شده باشند . و گم شدهاى كه پيدا شده باشد .
مظفوف
(
mazfuf
) ص . ع . مرد تهى دست . و ماء مظفوف : آبى كه بر گرد آن ازدحام كرده باشند .
مظلام
(
mezl m
) ص . ع . كارى كه راه در آمدن در آن معلوم نشود .
مظلة
(
mezallat
) ا . ع . سايبان و چتر .
مظلة
(
mezallat
) و (
mazallat
) ا . ع . چادر و خيمه . ر ك . و خيمه كوچك . ج : مظال .
مظلف
(
moz llaf
) ص . ع . افزون شده و زياد گشته . و داراى سم شكافته .
مظلل
(
mozallal
) ص . ع . سايه داده .
مظلل
(
mozallal
) ا . ع . تيرك چادر و سايبان .
مظلم
(
mozlem
) ص . ع . آنكه در تاريكى داخل مىشود و در تاريكى مىرود .
ج : مظلمون . و بسيار ستم و بدبخت . و امر مظلم : كار مشتبه كه راه درآمد در آن معلوم نشود . و شعر مظلم : موى سخت سياه . و ليل مظلم : شب تاريك . و نبت مظلم : گياه تازه و سبز كه بسياهى زند . و يوم مظلم : روز بسيار شر .
مظلم
(
mozlem
) ا . ع . پوشش راهى نزديك مداين .
مظلم
(
mozlem
) ص . پ . مأخوذ از تازى - بسيار تاريك و ظلمانى .
مظلم
(
mozallam
) ا . ع . كركس .
و زاغ . و گياه در زمين بىباران .
مظلمة
(
mazlemat
) ا . ع . داد و داد خواهى . ج : مظالم .
مظلمون
(
mozlemuna
) ع . ج .
مظلم . قال اللّه تعالى :
فَإِذا هُمْ مُظْلِمُونَ
اى دخلوا فى الظلام و الظلمة .
مظلمه
(
mazleme
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - ظلم و ستم و جور و تعدى و ستمگرى و بىمروتى و بىانصافى و زبردستى و گناه .
مظلمهكار
(
mazleme - k r
) ص . پ . ظالم و بىداد و بىانصاف و ستمگر .
مظلوف
(
mazluf
) ص . ع . ظبى مظلوف : آهوى بر سم زده شده .
مظلوم
(
mazlum
) ص . ع .
ستمرسيده . و شيرى كه پيش از چغرات شدن خورده شود .
مظلوم
(
mazlum
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - ظلم شده و ستمرسيده و جفا شده و تعدى شده و به زور و جبر گرفته شده .
و حليم و ملايم و با حلم و با حيا و با شرم و شرمگين و بيچاره .
مظلومانه
(
mazlum ne
) م - ف . پ . مأخوذ از تازى - بطور ستم رسيدگى و ظلم شدگى .
مظلومة
(
mazlumat
) ا . ع .
نام كشتزارى در يمامه .
مظلومة
(
mazlumat
) ص . ع .
ارض مظلومة : زمينى كه گاهى پيش ازين كنده نشده باشد .
مظلومه
(
mazlume
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - زن ظلم شده و ستم رسيده . و زن با شرم و حيا و با حلم .
مظلومى
(
mazlumi
) و
مظلوميت
(
mazlumiyyat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ظلم و تعدى و ستمگرى و زبردستى . و بيچارگى و شرم و حيا و حلم و حلمى .
مظما
(
mazma '
) ا . ع . جاى تشنگى از زمين .
مظماء
(
mezm '
) ص . ع . رجل مظماء : مرد سخت تشنه .
مظمأى
(
mazma'ayy
) ا . ع . كشت دشتى كه از باران آب خورد خلاف مقوى كه از قناة آب خورد .
مظمظة
(
mazmazat
) م . ع .
جنبيدن و ناويدن چيز آونگان .
مظمى
(
mazmiyy
) ا . ع . كشتى كه از باران آب خورد .
مظنة
(
mazennat
) ا . ع . جايى كه گمان مىرود چيزى در آنجا باشد . ج : مظمان .
مظنون
(
maznun
) ص . ع . گمان برده شده و گمان كرده شده .
مظنون
(
maznun
) ا . ص .
پ . مأخوذ از تازى - مشكوك و نامعلوم و نامحقق و يقين ناشده و شبههدار و گمان برده شده و پنداشته شده . و گمان و پندار .
مظنه
(
mazanne
) ا . پ . مأخوذ از تازى - گمان و پندار و انديشه و قياس و وهم و احتمال .
مظنه
(
mazanne
) م - ف . پ .
مأخوذ از تازى - گويا و شايد و يحتمل .
مظواة
(
mazv t
) ص . ع .
ارض مظواة : زمين گياه ظيانناك .
مظؤورة
(
maz'urat
) ص . ع .
ناقة مظؤورة : ماده شترى كه براى بچه ديگرى دايه گرفته شده باشد .
مظوى
(
mozavv
) ص . ع .
اديم مظوى : پوستى كه ببرك ظيان پيراسته شده باشد .
مظه
(
mazh
) م . ع . مظه فى الارض مظها ( از باب فتح ) : در زمين رفت .
مظهر
(
mazhar
) ا . ع . محل صعود و جاى بالا رفتن . ج . مظاهر .
مظهر
(
mazhar
) ا . پ . مأخوذ