا و جز آن گذرند . ج : معابر .

معبر

(
mo'bar
) ص . ع . جمل معبر : شتر بسيار پشم . و سهم معبر : تير بسيار پر و ناپيراسته . غلام معبر : كودك مراهق ختنه ناكرده .

معبر

(
mo'ber
) ص . ع . آنكه فريز مىكند پس از يك سال گوسپند را .

معبر

(
mo'abbar
) ص . ع . خواب تعبير كرده شده .

معبر

(
mo'abbar
) ا . ع . نام كوهى .

معبر

(
mo'abber
) . پ . مأخوذ از تازى - كسى كه تعبير خواب مىكند .

معبر

(
mo'abber
) ص . ع . تعبير كننده خواب .

معبرة

(
mo'barat
) ص . ع . جارية معبرة : دختر ختنه ناكرده . و شاة معبرة : گوسپند فريز ناكرده . و ناقة معبرة : شتر ماده‌اى كه سه سال نزايد و اين ايام بر وى سخت گذشته باشد .

معبرة

(
mo'barat
) ا . ع . زنى كه از كس وى آب مانند ريم جارى باشد . و يا ابن المعبرة : دشنام است مر تازيان را .

معبرة

(
mo'abbarat
) ص . ع . قوس معبرة : كمان تمام و خوب ساخته شده .

معبرى

(
mo'abberi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - تعبير خواب گفتن .

معبرين

(
mo'abberin
) ا . پ . مأخوذ از تازى - كسانى كه تعبير مىكنند خواب را .

معبل

(
mo'abbel
) ا . ع . كسى كه داراى پيكان پهن و دراز باشد .

معبلة

(
me'balat
) ا . ع . پيكان پهن و دراز . ج : معابل .

معبود

(
ma'bud
) ص . ع . پرستيده شده .

معبود

(
ma'bud
) ا . ع . خداوند تبارك و تعالى .

معبود

(
ma'bud
) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر آنچه پرستيده شود .

معبوداء

(
ma'buda ' ?
) ع . ج . عبد .

معبوديت

(
ma'budiyyat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پرستش .

معبوط

(
ma'but
) ص . ع . ثوب معبوط : جامهء نورديده .

معبهلة

(
mo'abhalat
) ص . ع . ابل معبهلة : شتران بيكار بر سر خود گذاشته شده .

معت

(
ma't
) م . ع . معته معتا ( از باب نصر ) : ماليد آن را .

معتاد

(
mo't d
) ا . پ . مأخوذ از تازى - عادت گرفته و عادت گيرنده و خوى گيرنده و خوىپذير و خوكاره و خوگر . و عادت و خوى و رسم . و بر خلاف معتاد : بر خلاف رسم و بر خلاف عادت و بر خلاف معمول . و معتاد شدن . عادت كردن و خوى گرفتن .

معتاط

(
mo't t
) ص . ع . ماده شترى كه گشن داده شود و باردار نگردد .

معتاق

(
me't q
) ص . ع . كسى كه اسب رها مىنمايد و تاخت مىكند . و آنكه به سختى و شتاب شكار مىكند .