تراويد توشهدان .
مضحاة
(
mazh t
) ص . ع .
ارض محاة : زمينى كه همواره به روى آفتاب باشد .
مضحاك
(
mezh k
) ص . ع .
بسيار خند . يق : رجل مضحاك و امراة مضحاك .
مضحك
(
mazhak
) ا . ع . آن جزئى كه در خنده كننده دندانها در وى ظاهر مىگردد .
و محل خنديدن . و چيزى و يا كسى كه بر وى بخندند .
مضحك
(
mozhak
) ص . ع .
خنده كرده شده . و استهزا شده .
مضحك
(
mozhek
) ص . ع .
خنده آورنده .
مضحك
(
mozhek
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - هر چيز كه خنده مىآورد و سبب خنده و تفريح مىگردد و خرمى مىآورد . و مقلد و بذلهگو . و آنكه مىخنداند و استهزاء مىكند و فسوس مىنمايد .
مضحكات
(
mozhek t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - چيزهاى خندهآور .
مضحكه
(
mazhake
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - لطيفه و بذله . و مقلد و بذلهگو .
مضحل
(
mazhal
) ا . ع . جاى آب اندك .
مضحى
(
mozhi
) ص . ع .
كسى كه در چاشتگاه مىآيد . و آنكه كارى را در چاشتگاه مىكند .
مضخ
(
mazax
) م . ع . مضخ مضخا ( از باب فتح ) : آلود اندام را ببوى خوش .
مضخة
(
mezaxxat
) ا . ع . آب دزدك يعنى نى و يا چيز ديگرى مانند آن كه ميان كاواك باشد و در ميان آن چوبى قرار دادهاند كه چون سر آن نى را در آب گذارند و چوب را بجانب خود كشند نى پر از آب مىشود و همينكه بر آن چوب فشار وارد آورده و آن را دفع كنند آب به قوت خارج مىگردد .
مضخم
(
mezxam
) ا . ع . آن كه به سختى صدمه وارد مىكند و مىزند . و مهتر شريف كلان جثه .
مضد
(
mazd
) م . ع . مضد راسه مضدا ( از باب نصر ) : مقلوب ضمد : ضماد بست بر سر خود .
مضد
(
mazad
) ا . ع . كينه و حقد .
مضر
(
mazr
) و (
mazar
) م . ع .
مضر اللبن مضرا ( از باب نصر ) و مضرا ( از باب سمع ) و مضورا ( از باب كرم ) :
ترش و زبانگز گرديد شير و سخت سپيد شد . و مضر النبيذ : ترش و زبانگز گرديد نبيذ .
مضر
(
mezr
) ا . ع . ذهب دمه خضرا مضرا : از اتباع است يعنى رايگان رفت خون او .
مضر
(
mazer
) ا . ع . شير ترش زبان گز و سخت سپيد . و خذه خضرا مضرا :
بگير آن را تر و تازه . و ذهب دمه خضرا مضرا : برايگان رفت خون او . و در هر دو از اتباع است .
مضر
(
mozar
) ا . ع . مضر بن نزار : نام پدر قبيلهاى از تازيان .
مضر
(
mozerr
) ص . ع . نزديك شونده . و زيانكار . و آنكه هر روز مداخل و درآمد بسيار داشته باشد . و رجل مضر :
مرد با دو زن . و امراة مضر : زن با بنانج يعنى زنى كه شوهرش زن ديگر دارد .
مضر
(
mozer
) و (
mozerr
) ص .
پ . مأخوذ از تازى - ضرر رساننده و زيان رساننده و گزند رساننده .
مضراب
(
mezr b
) ص . ع .
رجل مضراب : مرد سخت زننده .
مضراب
(
mezr b
) ا . ع . زخمهء رباب . و آلت زدن .
مضراب
(
mezr b
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - زخمهء سنتور و جز آن كه سكافه و سكافره و شكافه نيز گويند .
مضرار
(
mezr r
) ص . ع .
رمنده و سركش . و متنفر از اسب و اشتر و زن .
مضرب
(
mazrab
) ا . ع . شمشير .
و تيزى آن . ج : مضارب . و استخوان با مغز . و رفتن در زمين بطلب رزق .
مضرب
(
mazrab
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - جاى زدن . و جائى كه چيزى را به زمين فرو مىكنند و بر مىنشانند . و ميدان جنگ . و خيمهگاه و اردو .
مضرب
(
mazreb
) ا . ع . جاى زدن و جاى برپا كردن خيمه . و شمشير . و تيزى شمشير . ج : مضارب . و استخوان مغزدار . و و اتت الناقة على مضربها : در هنگامى رسيد آن ماده شتر كه گشن داده مىشود . و لا يعرف له مضرب عسلة : شناخته نمىشود از براى او اصل و نسب و حسب و شرف . و قوم و پدر و مال . و كذا لفلان مضرب عسلة .
مضرب
(
mezrab
) ص . ع .
رجل مضرب : مرد سخت زننده .
مضرب
(
mezrab
) ا . ع . آلت زدن . و آلتى كه بدان پنبه را حلاجى مىكند .
و خيمهگاه و خرگاه .
مضرب
(
mozreb
) ص . ع . آن كه سبب مىشود زدن را . و سر به پائين افگنده . و رأيت حية مضربا : ديدم مارى را كه برجاى مانده و بيحركت بود .
مضرب
(
mozarrab
) ص . ع .
جامهء دوخته شده با نقش و خطوط الوان .